ஊழியர்களை மலர் தூவி வரவேற்கலாமா ?

 

ஊழியர்களுக்கு மலர் தூவி அல்லது வஸ்திரங்களை விரித்து வரவேற்பது தற்போது தமிழகத்தில் பெருகி வருகிறது. ஊழியர்கள் மீது கட்டாயமாக இப்படிப்பட்ட வரவேற்பு திணிக்கப்பட்டாலும் அவர்கள் இதை எதிர்க்க வேண்டும். பவுல் பர்னபா எதிர்த்தது போல ஒருவேளை அறியாத கிறிஸ்தவர்கள் இதை குறித்த வேதப்பூர்வமான விளக்கங்களை பார்ப்போம்:

1. ஊழியர்கள் வெறும் மனிதர்களே (அப்போஸ்தலர் 10:25,26):

பேதுரு கொர்நேலியுவின் வீட்டிற்குள் பிரவேசித்தபோது, கொர்நேலியு அவர் பாதத்தில் விழுந்து பணிந்துகொண்டான். ஆனால் பேதுரு அவனைத் தூக்கி: "எழுந்திரு, நானும் ஒரு மனுஷன்தான்" என்று கூறி, தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த அதீத மரியாதையை மறுத்தார். 

வேதாகமத்தின் அடிப்படையில், ஊழியர்கள் தேவனால் அழைக்கப்பட்டவர்கள் என்றாலும், அவர்கள் சாதாரண மனிதர்களே (மனித பலவீனங்களுக்கு உட்பட்டவர்கள்) என்பதற்கான ஆதாரங்களுடன்:

பவுலும் பர்னபாவும் தங்களை மனிதர்களாகவே கருதினர்: 

லிக்கவோனியா தேசத்தில் மக்கள் பவுலையும் பர்னபாவையும் தேவர்கள் என்று நினைத்து ஆராதிக்க வந்தபோது, அவர்கள் உடைகளைக்கழித்து, கூட்டத்தில் பாய்ந்து: "மனுஷரே, நீங்கள் ஏன் இப்படிச் செய்கிறீர்கள்? நாங்களும் உங்களுக்குச் சமானமான சுபாவமுள்ள மனுஷர்தானே" 

என்று கூறினர் 

(அப் 14:15).

எலியா ஒரு மனுஷன்:

 எலியா தீர்க்கதரிசி பெரிய அற்புதங்களைச் செய்தாலும், அவரும் நம்மைப் போன்ற சுபாவமுள்ள மனுஷரே என்று வேதம் கூறுகிறது. "எலியா என்பவன் எங்களைப்போலப்பாடுபட்ட மனுஷனாயிருந்தும், மழையின்றி இருக்கவேண்டுமென்று உருக்கமாக ஜெபம்பண்ணினான்" 

(யாக்கோபு 5:17).

பவுலின் பலவீனம்: 

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தனது சொந்த பலவீனங்களை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொண்டார். 

"நான் நன்மையைச் செய்ய விரும்புகிறவனாயிருக்க, தீமை என்னிடத்தில் வந்து கிட்டித்திருக்கிறது"

 (ரோமர் 7:21) 

மற்றும் "என்னை வருத்தப்படுத்துகிறதற்குச் சாத்தானுடைய தூதனாகிய ஒரு தூதன் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது" என்று தனது உடல்/ஆவிக்குரிய போராட்டங்களைச் சுட்டிக்காட்டினார் 

(2 கொரிந 12:7-10).

ஊழியர்கள் கிறிஸ்துவின் அடிமைகள்:

 ஊழியர்கள் எஜமானாகிய கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டியவர்கள், அவர்கள் தன்னிச்சையாகச் செயல்பட முடியாது 

(1 கொரி 4:1-2).

சமூக தேவைகள்: 

ஊழியர்கள் ஜெபிக்கிறார்கள், ஆனால் அவர்களுக்கும் மனநலம், குடும்ப நெருக்கடிகள், மற்றும் சூழ்நிலைகள் உள்ளன

(எங்களைப் போன்ற வளரும் ஊழியர்களுக்கு...). 

