உயர்ந்த முத்துக்கள்.

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில், பரிசுத்தமான தேவனோடும் பாவிகளாகிய மனுஷர்களோடும் ஒரு உறவை ஏற்படுத்துவதற்கு தேவனாலேயே ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு புனிதமான ஏற்பாடு ஆசாரியத்துவம் ஆகும். "பரிசுத்தராகிய கர்த்தருக்கு முன்பாக நிற்பது யார்?" என்ற கேள்விக்கு விடையாக, தேவன் ஆரோனையும் அவனுடைய சந்ததியினரையும் தமக்கென்று பிரித்தெடுத்தார். பழைய ஏற்பாட்டு ஆசாரியர்களின் பணிகள் வெறும் சடங்குகள் மட்டுமல்ல, அவை ஒவ்வொன்றும் தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான பிணைப்பை உறுதிப்படுத்தும் அடையாளங்களாக இருந்தன. அவர்கள் தேவனுடைய பிரசன்னம் தங்கியிருந்த கூடாரத்தையும் (Tabernacle), பின்னர் தேவாலயத்தையும் பராமரிக்கும் பொறுப்பைப் பெற்றிருந்தனர். மக்களின் பாவங்களை அறிக்கையிடும் பலிபீடமாகவும், தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கற்றுக்கொடுக்கும் கல்விக்கூடமாகவும் ஆசாரியத்துவம் விளங்கியது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், ஆசாரியர்கள் மக்களுக்காகத் தேவனிடத்திலும் (பலி மற்றும் விண்ணப்பம் மூலம்), தேவனுக்காக மக்களிடத்திலும் (போதனை மற்றும் ஆசீர்வாதம் மூலம்) நின்ற ஒரு பாலமாகச் செயல்பட்டனர். இவர்களுடைய ஒவ்வொரு பணியும், பின்னாட்களில் வரவிருந்த...