உயர்ந்த முத்துக்கள்.

இன்றைய காலகட்டத்தில், மனிதர்கள் மன அமைதியையும் ஆசீர்வாதங்களையும் தேடி பல ஆலயங்களுக்குச் செல்வது ஒரு முக்கிய கடமையாக மாறியுள்ளது. எத்தனை கடினமான சூழ்நிலையாக இருந்தாலும், தூரமான இடங்களாக இருந்தாலும், தங்களின் பக்தியை வெளிப்படுத்த மக்கள் ஆலயங்களை நாடுகிறார்கள். ஆனால், கிறிஸ்தவ ஆன்மீக வாழ்க்கையின் உண்மையான அடித்தளம் என்பது வெளிப்புற சடங்குகளிலோ அல்லது ஆலயத்திற்குச் சென்று வருவதிலோ மட்டும் அடங்கியிருக்கவில்லை. ஆலய வழிபாடு என்பது இறைவனுடனான உறவை வளர்ப்பதற்கான ஒரு தொடக்கமே தவிர, அதுவே இறுதி இலக்கு அல்ல. ஒரு மனிதன் எத்தனை ஆலயங்களுக்குச் சென்று, எவ்வளவு காணிக்கைகளையும் பலிகளையும் செலுத்தினாலும், அவனுடைய அன்றாட வாழ்வில் தேவனுடைய வார்த்தைகளுக்கும் கட்டளைகளுக்கும் கீழ்ப்படியவில்லை என்றால், அவனுடைய பக்தி முயற்சிகள் யாவும் வீணாகிவிடுகின்றன. "பலியைப் பார்க்கிலும் கீழ்ப்படிதலே உத்தமம்" என்ற வேதாகம உண்மையின்படி, உண்மையான பக்தி என்பது ஆலயத்தின் சுவர்களுக்குள் காட்டும் உதட்டு பக்தி அல்ல; அது நம்முடைய அன்றாட வாழ்வில் தேவனுடைய வார்த்தையின்படி வாழும் உள்ளான மாற்றமும், கீழ்ப்படிதலுமே ...