முடிவு: ஊழியர்கள் பரிசுத்தமானவர்கள், ஆனால் அவர்களும் பாவம் மற்றும் பலவீனங்களுக்கு உட்பட்ட சாதாரண மனிதர்களே. எனவே, ஊழியர்களைத் தெய்வமாகப் பார்க்காமல், அவர்களைப் பலவீனங்களில் தாங்கி ஜெபிப்பதே வேதாகம முறைமையாகும். 

2. ஆராதனை தேவனுக்கு மட்டுமே உரியது 

(அப் 14:11-15):

பவுலும் பர்னபாவும் லீஸ்திராவில் ஒரு அற்புதத்தைச் செய்தபோது, ஜனங்கள் அவர்களை "தேவர்கள்" என்று எண்ணி பலியிடவும், மாலைகளைக் கொண்டு வந்து உபசரிக்கவும் முயன்றனர். அப்பொழுது அப்போஸ்தலர்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு ஓடி, "நாங்களும் உங்களைப்போல பாடுள்ள மனுஷர்தானே" என்று கூறி அந்த வழிபாட்டைத் தடுத்தனர்.

 வேதாகமத்தின்படி ஆராதனை என்பது சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுக்கு மட்டுமே உரியது. ஊழியர்களோ, தூதர்களோ அல்லது வேறு எந்தப் படைப்போ ஆராதனைக்குரியவர்கள் அல்ல என்பதை வேதம் பல இடங்களில் உறுதிப்படுத்துகிறது:

இயேசுவின் கட்டளை: 

சாத்தான் இயேசுவைச் சோதித்தபோது, அவர் மிகத் தெளிவாக, "உன் தேவனாகிய கர்த்தரைப் பணிந்துகொண்டு, அவர் ஒருவருக்கே ஆராதனை செய்வாயாக" என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்றார் 

(மத்தேயு 4:10).

தூதர்கள் மறுத்தல்: 

யோவான் அப்போஸ்தலன் ஒரு தூதனை வணங்க முற்பட்டபோது, அந்தத் தூதன்: "இப்படிச் செய்யாதபடிக்குப் பார்... தேவனையே தொழுதுகொள்" என்று தடுத்தார் 

(வெளிப் 22:8-9).

பேதுருவின் தெளிவு: 

கொர்நேலியு பேதுருவின் பாதத்தில் விழுந்து வணங்க முற்பட்டபோது, பேதுரு அவனைத் தூக்கி: "எழுந்திருங்கள், நானும் ஒரு மனுஷன்தான்" என்று கூறினார் 

(அப் 10:25-26).

தேவனின் வைராக்கியம்:

 "என் மகிமையை வேறொருவனுக்கும், என் துதியை விக்கிரகங்களுக்கும் கொடேன்" என்று கர்த்தர் கூறுகிறார் (ஏசாயா 42:8). 

ஊழியர்கள் கர்த்தருடைய செய்தியைச் சுமந்து வரும் பாத்திரங்கள் 

மட்டுமே. அவர்களுக்கு நாம் மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுக்க வேண்டும், ஆனால் ஆராதனை என்பது நம்மைப் படைத்த கர்த்தருக்கு மட்டுமே சேர வேண்டியது.

3. பெருமைக்கு இடங்கொடாத பணிவு 

(அப் 12:21-23):

ஏரோது ராஜா ஜனங்களின் புகழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொண்டபோது (அவன் சத்தத்தைத் தேவசத்தம் என்று அவர்கள் சொன்னபோது), அவன் தேவனுக்கு மகிமையைச் செலுத்தாததினால் தேவதூதன் அவனை அடித்தான்; அவன் புழுக்களால் தின்னப்பட்டு இறந்தான். ஊழியர்கள் தங்களை உயர்த்துவதை வேதம் எச்சரிக்கிறது. 

பெருமை என்பது ஊழியத்திலும் தனிப்பட்ட வாழ்விலும் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாகிறது. வேதாகமம் பெருமைக்கு இடங்கொடாமல், பணிவோடு வாழ்வது குறித்து மிகத் தெளிவான ஆலோசனைகளை வழங்குகிறது:

இயேசுவின் முன்மாதிரி:

 பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த தேவன், சீஷர்களின் கால்களைக் கழுவித் தமக்குத் தாமே தாழ்மையைத் தரித்துக்கொண்டார். "நான் உங்களுக்குச் செய்ததுபோல நீங்களும் செய்யும்படி உங்களுக்கு மாதிரி காண்பித்தேன்" 

(யோவான் 13:15) என்று பணிவின் உச்சத்தைக் காட்டினார்.

