குற்றம் சாட்டுவது

ரோமன் கத்தோலிக்க திருவிவிலியத்தின் படி ஒருவர் மீது குற்றம் சாட்டுவது என்பது மிகவும் தீவிரமான ஒரு விஷயமாகக் கருதப்படுகிறது. பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளை வேதம் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது. அதேவேளையில், ஒரு தவறைச் சுட்டிக்காட்டும்போது அல்லது குற்றம் சாட்டும்போது பின்பற்ற வேண்டிய சில அடிப்படை விதிகளை வசன ஆதாரங்களுடன் காணலாம்: 

திருவிவிலியத்தின் அடிப்படையில் குற்றம் சாட்டுவதற்கான சில விதிகள்:

1). சாட்சிகளின் எண்ணிக்கை: 

எந்தவொரு குற்றமும் ஒரு நபரால் மட்டும் உறுதி செய்யப்படக் கூடாது. குறைந்தது இரண்டு அல்லது மூன்று சாட்சிகள் இருக்க வேண்டும்.

வசனம்:

 "எந்த அக்கிரமத்தினிமித்தமாவது, எந்தப் பாவத்தினிமித்தமாவது, ஒருவன் செய்கிற எந்தக் குற்றத்தினிமித்தமாவது, ஒரு தனிச் சாட்சியின் வாக்குமூலம் செல்லாது; இரண்டு மூன்று சாட்சிகளுடைய வாக்கினால் காரியம் நிலைவரப்படவேண்டும்." 

(உபாக 19:15).

2). தனிப்பட்ட முறையில் முதலில் பேசுதல்: 

ஒருவர் மீது நேரடியாகக் குற்றம் சுமத்துவதற்கு முன்பு, அவரிடம் தனிப்பட்ட முறையில் பேசித் திருத்த முயற்சிக்க வேண்டும்.

வசனம்: 

"உன் சகோதரன் உனக்கு விரோதமாகக் குற்றஞ்செய்தால், அவனிடத்தில் போய், நீயும் அவனும் தனித்திருக்கையில், அவன் குற்றத்தை அவனுக்கு உணர்த்து." (மத்தேயு 18:15).

3). பொய் சாட்சி சொல்லாமை: 

பத்துக் கட்டளைகளில் ஒன்றாக, பிறருக்கு விரோதமாகப் பொய் சாட்சி சொல்லக்கூடாது என்பது வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது.

வசனம்: 

"பிறனுக்கு விரோதமாகப் பொய் சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக." (யாத்தி 20:16).

4). சபைத் தலைவர்கள் மீதான குற்றச்சாட்டு: 

சபையில் உள்ள மூப்பர்கள் அல்லது தலைவர்கள் மீது குற்றம் சாட்டும்போது கூடுதல் கவனம் தேவை.

வசனம்: 

"மூப்பனுக்கு விரோதமாகக் கொண்டுவரும் குற்றச்சாட்டை இரண்டு மூன்று சாட்சிகள் இல்லாவிட்டால் ஏற்றுக்கொள்ளாதே." (1 தீமோத் 5:19).

5). தீவிர விசாரணை செய்தல்: 

ஒரு குற்றச்சாட்டை முன்வைக்கும் முன், அது உண்மைதானா என்பதை நீதிபதிகளோ அல்லது பொறுப்பாளர்களோ தீர விசாரிக்க வேண்டும்.

வசனம்:

 "அப்பொழுது நியாயாதிபதிகள் நன்றாய் விசாரணை செய்யக்கடவர்கள்; அந்தச் சாட்சி பொய்ச்சாட்சி என்றும், தன் சகோதரன்மேல் அபாண்டமாய்க் குற்றம் சுமத்தினான் என்றும் காணப்பட்டால்..." (உபாகமம் 19:18).

6). சுய பரிசோதனை: 

அடுத்தவர் மீது குற்றம் சாட்டுவதற்கு முன், அதே தவறை நாம் செய்கிறோமா என்று பார்க்க வேண்டும்.

வசனம்: 

"மற்றவர்களைக் குற்றஞ்சாட்டுகிறவனே... நீயும் அவைகளையே செய்கிறபடியால், நீ அவனை எதிலே குற்றஞ்சாட்டுகிறாயோ, அதிலே உன்னை நீயே ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறாய்." 

(ரோமர் 2:1).

7). சரியான நோக்கத்துடன் (Love) பேசுதல்: 

ஒருவரைக் காயப்படுத்துவதற்காக அல்லாமல், அவரை நல்வழிப்படுத்த உண்மையை அன்புடன் சொல்ல வேண்டும்.

வசனம்: 

"அன்புடன் சத்தியத்தைப் பேசி, எவ்விதத்திலும் நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் வளர வேண்டும்." (எபேசியர் 4:15).

8). பொய்க் குற்றச்சாட்டிற்கான தண்டனை: 

ஒருவர் மீது ஆதாரமில்லாமல் பொய்க் குற்றம் சுமத்தினால், அந்தக் குற்றவாளிக்கு என்ன தண்டனை கிடைக்குமோ, அதே தண்டனை பொய்யாகக் குற்றம் சாட்டியவருக்கும் வழங்கப்படும்.

வசனம்:

 "அவன் தன் சகோதரனுக்குச் செய்ய நினைத்தபடியே அவனுக்குச் செய்யக்கடவீர்கள்." (உபாகமம் 19:19).

9). அவதூறு பேசுவதைத் தவிர்த்தல்: 

மற்றவர்களைப் பற்றித் தீயாகப் பேசுவதோ அல்லது அவதூறு பரப்புவதோ இறைவனுக்குப் பிடிக்காத காரியம்.

வசனம்: 

"உன் ஜனங்களுக்குள்ளே அவதூறு செய்து திரியாயாக." 

(லேவிய 19:16).

10). சமாதான முயற்சிக்கு முன்னுரிமை:

 குற்றச்சாட்டுகளை நீதிமன்றத்திற்கோ அல்லது பொது இடத்திற்கோ கொண்டு செல்வதற்கு முன், சமாதானமாகப் போக முயல வேண்டும்.

வசனம்:

 "நீ உன் எதிராளியுடனே வழியிலிருக்கும்போதே, அவனுடனே சீக்கிரமாய்ச் சம்மதி." (மத்தேயு 5:25). 

குற்றச்சாட்டுகள் எப்போதும் சத்தியத்தின் அடிப்படையிலும், நீதியை நிலைநாட்டும் நோக்கிலும் இருக்க வேண்டுமே தவிர, யாரையும் பழிவாங்கும் நோக்கத்தில் இருக்கக்கூடாது என்பதே விவிலியத்தின் கட்டளை. 

ஒருமுறை திரு விவிலியத்தையும் வாசித்து பாருங்கள். கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக ஆமென். 

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா.