சபை கூடி வருவதன் நோக்கம்.

விசுவாசிகள் கூடி வருவதன் நோக்கம்.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை என்பது தனித்து வாழும் வாழ்க்கை அல்ல; அது ஒரு குடும்பமாக இணைந்து பயணிக்கும் வாழ்க்கை. வேதாகமத்தில் சபை என்பது ஒரு கட்டிடத்தைக் குறிக்காமல், கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிற ஜனங்களின் கூட்டத்தையே குறிக்கிறது. "சபையாகக் கூடிவருகிறதைச் சிலர் விட்டுவிடுகிறதுபோல நாமும் விட்டுவிடாமல்..." (எபிரெயர் 10:25) என்று வேதம் நமக்குக் கட்டளையிடுகிறது.

ஆரம்பகால கிறிஸ்தவர்கள் ஒருமனப்பட்டு ஆலயத்திலும் வீடுகளிலும் கூடிவந்து, தேவனை ஆராதிப்பதிலும் வசனத்தைக் கற்பதிலும் உறுதியாய் இருந்தனர். இவ்வாறு கூடிவருவது ஒரு சடங்கு அல்ல, மாறாக அது விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய பெலத்திற்கும், சாட்சியுள்ள வாழ்க்கைக்கும் மிக அவசியமான தேவையாக இருக்கிறது. ஒரு நெருப்புத் தழல் தனித்திருந்தால் அணைந்துவிடும், ஆனால் பல தழல்கள் ஒன்றாகச் சேரும்போது அது பெரும் நெருப்பாக எரியும்; அதுபோலவே விசுவாசிகளின் கூடுதல் தேவனுடைய வல்லமையை உலகிற்கு வெளிப்படுத்துகிறது.

இதன் தொடர்ச்சியாக, நாம் ஏற்கனவே பார்த்த 7 முக்கிய குறிப்புகளும் (ஆராதனை, வசனம், ஊக்கப்படுத்துதல், ஐக்கியம், ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி, ஜெபம் மற்றும் கர்த்தருடைய பந்தி) இந்தக் கூடுதல் ஏன் இத்தனை முக்கியம் என்பதை விளக்குகின்றன.

1).தேவனைத் தொழுதுகொள்ள: ஆவியோடும் உண்மையோடும் பிதாவைத் தொழுதுகொள்வதே சபைக் கூடுதலின் முதன்மை நோக்கம் (யோவான் 4:24). சங்கீதம் 100:4-ன் படி, துதியோடும் ஸ்தோத்திரத்தோடும் அவருடைய வாசல்களில் பிரவேசிக்கிறோம்.

தேவனைத் தொழுதுகொள்ளுதல் அல்லது ஆராதித்தல் என்பது ஒரு சடங்கு அல்ல, அது சிருஷ்டிகருக்கும் சிருஷ்டிக்கும் இடையிலான ஆழமான உறவு. வேதாகம அடிப்படையில் இதன் முக்கியத்துவத்தை இப்படிப் பார்க்கலாம்:

• தகுதியான கனத்தைச் செலுத்துதல்: 

தேவன் ஒருவரே ஆராதனைக்குரியவர். "கர்த்தருக்கே மகிமையையும் வல்லமையையும் செலுத்துங்கள்... பரிசுத்த அலங்காரத்துடனே கர்த்தரைத் தொழுதுகொள்ளுங்கள்" (சங்கீதம் 29:1-2) என்று வேதம் அழைப்பு விடுக்கிறது.

• ஆவியோடும் உண்மையோடும்: இயேசு சமாரிய பெண்ணிடம் கூறும்போது, "உண்மையாய்த் தொழுதுகொள்ளுகிறவர்கள் பிதாவை ஆவியோடும் உண்மையோடும் தொழுதுகொள்ளுங்காலம் வரும்" (யோவான் 4:23) என்றார். இது வெளிவேஷமான ஆராதனையைத் தவிர்த்து, உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து வரும் உண்மையான அன்பைக் குறிக்கிறது.

• சபையாக ஒன்றுபடுதல்: தனிப்பட்ட ஜெபம் முக்கியமானது என்றாலும், விசுவாசிகள் கூட்டாகச் சேர்ந்து ஆராதிக்கும்போது தேவனுடைய பிரசன்னம் விசேஷமாக வெளிப்படுகிறது. "இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் என் நாமத்தினாலே எங்கே கூடியிருக்கிறார்களோ, அங்கே அவர்கள் நடுவிலே இருக்கிறேன்" (மத்தேயு 18:20) என்பது அவரது வாக்குறுதி.

• அவருடைய நாமத்தை உயர்த்துதல்: பாடல்கள், சங்கீதங்கள் மற்றும் துதி ஸ்தோத்திரங்கள் மூலம் தேவனுடைய குணாதிசயங்களையும் (அன்பு, நீதி, வல்லமை) அவர் செய்த அற்புதங்களையும் உலகிற்குப் பறைசாற்றுவதே தொழுதுகொள்ளுதலின் நோக்கம்.

• நன்றி அறிதலைத் தெரிவித்தல்: நமக்கு ஜீவன், சுகம் மற்றும் இரட்சிப்பைத் தந்த தேவனுக்கு நன்றி செலுத்துவதே ஆராதனையின் அடிப்படை. "அவர் நம்முடைய தேவன்; நாம் அவர் மேய்ச்சலின் ஜனங்களும், அவர் கைக்குள்ளான ஆடுகளுமாமே" (சங்கீதம் 95:7).

நாம் எதற்காகப் படைக்கப்பட்டோமோ அந்த உன்னத நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதே தேவனைத் தொழுதுகொள்ளுதல் ஆகும்.

2).தேவனுடைய வார்த்தையைக் கற்க: 

ஆரம்பகால சபை அப்போஸ்தலர்களுடைய உபதேசத்தில் உறுதியாய் நிலைத்திருந்தது 

(அப் 2:42). சத்தியத்தை அறிந்து, அதன்படி நடப்பதற்கான ஆலோசனைகளைப் பெற இது அவசியமாகிறது.

தேவனுடைய வார்த்தையைக் கற்பது என்பது விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய வாழ்விற்கு மிக முக்கியமான அஸ்திவாரமாகும். 

• ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி (வளர்ச்சிக்கான பால்): 

ஒரு குழந்தை வளர பால் தேவையோ அதுபோல, விசுவாசிகள் இரட்சிப்பில் வளருவதற்கு திருவசனமாகிய களங்கமில்லாத ஞானப்பால் அவசியம் (1 பேதுரு 2:2).

சத்தியத்தை அறிதல்: "சத்தியத்தையும் அறிவீர்கள், சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும்" (யோவான் 8:32) என்று இயேசு கூறினார். தவறான போதனைகளிலிருந்தும் பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்தும் விடுதலை பெற திருவசனத்தைக் கற்றல் அவசியம்.

வாழ்க்கைப் பாதைக்கு வெளிச்சம்: "உம்முடைய வசனம் என் கால்களுக்குத் தீபமும், என் பாதைக்கு வெளிச்சமுமாயிருக்கிறது" (சங்கீதம் 119:105). வாழ்க்கையில் சரியான முடிவுகளை எடுக்கவும் தேவசித்தம் அறியவும் வேதம் வழிகாட்டுகிறது.

பரிசுத்தமடைதல்: "உம்முடைய சத்தியத்தினாலே அவர்களைப் பரிசுத்தமாக்கும்; உம்முடைய வசனமே சத்தியம்" 

(யோவான் 17:17). 

ஒரு விசுவாசி தன் நடையைச் சுத்தம்பண்ணுவதற்கு தேவவசனம் கத்திக் கருவியாகச் செயல்படுகிறது.

பிசாசின் சோதனைகளை வெல்ல: 

இயேசு பிசாசால் சோதிக்கப்பட்டபோது, "எழுதியிருக்கிறதே" என்று தேவவசனத்தைக் கொண்டே அவனை முறியடித்தார். ஆவிக்குரிய யுத்தத்தில் வசனமே 'ஆவியின் பட்டயம்' (எபேசியர் 6:17).

தேவ மனிதனாகச் சீர்ப்படுதல்: "வேதவாக்கியங்களெல்லாம் தேவ ஆவியினால் அருளப்பட்டிருக்கிறது; தேவனுடைய மனுஷன் தேறினவனாகவும், எந்த நற்கிரியையுஞ் செய்யத் தகுதியுள்ளவனாகவும் இருக்கும்படி..." 

(2 தீமோ 3:16-17) அவை உபதேசத்திற்கும் சீர்திருத்தலுக்கும் பிரயோஜனமுள்ளவை.