வீழ்ச்சிக்கு முன் அகந்தை: 

"அழிவுக்கு முன்னானது அகந்தை, விழுதலுக்கு முன்னானது மனமேட்டிமை" 

(நீதிமொழிகள் 16:18) என்று வேதம் எச்சரிக்கிறது. மனிதன் தன்னை மேன்மைப்படுத்தும் போது அங்கே வீழ்ச்சி தொடங்குகிறது.

மறுரூபமான பவுல்:

 தான் ஒரு பெரிய அப்போஸ்தலன் என்று பெருமைப்படாமல், "நான் பாவிகளுள் பிரதானி" 

(1 தீமோ 1:15) என்றும், "நான் எவ்வளவோ அவ்வளவு தேவ கிருபையினால் இருக்கிறேன்" 

(1 கொரி 15:10) என்றும் பவுல் கூறினார். இதுவே ஊழியத்தின் பணிவு.

தேவனின் உயர்வு: 

"தேவன் பெருமையுள்ளவர்களுக்கு எதிர்த்து நிற்கிறார், தாழ்மையுள்ளவர்களுக்கோ கிருபை அளிக்கிறார்" 

(யாக்கோபு 4:6). 

நாம் நம்மைக் குறைக்கும்போது தேவன் நம்மை உயர்த்துகிறார்.

கர்த்தருக்குள் மேன்மை: 

ஒரு ஊழியர் எதைக் குறித்தும் மேன்மைப்பாராட்ட விரும்பினால், அவர் கர்த்தரைக்குறித்தே மேன்மைப்பாராட்ட வேண்டும். "மேன்மைபாராட்டுகிறவன் கர்த்தரைக்குறித்தே மேன்மைபாராட்டக்கடவன்" 

(2 கொரி 10:17).

உண்மையான ஊழியன் என்பவன் ஒரு "கண்ணாடி" 

போன்றவன்; அவன் தன் மேல் விழும் ஒளியைத் (மகிமையை) தன் மேல் வைத்துக்

கொள்ளாமல், அதை அப்படியே இறைவனிடம் திருப்பி அனுப்பிவிட வேண்டும்.

4. வஸ்திரம் விரித்தல் - இயேசுவுக்கு மட்டுமே உரியது (மத்தேயு 21:8,9):

இயேசு எருசலேமுக்குள் நுழையும்போது மாத்திரமே ஜனங்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களை வழியிலே விரித்து 'ஓசன்னா' என்று பாடி வரவேற்றனர். இது அவர் 'யூதர்களுடைய ராஜா' மற்றும் 'மேசியா' என்பதைக் குறிக்கும் அடையாளமாகும். இந்த மரியாதை எந்த அப்போஸ்தலருக்கும் வழங்கப்படவில்லை. 

இயேசு கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் வெற்றியாக நுழைந்தபோது, மக்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களை வழியில் விரித்தது அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட விசேஷித்த கனம். இது அவர் ஒருவருக்கு மட்டுமே உரியது என்பதை விளக்கும் காரணங்கள்:

ராஜாதி ராஜா: 

வஸ்திரங்களை வழியில் விரிப்பது என்பது ஒரு அரசரை வரவேற்பதற்கான அடையாளம். மக்கள் இயேசுவை யூதர்களுடைய ராஜாவாகவும், மேசியாவாகவும் அங்கீகரித்ததாலேயே அப்படிச் செய்தார்கள். "திரளான ஜனங்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களை வழியிலே விரித்தார்கள்" 

(மத்தேயு 21:8).

தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றம்: 

இது சகரியா 9:9-ல் சொல்லப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றம். எந்த ஒரு ஊழியரோ அல்லது தீர்க்கதரிசியோ தங்களை 'மேசியா' என்று காட்டிக்கொள்ள முடியாது என்பதால், இந்தச் செயல் இயேசுவுக்கு மட்டுமே பொருந்தும்.

முழுமையான சரணாகதி: 

வஸ்திரம் என்பது ஒரு மனிதனின் கௌரவம். அதை இயேசுவின் பாதத்தில் விரிப்பது என்பது, "உம்முடைய ஆளுகைக்குக் கீழே நாங்கள் அடங்குகிறோம்" என்ற முழுமையான சரணாகதியைக் குறிக்கிறது.

இன்று எந்த ஒரு ஊழியரோ அல்லது மனிதரோ தங்களை இயேசுவுக்கு நிகராகக் கருதி, மக்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களை விரிப்பதையோ அல்லது தங்களை அதீதமாக உயர்த்துவதையோ அனுமதிப்பது வேதாகமத்திற்குப் புறம்பானது. 

ஊழியர்கள் "வழிப்படுத்துகிறவர்கள்" மட்டுமே, அவர்கள் "வழி" அல்ல.

5. கிறிஸ்துவை உயர்த்துவதே நோக்கம் 

(யோவான் 3:30):

"அவர் பெருகவும், நான் சிறுகவும் வேண்டும்" என்ற யோவான் ஸ்நானகனின் வார்த்தையே ஆதி ஊழியர்களின் தாரக மந்திரமாக இருந்தது. ஊழியர்களுக்குச் செய்யப்படும் அதிகப்படியான ஆடம்பர வரவேற்புகள், கிறிஸ்துவின் மகிமையை மறைக்கக்கூடும்.

உண்மையான கிறிஸ்தவ ஊழியத்தின் ஒரே நோக்கம் கிறிஸ்துவை உயர்த்துவது மட்டுமே. ஊழியர் என்பவர் ஒருபோதும் வெளிச்சம் அல்ல, அவர் அந்த வெளிச்சத்தைக் காட்டும் ஒரு கருவி மட்டுமே.

இதற்கான வேதாகமத்தின் வலுவான சான்றுகள்:

குறைய வேண்டும் - பெருக வேண்டும்: 

யோவான் ஸ்நாபகன் இயேசுவைக் குறித்துச் சொல்லும்போது,

 "அவர் பெருகவும், நான் குறையவும் வேண்டும்" 

(யோவான் 3:30) என்றார். இதுவே ஒரு ஊழியரின் மிகச்சிறந்த தாரக மந்திரம்.

மகிமை தேவனுக்கே: 

நாம் எதைச் செய்தாலும் அது தேவ மகிமைக்கென்றே செய்யப்பட வேண்டும். "நீங்கள் புசித்தாலும், குடித்தாலும், எதைச் செய்தாலும், எல்லாவற்றையும் தேவனுடைய மகிமைக்கென்று செய்யுங்கள்" 

(1 கொரி 10:31).

பவுலின் நோக்கம்: 

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் மிகத் தெளிவாகக் கூறினார்: 

"நாங்கள் எங்களையல்ல, கிறிஸ்து இயேசுவைக் கர்த்தரென்றும்... பிரசங்கிக்கிறோம்" 

(2 கொரி 4:5). ஊழியர்கள் தங்களை முன்னிலைப்படுத்தாமல் கிறிஸ்துவையே முன்னிலைப்படுத்த வேண்டும்.

உயர்த்தப்படும் கிறிஸ்து: 

இயேசு சொன்னார்: 

"நான் பூமியிலிருந்து உயர்த்தப்படும்போது, எல்லாரையும் என்னிடத்தில் இழுத்துக்கொள்ளுவேன்" 

(யோவான் 12:32). 

மனிதர்களை அல்ல, கிறிஸ்துவை உயர்த்தும் போதுதான் உண்மையான ஆத்தும ஆதாயம் நடக்கும்.

சுருக்கமாக: 

ஊழியர் என்பவர் ஒரு திசைக்காட்டி (Signboard) போன்றவர். திசைக்காட்டி தன்னை நோக்கிக் கூப்பிடாது, சேர வேண்டிய இடத்தை (கிறிஸ்துவை) நோக்கியே காட்டும்.

