உயர்ந்த முத்துக்கள்.

விவிலியம் (வேதாகமம்) என்பது வெறும் அறநெறி கதைகளின் தொகுப்பல்ல; அது மனிதகுலத்தின் தோற்றம், வீழ்ச்சி மற்றும் மீட்பைக் குறித்த ஒரு மாபெரும் வரலாற்று ஆவணம். "ஆதியில் தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்" (ஆதியாகமம் 1:1) என்ற பிரகடனத்துடன் தொடங்கும் வேதாகமம், இந்த உலகம் ஏன் படைக்கப்பட்டது என்பதற்கான உன்னதமான நோக்கத்தை நமக்குத் தெளிவுபடுத்துகிறது. தேவன் இந்த உலகத்தை ஒரு திட்டமிட்ட நோக்கத்தோடு உருவாக்கினார். ஆனால், மனிதன் தன் சுதந்திர விருப்பத்தைப் தவறாகப் பயன்படுத்திப் பாவத்தில் விழுந்தபோது, அந்த நோக்கம் சிதைந்தது போலத் தோன்றியது. இருப்பினும், வீழ்ச்சியடைந்த மனிதனை அப்படியே விட்டுவிடாமல், தேவன் ஆதியிலேயே ஒரு மீட்பின் திட்டத்தைத் தீட்டினார். (ஆதியாகமம் 1) முதல் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம்) வரை, உலகம் உண்டாக்கப்பட்டதற்கான முக்கிய நோக்கங்கள் மற்றும் வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் இங்கே விளக்கப்பட்டுள்ளன. 1. தேவனின் மகிமையை வெளிப்படுத்த (To Manifest God’s Glory)  உலகம் தேவனின் மகத்துவத்தையும், வல்லமையையும், அவர் பண்புகளையும் வெளிப்படுத்துவதற்காகவே படைக்கப்பட்டது.   வசனம்:  ...

தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களெல்லாம்.... 2 கொரிந்தியர் 1:20-ன் படி, "தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களெல்லாம் இயேசுகிறிஸ்துவுக்குள் 'ஆம்' என்றும், அவருக்குள் 'ஆமென்' என்றும் இருக்கிறது" என்பதன் பொருள்: தேவன் மனித குலத்திற்கு முற்காலங்களில் கொடுத்த அத்தனை வாக்குத்தத்தங்களும் இயேசு கிறிஸ்து என்ற ஒரே நபருக்குள் நிறைவேறிவிட்டன (ஆம்) மற்றும் அவை மாறாத உண்மையாக நிலைபெற்றுள்ளன (ஆமென்) என்பதாகும். கிறிஸ்துவுக்குள் 'ஆம்' மற்றும் 'ஆமென்' ஆக இருக்கும் சில முக்கிய வாக்குத்தத்தங்களை கீழே காணலாம்: மீட்பின் வாக்குத்தத்தம் (The Promise of Redemption): ஆதியாகமம் முதல் தீர்க்கதரிசிகள் வரை முன்னறிவிக்கப்பட்ட "மீட்பர் வருவார்" என்ற வாக்குத்தத்தம் இயேசுவின் பிறப்பு, மரிப்பு மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் மூலம் 'ஆம்' என நிறைவேறியது. நாம் இப்போது கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்பதன் மூலம் அந்த மீட்பை 'ஆமென்' என அனுபவிக்கிறோம் (கலா 3:13-14). பாவ மன்னிப்பு (Forgiveness of Sins): பழைய ஏற்பாட்டில் பலிகள் மூலமாக பாவங்கள் தற்காலிகமாக மூடப்பட்டன. ஆனால் இயேசுவின் இரத்...

வேதாகமத்தில் யாத்திராகமம் 32-ஆம் அதிகாரத்தில், மோசே மலையின் மேல் தேவனோடு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, கீழே இருந்த ஜனங்கள் பொறுமை இழந்து ஆரோனிடம் சென்று, "எங்களை வழிநடத்த ஒரு தெய்வத்தை உண்டுபண்ணும்" என்று கேட்டார்கள். ஆரோன் ஜனங்களிடம் இருந்த பொன் அணிகலன்களை வாங்கி, அவற்றை உருக்கி ஒரு "பொன் கன்றுக்குட்டியை" செய்தான். இது இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலையான பிறகு செய்த மிகப்பெரிய விக்ரக ஆராதனையாகும். இன்று நாம் வாழும் நவீன காலத்திலும், பலிபீடங்களில் பொன் கன்றுக்குட்டிகள் உருவமாக இல்லாவிட்டாலும், ஆவிக்குரிய ரீதியில் அதே போன்ற சிலைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. அன்று ஆரோன் ஜனங்களின் காணிக்கையை (பொன்னை) வாங்கி எப்படிக் கன்றுக்குட்டியைச் செய்தானோ, அப்படியே இக்காலத்திலும் விசுவாசிகளின் காணிக்கையைப் பயன்படுத்தி பலவிதமான 'நவீன கன்றுக்குட்டிகள்' உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன. தேவன் ஒருவருக்கே சேர வேண்டிய மகிமை, கனம் மற்றும் ஆராதனையைத் தடுத்து, உலகப்பிரகாரமான காரியங்களின் மீது ஜனங்களின் கவனத்தைத் திருப்புவதே இந்த கன்றுக்குட்டிகளின் நோக்கமாகும். ...

