உயர்ந்த முத்துக்கள்.

திருச்சபையின் பாதுகாப்பு மற்றும் அதன் எதிர்காலம் குறித்த விவாதங்களில், "நாம் யாரிடம் தஞ்சமடைய வேண்டும்?" என்ற கேள்வி மிக முக்கியமானது. திருச்சபை என்பது வெறும் மனிதர்களால் நடத்தப்படும் ஒரு சமூக அமைப்பு அல்ல; அது இயேசு கிறிஸ்துவால் இரத்த கிரயத்திற்கு வாங்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய சரீரமாகும். எனவே, அதன் பாதுகாப்பிற்குரிய வழிகளும் ஆவிக்குரிய மற்றும் உலகளாவிய சட்ட நெறிமுறைகளின்படி அமைய வேண்டும். இத்தகைய சூழலில், திருச்சபையின் பாதுகாப்புக்காக நாம் ஆன்மீக ரீதியாக தேவனிடம் ஓட வேண்டுமா? அல்லது உலக ரீதியாக அரசாங்கம் மற்றும் மனித இயக்கங்களை நாட வேண்டுமா? என்ற கேள்வி எழுகிறது. வேதாகம போதனைகளின் அடிப்படையிலும், ஆரம்பகால அப்போஸ்தலர்களின் முன்மாதிரியின் படியிலும் இதற்குரிய சரியான அணுகுமுறையை ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும். 🛐 1. இறுதிப் புகலிடம் தேவன் மட்டுமே மனித உதவி வீண்: ஆபத்துக்காலத்தில் மனிதர்களையோ அல்லது அவர்கள் உருவாக்கும் இயக்கங்களையோ நம்புவது தற்காலிகமானது. "மனுஷனுடைய உதவி வீண்" என்று சங்கீதம் 60:11 தெளிவாகக் கூறுகிறது. அசைக்க முடியாத பாதுகாப்பு: தேவ...