ஒரு ஊழியர் கிறிஸ்துவை உயர்த்துவதற்குப் பதிலாகத் தன்னை உயர்த்த ஆரம்பிக்கும்போது, அது "ஆவிக்குரிய பெருமை" ஆகிறது. 

6. ஊழியர்களின் எளிமை 

(பிலிப்பியர் 2:5-7):

இயேசு கிறிஸ்து தம்மைத்தாமே வெறும்மையாக்கி அடிமையின் ரூபமெடுத்தார். ஆதி அப்போஸ்தலர்கள் உலகப்பிரகாரமான கௌரவத்தையோ, ஆடம்பரத்தையோ தேடவில்லை. அவர்கள் உபத்திரவங்களையும், வறுமையையும் ஏற்றுக்கொண்டு எளிமையாகவே ஊழியம் செய்தனர்.

ஊழியர்கள் ஆடம்பரத்தைத் தவிர்த்து எளிமையாக வாழ வேண்டும் என்பது இயேசுவின் போதனையாகும். ஒரு ஊழியரின் எளிமை என்பது அவருடைய வார்த்தையை விட அவருடைய வாழ்க்கையின் மூலமாகவே கிறிஸ்துவைப் பிரதிபலிக்கிறது.

இதற்கான வேதாகம ஆதாரங்கள்:

இயேசுவின் எளிமை: 

உலகத்தையே படைத்தவர் தங்குவதற்கு இடமில்லாதவராக வாழ்ந்தார். 

"நரிகளுக்குக் குழிகளும் ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு, மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை" 

(மத்தேயு 8:20). 

இது ஆடம்பரமற்ற ஊழியத்திற்கு மிகப் பெரிய முன்மாதிரி.

பவுலின் மனப்பக்குவம்: 

பவுல் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் திருப்தியாக இருக்கப் பழகிக்கொண்டார். "வாழ்ந்திருக்கவும் எனக்குத் தெரியும், தாழ்ந்திருக்கவும் எனக்குத் தெரியும்;... எல்லாவற்றிலும் பழக்கப்பட்டிருக்கிறேன்" 

(பிலிப்பியர் 4:12).

போதுமென்ற மனமே பாக்கியம்: 

"உண்ணவும் உடுக்கவும் நமக்கு உண்டாயிருந்தால் அது போதுமென்றிருக்கக்கடவோம்" 

(1 தீமோ 6:8). ஊழியர்கள் உலகப் பொருட்களின் மேல் ஆசை வைக்காமல் எளிமையாக இருக்க வேண்டும் என்று வேதம் அறிவுறுத்துகிறது.

மந்தையை மேய்த்தல்: 

ஊழியர்கள் பண ஆசைக்காக ஊழியஞ் செய்யக்கூடாது.

 "கட்டாயமாய் அல்ல, மனப்பூர்வமாயும்; அவலட்சணமான ஆதாயத்திற்காக அல்ல, உற்சாகமாயும்... மந்தையை மேய்த்து, மந்தைக்கு மாதிரிகளாயிருங்கள்" (1 பேதுரு 5:2-3).

ஆடம்பரத்திற்கு எதிரான எச்சரிக்கை: 

பண ஆசை எல்லாத் தீமைக்கும் வேராக இருக்கிறது 

(1 தீமோ 6:10). ஆடம்பரமான வாழ்க்கை முறை ஊழியரின் கவனத்தைச் சிதறடித்து, ஆத்தும பாரத்தைக் குறைத்துவிடும்.

சுருக்கமாக: 

ஒரு ஊழியரின் பலம் அவர் வைத்திருக்கும் பொருட்களில் இல்லை, அவர் வெளிப்படுத்தும் கிறிஸ்துவிலேயே இருக்கிறது. எளிமையான வாழ்க்கை முறையே மக்களிடம் நெருங்கிச் செல்லவும், உண்மையான அன்பைப் பகிரவும் வழிவகுக்கும்.