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் அஸ்திவாரம் மற்றும் உயிர்நாடி தேவனுடைய வார்த்தையாகிய பரிசுத்த வேதாகமம் ஆகும்.  ஒரு மனிதனின் சரீர ஆரோக்கியத்திற்கு உணவு எவ்வளவு அவசியமோ, அதைவிட மேலாக ஒரு விசுவாசியின் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சிக்கு வேத வசனம் இன்றியமையாதது. "மனுஷன் அப்பத்தினாலே மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான்"  (மத்தேயு 4:4)  என்று இயேசு கிறிஸ்து தெளிவு படுத்தியுள்ளார். ஒரு விசுவாசி எப்போது வேத வசனத்தோடுள்ள தனது தொடர்பைத் துண்டித்துக் கொள்கிறாரோ அல்லது குறைக்கிறாரோ, அப்போதே அவருடைய ஆவிக்குரிய வாழ்வில் பின்னடைவு தொடங்குகிறது. இது வெறும் புத்தகம் வாசிப்பது போன்ற செயல் அல்ல; இது ஜீவனுள்ள தேவனோடுள்ள உறவு. இந்தத் தொடர்பு அற்றுப்போகும் போது: ஆவிக்குரிய பசி குறைந்து, வளர்ச்சி குன்றிய நிலை ஏற்படுகிறது. அறியாமையும் அந்தகாரமும்  சூழ்ந்து, நன்மை தீமையை பகுத்தறியும் திறன் மங்கிப்போகிறது. பாவத்தின் கவர்ச்சி மேலோங்கி, சோதனைகளில் மிக எளிதாக  விழ நேரிடுகிறது. ஊழியத்தில் வல்லமையின்மை  மற்றும் ஆவிக்குரிய தரித்திரம் உண்டாகிறத...

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் சமஸ்கிருதக் கல்வி மற்றும் மிஷனரி கால்டுவெல்லின் தாக்கம் குறித்த அலசல் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:  பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் சமஸ்கிருதக் கல்வி நிலை (18-ஆம் நூற்றாண்டு)  பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் சமஸ்கிருதம் எல்லோரும் படித்துக் கொண்டிருந்த மொழியாக இருக்கவில்லை. அது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் கட்டுப்பாட்டில், முக்கியமாக அந்தணர்கள் மற்றும் அறிஞர்கள் மத்தியில் மட்டுமே புழக்கத்தில் இருந்த கல்வி மற்றும் வழிபாட்டு மொழியாக இருந்தது.  கற்றல் சூழல்:  சமஸ்கிருதம் வேதக் கல்வியாகவும், சாஸ்திரங்களாகவும் 'குருகுல முறை'யில் பயிற்றுவிக்கப்பட்டது. இது பெரும்பாலும் உயர் சாதியினருக்கு மட்டுமே உரியதாகக் கருதப்பட்டது. பரவல்:   இந்தியா முழுவதும் சமஸ்கிருதம் தெரிந்திருந்தாலும், அது பேச்சு மொழியாகப் பாமர மக்களிடம் இல்லை. மாறாக, அது கல்வியறிவு பெற்ற அறிஞர்களின் (Elites) மொழியாகவே இருந்தது. பொருளாதாரம்:   சமஸ்கிருதப் பள்ளிகள் பெரும்பாலும் கோயில்களுடன் இணைக்கப்பட்டோ அல்லது குருகுலங்களாகவோ, சமூகத்தின் ஆதரவுடன் (அரசர்கள், நிலப்பிரபுக்கள்) இயங்...

இன்றைய உலகில் மனிதன் தான் சார்ந்த மொழி, மதம் மற்றும் சாதி அடையாளங்களைக் காக்கப் போராடும் அளவிற்கு, அழியாத தன் ஆத்துமாவைத் தீமையிலிருந்து காக்க முயற்சிப்பதில்லை. புறம்பான அடையாளங்கள் மனிதனைப் பிரித்து வைக்கும் வேளையில், விவிலியம் அகத்திலுள்ள ஆத்துமாவின் மேன்மையையும் அதன் நித்திய வாழ்வையும் முதன்மைப்படுத்துகிறது. "மனுஷன் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக்கொண்டாலும், தன் ஜீவனை (ஆத்துமாவை) நஷ்டப்படுத்தினால் அவனுக்கு லாபம் என்ன?" என்ற இயேசுவின் கேள்வி, நமது போராட்டங்கள் எதை நோக்கி இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. உலகியல் பற்றுகளைக் கடந்து ஆத்தும இரட்சிப்பை நாடுவது குறித்து விவிலியம் கூறும் உண்மைகளை இங்கே காண்போம். 1).ஆத்துமாவின் மதிப்பு உலகை விடப் பெரியது  (மத்தேயு 16:26):  "ஒருவன் உலகமெல்லாம் சம்பாதித்து, தன் ஆத்துமாவை நஷ்டப்படுத்தினால் அவனுக்கு என்ன பிரயோஜனம்?" என்று இயேசு கேட்கிறார்.  உலகப் போராட்டங்களால் கிடைக்கும் தற்காலிக வெற்றிகளை விட ஆத்துமாவின் நித்திய மீட்பு முக்கியமானது. விவிலியத்தின் மிக முக்கியமான பாடங்களில் ஒன்று இது. இயேசு கிறிஸ்து இ...