விசுவாசம் பெருக: "விசுவாசம் கேள்வியினால் வரும், கேள்வி தேவனுடைய வசனத்தினால் வரும்" (ரோமர் 10:17). தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்கக் கேட்கவே ஒருவருடைய விசுவாசம் பலப்படுகிறது.

3).ஒருவரை ஒருவர் ஊக்கப்படுத்த (அன்பில் தூண்டுதல்): 

அன்பு செலுத்துவதற்கும் நற்கிரியைகளைச் செய்வதற்கும் ஒருவரையொருவர் தூண்டிவிட வேண்டும். சபை கூடுதலை விட்டுவிடாமல், ஒருவருக்கொருவர் புத்திசொல்ல வேண்டும் 

(எபிரெயர் 10:24-25).

வேதாகமத்தின்படி விசுவாசிகள் ஒருவரை ஒருவர் ஊக்கப்படுத்துவது (Encouragement) சபையின் மிக முக்கியமான கடமையாகும். 

• அன்பில் தூண்டுதல்: "அன்புக்கும் நற்கிரியைகளுக்கும் நாம் ஒருவரை ஒருவர் தூண்டிவிடும்படி ஒருவரையொருவர் கவனித்து..." (எபிரெயர் 10:24). விசுவாசிகள் சோர்ந்து போகும்போது, அவர்களை மீண்டும் நற்செயல்களில் ஈடுபட உற்சாகப்படுத்த வேண்டும்.

விசுவாசத்தில் நிலைத்திருக்க: உலகம் மற்றும் சோதனைகளினால் விசுவாசிகள் தளர்ந்து போக வாய்ப்புண்டு. எனவே, "உங்களில் ஒருவனாகிலும் பாவத்தின் வஞ்சனையினாலே கடினப்பட்டுப் போகாதபடிக்கு, இன்று என்னப்படுமளவும் நாள்தோறும் ஒருவருக்கொருவர் புத்திசொல்லுங்கள் (ஊக்கப்படுத்துங்கள்)" (எபிரெயர் 3:13).

• பக்திவிருத்தி அடையச் செய்தல்: ஒருவர் மற்றவரை ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வளரச் செய்வதே இதன் நோக்கம். "நீங்கள் இப்பொழுது செய்து வருகிறபடியே, ஒருவரை ஒருவர் தேற்றி (ஊக்கப்படுத்தி), ஒருவருக்கொருவர் பக்திவிருத்தி உண்டாகும்படி செய்யுங்கள்" 

(1 தெசலோ 5:11).

பாரங்களைச் சுமத்தல்: 

ஒரு விசுவாசி துன்பத்திலோ அல்லது போராட்டத்திலோ இருக்கும்போது, மற்றவர்கள் அவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிப்பதன் மூலம் கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுகிறார்கள் 

(கலாத்தியர் 6:2).

• மனதை திடப்படுத்துதல்: ஊழியர்களும் விசுவாசிகளும் கூடி வரும்போது, ஒருவருடைய விசுவாசத்தைக் கண்டு மற்றவர் தைரியம் அடைகிறார்கள். "நானும் உங்களும் உங்கள் விசுவாசத்தினாலும் என் விசுவாசத்தினாலும் உங்களுக்குள்ளே உடனே தேற்றப்படவும் (ஊக்கமடையவும்) வாஞ்சிக்கிறேன்" (ரோமர் 1:12) என்று பவுல் கூறுகிறார்.

சோர்வுற்றோரைத் தாங்குதல்:

 "திடன் அற்றவர்களைத் தேற்றுங்கள், பலவீனர்களைத் தாங்குங்கள்" 

(1 தெசலோ 5:14). சபையில் உள்ள பலவீனமான சகோதர சகோதரிகளை வார்த்தையினாலும் செயலும் தாங்குவதே உண்மையான ஊக்கப்படுத்துதல்.

• கிறிஸ்துவின் வருகைக்கு ஆயத்தப்படுதல்: அந்த நாள் (இயேசுவின் வருகை) சமீபிக்கிறதைப் பார்க்கிற அளவும் அதிகமாய் ஒருவருக்கொருவர் புத்திசொல்லி (ஊக்கப்படுத்தி) சபையாகக் கூடிவருதலை விட்டுவிடக்கூடாது (எபிரெயர் 10:25).