7.பரிசுத்தவான்களைக் கனம் பண்ணுதல் 

(1 தீமோத் 5:17):

வேதம் "நன்றாய் விசாரணை செய்கிற மூப்பர்களை இரட்டிப்பான கனத்திற்குப் பாத்திரராக எண்ண வேண்டும்" என்று சொல்கிறது. ஆனால் இந்த 'கனம்' என்பது அன்பினாலும், கீழ்ப்படிதலினாலும், தேவைகளைச் சந்திப்பதினாலும் வெளிப்பட வேண்டுமே தவிர, மனிதர்களைத் தேவர்களைப் போல மாற்றி அவர்களுக்கு வழிபாடு செய்வதல்ல.

வேதாகமத்தின்படி, ஊழியர்களையும் பரிசுத்தவான்களையும் ஆராதிப்பது தவறு, ஆனால் அவர்களைத் தகுந்த முறையில் கனம் பண்ணுவது அவசியமானது. கனம் பண்ணுதல் என்பது அவர்களுக்குரிய மரியாதையை அளிப்பதைக் குறிக்குமே தவிர, அவர்களைத் தெய்வமாக்குவதை அல்ல.

இதற்கான வேதாகம ஆதாரங்கள்:

இரட்டிப்பான கனம்: 

சபையைச் சீராக வழிநடத்தும் மூப்பர்களுக்கு (ஊழியர்களுக்கு) மதிப்பளிக்க வேண்டும். "நன்றாய் விசாரணை செய்கிற மூப்பர்களை, விசேஷமாகத் திருவசனத்திலும் போதகத்திலும் பிரயாசப்படுகிறவர்களை, இரட்டிப்பான கனத்திற்குப் பாத்திரராக எண்ண வேண்டும்" 

(1 தீமோ 5:17).

அன்புடன் மதித்தல்: 

ஊழியர்கள் உங்களுக்காகப் பிரயாசப்படுவதால் அவர்களை அன்போடு கனப்படுத்த வேண்டும். "அவர்களுடைய கிரியையினிமித்தம் அவர்களை மிகவும் அதிகமாய் அன்போடு எண்ணிக் கொள்ளும்படி உங்களைக் கேட்டுக்கொள்ளுகிறோம்" 

(1 தெசலோ 5:12-13).

கனம் பண்ண வேண்டியவர்களுக்குக் கனம்: 

பவுல் ரோமர் 13:7-ல், 

"எவனுக்குக் கனம் செலுத்த வேண்டுமோ அவனுக்குக் கனத்தையும் செலுத்துங்கள்" 

என்று பொதுவான கட்டளையைக் கொடுக்கிறார். இது ஊழியர்களுக்கும் பொருந்தும்.

வார்த்தையைப் போதிக்கிறவர்களுடன் பகிர்தல்: 

நன்மையான காரியங்களில் ஊழியர்களுக்குப் பங்களிப்பதும் ஒரு வகை கனமே.

 "திருவசனத்தைப் போதிக்கப்படுகிறவன் போதிக்கிறவனுக்குச் சகல நன்மைகளிலும் பகிர்ந்து கொடுக்கக்கடவன்" 

(கலா 6:6).

பரிசுத்தவான்களின் மாதிரியைப் பின்பற்றுதல்: 

அவர்களை வழிநடத்துகிறவர்களைக் கவனித்து, அவர்களுடைய விசுவாசத்தைப் பின்பற்றுவது அவர்களுக்குச் செய்யும் மிகப்பெரிய கனமாகும் 

(எபிரெயர் 13:7).

முக்கியமான வேறுபாடு:

'கனம்' என்பது மரியாதை (Respect) மற்றும் 

ஆதரவு (Support) 

தொடர்பானது. ஆனால் 'ஆராதனை' (Worship) என்பது 

தெய்வீக மகிமை 

தொடர்பானது. நாம் ஊழியர்களைக் கனப்படுத்தலாம், ஆனால் மகிமையைத் தேவனுக்கு மட்டுமே கொடுக்க வேண்டும்.

சுருக்கமாக:

 ஊழியர்களை மதிப்பதும் கனம் பண்ணுவதும் அவசியம், ஆனால் வஸ்திரங்களை விரித்து மலர் தூவி வரவேற்பது போன்ற மேசியாவிற்குரிய (இயேசுவிற்குரிய) மரியாதையை மனிதர்களுக்குச் செய்வது ஆதி அப்போஸ்தலர்களின் நடைமுறைக்கு மாறானது.

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா. 

9841711591.