ஞானஸ்நானம் பெற தகுதியற்றவரா ?

நம்முடைய தேவன் வெளிப்புறத் தோற்றங்களையும், மனித கைகளினால் உருவாக்கப்படும் தற்காலிகமான சடங்காச்சாரங்களையும் பார்க்கிறவர் அல்ல; அவர் இருதயங்களின் ஆழங்களை ஆராய்ந்து அறிகிற ஆவியாயிருக்கிறார். "மனுஷன் முகத்தைப் பார்ப்பான், கர்த்தரோ இருதயத்தைப் பார்க்கிறார்"
(1 சாமுவேல் 16:7) என்ற வேத சத்தியத்தின்படி, ஆன்மீக வாழ்வின் உண்மையான ஆழம் என்பது நாம் உலகிற்கு எதைக் காட்டுகிறோம் என்பதில் இல்லை, மாறாக தேவனுக்கு முன்பாக நம்முடைய அகம் எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதிலேயே அடங்கியுள்ளது.
கிறிஸ்தவ ஜீவியம் என்பது வெளிப்புற ஒழுங்குமுறைகளை மட்டும் பின்பற்றும் ஒரு மதமல்ல; அது கிறிஸ்துவோடு நாம் கொண்டிருக்கும் ஒரு மாபெரும் ஆவிக்குரிய உறவு. வேதாகமத்தின் ஆழங்களுக்குள் நாம் கடந்து செல்லும்போது, தேவன் மனித குலத்திற்கு வழங்கிய கட்டளைகளின் பின்னணியில் இருக்கும் அவருடைய மாறாத அன்பையும், நீதியையும் நாம் ஆவியின் துணையோடு மட்டுமே கிரகிக்க முடியும். எழுத்துக்கொல்லுகிறது, ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது.

பழைய ஏற்பாட்டின் நிழலாட்டமான காரியங்கள் முதல், புதிய ஏற்பாட்டின் கிருபையின் வெளிப்பாடுகள் வரை, தேவன் தம்முடைய பிள்ளைகளிடம் எதிர்பார்ப்பது ஒன்றுதான்—அது "ஆவியோடும் உண்மையோடும்" (யோவான் 4:24) செய்யும் ஆராதனையும், உலகப் பெருமைகளற்ற உடைந்த இருதயமுமே ஆகும். இந்த ஆவிக்குரிய ஆழமான சிந்தையோடு, தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தியங்களை நாம் ஆராயும்போது, அது நம்முடைய வெளிப்புற வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல, நம் ஆத்துமாவின் நித்தியத்தையே மாற்றிவமைக்கும் வல்லமை கொண்டதாக மாறுகிறது.

பழைய ஏற்பாட்டின் தீர்க்கதரிசன நிழலாட்டங்கள் முதல், புதிய ஏற்பாட்டின் கிருபையின் வெளிப்பாடுகள் வரை தேவன் மனிதனுடைய ஆத்தும இரட்சிப்பிற்கும், இருதயத்தின் பரிசுத்தத்திற்குமே முதலிடம் தந்துள்ளார். இச்சூழலில், "நகை அணிவது" மற்றும் "ஞானஸ்நானம்" குறித்த காரியங்களில் எழும் விவாதங்களுக்கு, உலக அறிவின்படி அல்லாமல், தேவனுடைய ஆவியானவரின் துணையோடு வேதாகம ஆதாரங்களின்படி தீர்வு காண்பது அவசியமாகிறது.

எழுத்து மனிதனைக் கொல்லுகிறது, ஆவியோ உயிர்ப்பிக்கிறது.  (2கொரிந்தியர் 3:6) என்ற ஆவிக்குரிய ஆழத்தோடு, இந்தத் தலைப்பைக் குறித்த சத்தியங்களை பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாட்டுப் பின்னணியில் தெளிவாக ஆராய்வோம்.

1. பழைய ஏற்பாட்டுப் பின்னணி (Old Testament View)
பழைய ஏற்பாட்டில் நகைகள் அணிவது பாவமாகவோ அல்லது தேவனுக்குப் பிரியமில்லாத காரியமாகவோ கருதப்படவில்லை. மாறாக, அவை அழகு மற்றும் ஆசீர்வாதத்தின் அடையாளமாகவே பார்க்கப்பட்டன.

தேவனுடைய ஆசீர்வாதம்: ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன் ரெபெக்காளைச் சந்தித்தபோது, அவளுக்குப் பொன் மூக்குத்தியையும் வளையல்களையும் பரிசாக அளித்தான் (ஆதியாகமம் 24:22). இது தேவனால் வழிநடத்தப்பட்ட ஒரு நிகழ்வு.

தேவனுடைய உவமை: எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசன புஸ்தகத்தில், தேவன் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை ஆசீர்வதித்து அழகுபடுத்தியதை ஒரு பெண்ணுக்கு நகைகளைப் பூட்டுவது போல உவமையாகக் கூறுகிறார்:
"உன்னை ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தேன்; உன் கைகளிலே வளையல்களையும், உன் கழுத்திலே சரப்பணியையும் போட்டேன்... நீ மிகவும் அழகாகி, ராஜ்யபாரம் பண்ணத்தக்க நெறிக்கு வந்தாய்" (எசேக்கி 16:11-13).