4).ஐக்கியம் கொள்ளுதல்: விசுவாசிகள் "ஒரே மனப்பட்டவர்களாய்" கூடி வருவது முக்கியம். அப்போஸ்தலர் 2:42-ல் குறிப்பிட்டபடி, அப்பம் பிட்குதலிலும், ஐக்கியத்திலும், ஜெபம்பண்ணுதலிலும் அவர்கள் உறுதியாய் இருந்தார்கள்.

வேதாகமத்தின்படி 'ஐக்கியம்' (Koinonia) என்பது வெறும் நட்பு மட்டுமல்ல, அது கிறிஸ்துவுக்குள் விசுவாசிகள் கொண்டிருக்கும் ஆழமான ஆவிக்குரிய பிணைப்பாகும். 

• ஒரே சரீரமாய் இருத்தல்: விசுவாசிகள் பலராக இருந்தாலும், அவர்கள் கிறிஸ்துவுக்குள் ஒரே சரீரமாக இருக்கிறார்கள். "நாமெல்லாரும் ஒரே ஆவியினாலே ஒரே சரீரத்திற்குள்ளாக ஞானஸ்நானம் பண்ணப்பட்டு..." 

(1 கொரி 12:13). 

இந்த ஒருமைப்பாட்டை வெளிப்படுத்துவதே ஐக்கியத்தின் நோக்கம்.

• பகிர்ந்து கொள்ளுதல் (Sharing): 

ஆரம்பகால சபை விசுவாசிகள் தங்கள் ஆஸ்திகளையும் பொருட்களையும் ஒருவருக்கொருவர் பகிர்ந்து கொண்டார்கள். எவருக்கும் குறைவு இல்லாதபடி ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்வது உண்மையான ஐக்கியத்தின் அடையாளம் 

(அப் 2:44-45).

• அப்பம் பிட்குதல்: விசுவாசிகள் வீடுகள் தோறும் அல்லது சபையாகக் கூடி அப்பம் பிட்டு, மகிழ்ச்சியோடும் கபமற்ற மனதோடும் போஜனம் பண்ணினார்கள் 

(அப் 2:46). 

இது கர்த்தருடைய பந்தியையும், சகோதர சிநேகத்தையும் குறிக்கிறது.

• துயரத்திலும் சந்தோஷத்திலும் பங்கெடுத்தல்: "சந்தோஷப்படுகிறவர்களுடனே சந்தோஷப்படுங்கள்; அழுகிறவர்களுடனே அழுங்கள்" 

(ரோமர் 12:15). மற்ற சகோதரர்களின் உணர்வுகளில் பங்கெடுத்து அவர்களைத் தாங்குவதே ஐக்கியம்.

• பிதா மற்றும் குமாரனோடே ஐக்கியம்: 

நமது ஐக்கியம் ஒருவரோடு ஒருவர் மாத்திரமல்ல, அது பிதாவோடும் அவருடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவோடும் இருக்கிறது 

(1 யோவான் 1:3). 

நாம் ஒளியிலே நடந்தால் ஒருவரோடு ஒருவர் ஐக்கியப்பட்டிருப்போம்.

• ஒருமனப்படுதல்: விசுவாசிகள் "ஒரே ஆத்துமாவும் ஒரே மனமுமுள்ளவர்களாய்" இருப்பது சபையின் பலம். ஒருமனப்பட்டு ஜெபிப்பதற்கும், தேவபணி செய்வதற்கும் இந்த ஐக்கியம் அவசியம் (அப் 4:32).

சாட்சியாக இருத்தல்: "நீங்கள் ஒருவரிலொருவர் அன்புள்ளவர்களாயிருந்தால், அதினால் நீங்கள் என்னுடைய சீஷர்களென்று எல்லாரும் அறிந்துகொள்வார்கள்" 

(யோவான் 13:35). விசுவாசிகளின் ஐக்கியமே உலகிற்கு ஒரு பெரிய சாட்சியாக அமைகிறது.

5).ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி (பரிசுத்தவான்களைச் சீர்படுத்துதல்): கிறிஸ்துவினுடைய சரீரமாகிய சபை பக்திவிருத்தி அடைவதற்கும், விசுவாசிகள் ஊழியத்தின் வேலைக்காகச் சீர்பொருந்துவதற்கும் ஊழியர்கள் மூலமாக தேவன் கிரியை செய்கிறார் 

(எபேசியர் 4:11-12).

ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி (Spiritual Growth) என்பது ஒரு விசுவாசி கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டது முதல், படிப்படியாக அவருடைய சாயலுக்கு ஒப்பாய் மாறுவதைக் குறிக்கிறது. 

• கிறிஸ்துவின் முழுமைக்கு வளருதல்: விசுவாசிகள் அனைவரும் கிறிஸ்துவின் நிறைவான அளவுக்குத்தக்கதாக வளர வேண்டும். "கிறிஸ்துவினுடைய நிறைவான வளர்ச்சியின் அளவுக்குத் தக்கதாக முழுவதுமான மனுஷராகும் வரைக்கும்..." (எபேசியர் 4:13) நாம் வளர வேண்டும் என்பதே தேவ நோக்கம்.

பரிசுத்தவான்களைச் சீர்ப்படுத்துதல்: சபையிலுள்ள ஊழியர்கள் (அப்போஸ்தலர், தீர்க்கதரிசிகள், போதகர்கள்) விசுவாசிகளை ஊழியத்தின் வேலைக்காகவும், பக்திவிருத்திக்காகவும் சீர்ப்படுத்த தேவன் கொடுத்த கொடைகளாக இருக்கிறார்கள் (எபேசியர் 4:11-12).

• கிருபையிலும் அறிவிலும் வளருதல்: "நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமாகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் கிருபையிலும் அவரை அறிகிற அறிவிலும் வளருங்கள்" 

(2 பேதுரு 3:18). தேவனோடுள்ள உறவு நாளுக்கு நாள் ஆழமடைய இது அவசியம்.

ஆவியின் கனிகளைத் தருதல்: வளர்ச்சி என்பது வெறும் அறிவு சார்ந்தது அல்ல, அது குணாதிசயம் சார்ந்தது. அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம் போன்ற ஆவியின் கனிகள் நம் வாழ்வில் வெளிப்பட வேண்டும்

 (கலா 5:22-23).

• குழந்தைத்தனத்தை விடுதல்: விசுவாசத்தில் குழந்தைகளாகவே இராமல், முதிர்ச்சியுள்ளவர்களாக மாற வேண்டும். "குழந்தைகளாயிராமல், கிறிஸ்துவாகிய தலையிடத்திற்கு எல்லாவற்றிலும் வளருகிறவர்களாயிருக்க வேண்டும்" (எபேசியர் 4:14-15).

தேவனுடைய சித்தத்தை அறிதல்: நாம் வளர்ச்சியடையும் போது, தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமுமான சித்தம் இன்னதென்று சோதித்தறியும் விவேகம் நமக்கு உண்டாகும் 

(ரோமர் 12:2).

• பரிசுத்தத்தில் முன்னேறுதல்: நம்முடைய பழைய மனுஷனைக்களைந்து, புதிய மனுஷனைத் தரித்துக்கொண்டு, பரிசுத்தத்தில் வளருவதே ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியின் முக்கிய இலக்கு 

(எபேசியர் 4:22-24).

6).கூட்டு ஜெபம்: சபை கூடி வரும்போது ஒருமனப்பட்டு ஜெபிப்பதன் மூலம் தேவனுடைய வல்லமை வெளிப்படுகிறது. பேதுரு சிறையிலிருந்தபோது சபை கூடி ஊக்கத்தோடு ஜெபித்ததை அப்போஸ்தலர் 12:5-ல் காண்கிறோம்.

சபை விசுவாசிகள் ஒருமனப்பட்டு எடுக்கும் கூட்டு ஜெபம் (Corporate Prayer) மிகுந்த வல்லமை வாய்ந்தது. 

• வாக்குத்தத்தத்தின் நிறைவேறுதல்: "பூமியிலே உங்களில் இரண்டுபேர் தாங்கள் வேண்டிக்கொள்ளப்போகிற எந்தக் காரியத்தைக் குறித்தாகிலும் ஒருமனப்பட்டிருந்தால், பரலோகத்தில் இருக்கிற என் பிதாவினால் அது அவர்களுக்கு உண்டாகும்" 

(மத்தேயு 18:19) என்று இயேசு வாக்குக் கொடுத்துள்ளார்.

தேவ வல்லமை வெளிப்பட: ஆரம்பகால சபை ஒருமனப்பட்டு ஜெபித்தபோது, அவர்கள் கூடியிருந்த இடம் அசைந்தது; எல்லாரும் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டார்கள் (அப் 4:31). கூட்டு ஜெபம் தடைகளைத் தகர்க்கும் வல்லமை கொண்டது.