விதிவிலக்கு (எப்போது நகைகளைக் கழற்றச் சொன்னார்?): இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் வனாந்தரத்தில் பொன் கன்றுகுட்டியைச் செய்து விக்கிரகாராதனை பாவத்தில் விழுந்தபோது, அவர்கள் தங்களைத் தாழ்த்தி மனஸ்தாபப்பட வேண்டும் என்பதற்காக தேவன் தற்காலிகமாக நகைகளைக் கழற்றச் சொன்னார் (யாத்திராக 33:5-6). இது ஒரு தற்காலிகமான துக்கத்தின் அடையாளம், நிரந்தரக் கட்டளை அல்ல.

2. புதிய ஏற்பாட்டுப் பின்னணி (New Testament View)
புதிய ஏற்பாட்டில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுலும் பேதுருவும் நகைகள் குறித்துப் பேசியுள்ளனர். ஆனால், அவை நகைகளை முழுமையாகத் தடை செய்வதற்காக அல்ல, மாறாக எதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதை விளக்குவதற்கே ஆகும்.

முக்கியத்துவம் எது? அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு கூறுகிறார்: "மயிரைப் பின்னி, பொன்னாபரணங்களை அணிந்து, வஸ்திரங்களைத் தரித்துக்கொள்ளுதலாகிய புறம்பான அலங்கரிப்பு உங்களுக்கு அலங்காரமாயிராமல், அழியாத குணமுள்ள சாந்தமும் அமைதியுமுள்ள ஆவியாகிய இருதயத்தில் மறைந்திருக்கிற குணமே உங்களுக்கு அலங்காரமாயிருக்கக்கடவது; அதுவே தேவனுடைய பார்வையில் மிகுந்த விலையேறப்பெற்றது" (1 பேதுரு 3:3-4).

பவுலின் அறிவுரை: பவுல் தீமோத்தேயுவுக்கு எழுதும்போது: "ஸ்திரீகளும் விலையேறப்பெற்ற ஆபரணங்களினாலாவது அலங்கரித்துக்கொள்ளாமல், தகுதியான வஸ்திரத்தினாலும், நாணத்தினாலும், தெளிந்த புத்தியினாலும் தங்களை அலங்கரிக்கவேண்டும்" (1 தீமோத்தேயு 2:9) என்கிறார்.

இதன் உண்மைப் பொருள் என்ன?
இந்த வசனங்கள் நகைகளை அணியவே கூடாது என்று சொல்லவில்லை. மாறாக, ஒரு கிறிஸ்தவ விசுவாசிக்கு வெளிப்புற ஆடம்பரத்தை விட உள்மனதின் பரிசுத்தமும், நற்கிரியைகளுமே முக்கியம் என்பதை வலியுறுத்துகின்றன. வெளிப்புறத் தோற்றத்தைக் காட்டிப் பெருமை பாராட்டுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம்.

3. ஞானஸ்நானம் மற்றும் இரட்சிப்பின் தகுதி
வேதாகமத்தின்படி, ஒரு மனிதன் இரட்சிக்கப்படுவதற்கும் ஞானஸ்நானம் பெறுவதற்கும் அடிப்படைத் தகுதிகள் இரண்டு மட்டுமே:

(1)மனந்திரும்புதல் (தவறான வழிகளை விட்டு தேவனிடம் திரும்புவது)

(2)இயேசு கிறிஸ்துவின் மேல் விசுவாசம் வைத்தல்
"விசுவாசமுள்ளவனாகி ஞானஸ்நானம் பெற்றவன் இரட்சிக்கப்படுவான்" (மாற்கு 16:16) என்று இயேசு கூறினார். இதில் நகைகள் அணிவது பற்றிய எந்த நிபந்தனையும் இல்லை.

முடிவுரை
பரலோகம் செல்ல தடை இல்லை: வேதாகமத்தின்படி, நகைகள் அணிவதால் ஒருவன் பரலோக இராஜ்ஜியத்தை இழப்பதில்லை. இயேசுவை விசுவாசித்து, அவருடைய கற்பனைகளின்படி வாழ்கிற எவரும் பரலோகத்திற்குப் பாத்திரவான்கள்.

ஞானஸ்நானம் எடுக்கலாம்:
நகை அணிந்தவர்கள் ஞானஸ்நானம் எடுக்கக் கூடாது என்று வேதாகமம் சொல்லவில்லை.
இருப்பினும், சமுதாயத்திலும் சபையிலும் ஆடம்பரப் பெருமையைத் தவிர்ப்பதும், எளிமையைக் கடைப்பிடிப்பதும் ஒரு நல்ல கிறிஸ்தவ சாட்சிக்கு அழகாகும். இது தனிப்பட்ட விசுவாசம் மற்றும் சபைகளின் பாரம்பரியம் சார்ந்த விஷயமாகும்.

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா.
9841711591.