• விடுதலை உண்டாக: பேதுரு சிறையிலிருந்தபோது, சபை கூடி அவருக்காக ஊக்கத்தோடு ஜெபித்தது. அதன் விளைவாக தேவன் தூதனை அனுப்பி அவரை அற்புதமாக விடுவித்தார் 

(அப் 12:5-12).

சத்துருவின் கோட்டைகளைத் தகர்க்க: 

விசுவாசிகள் ஒன்றாக இணைந்து ஜெபிக்கும்போது, அது ஆவிக்குரிய யுத்தத்தில் பெரிய வெற்றியைத் தரும். ஜெபமே ஆவிக்குரிய சர்வாயுதவர்க்கத்தின் முக்கிய பகுதி (எபேசியர் 6:18).

• தலைவர்களுக்காகவும் ஊழியத்திற்காகவும்: சுவிசேஷம் தடையின்றி பரவவும், ஊழியர்கள் தைரியமாகப் பேசவும் சபை இணைந்து ஜெபிப்பது அவசியம் 

(2 தெசலோ 3:1).

• ஒருவருக்காக ஒருவர் வேண்டுதல் செய்ய: 

ஒருவருடைய வியாதிகளுக்காகவும் கஷ்டங்களுக்காகவும் மற்றவர்கள் கூடி ஜெபிக்கும்போது அங்கே சுகமும் ஆறுதலும் கிடைக்கிறது. "நீதிமான் செய்யும் ஊக்கமான வேண்டுதல் மிகுந்த பலனுள்ளதாயிருக்கும்" 

(யாக் 5:16).

• தேவ மகிமைக்காக: விசுவாசிகள் ஒருமனப்பட்டு ஒரே சத்தமாய் ஜெபித்து துதிக்கும்போது, தேவனுடைய நாமம் மகிமைப்படுகிறது (ரோமர் 15:6). 

7).கர்த்தருடைய பந்தியில் பங்கேற்க: கர்த்தருடைய மரணத்தை அவர் வரும்வரை நினைவு கூரும்படி, அப்பம் பிட்குதலிலும் திராட்சரசத்திலும் பங்கேற்க விசுவாசிகள் கூடி வருகிறார்கள்

 (1 கொரி 11:23-26). 

விசுவாசிகள் சபையாகக் கூடி வருவதன் மிக முக்கியமான மற்றும் புனிதமான நோக்கம் கர்த்தருடைய பந்தியில் (Lord's Supper) பங்கேற்பதாகும். 

• இயேசுவின் மரணத்தை நினைவு கூர: 

"என்னை நினைவு கூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்" 

(1 கொரி 11:24-25) என்று இயேசு கட்டளையிட்டார். அவர் நமக்காகச் சிலுவையில் சிந்திய இரத்தம் மற்றும் பிட்கப்பட்ட சரீரத்தை நன்றியுடன் நினைவுகூர்வதே இதன் அடிப்படை.

• அவருடைய வருகையை அறிவிக்க: 

"நீங்கள் இந்த அப்பத்தைப் புசித்து, இந்தப் பாத்திரத்தில் பானம்பண்ணும்போதெல்லாம் கர்த்தர் வருமளவும் அவருடைய மரணத்தைத் தெரிவிக்கிறீர்கள் (அறிவிக்கிறீர்கள்)" 

(1 கொரி 11:26). இது கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கான நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்துகிறது.

• கிறிஸ்துவோடு ஐக்கியம் கொள்ள: கர்த்தருடைய பந்தியில் பங்கேற்பது கிறிஸ்துவின் சரீரத்தோடும் இரத்தத்தோடும் நாம் கொள்ளும் ஆவிக்குரிய ஐக்கியமாகும் 

(1 கொரி 10:16).

• சபையின் ஒருமைப்பாட்டை வெளிப்படுத்த: 

"அந்த ஒரே அப்பத்தில் நாமெல்லாரும் பங்குபெறுகிறபடியால், அநேகரான நாம் ஒரே அப்பமும் ஒரே சரீரமுமாயிருக்கிறோம்" 

(1 கொரி 10:17). விசுவாசிகள் அனைவரும் கிறிஸ்துவுக்குள் ஒன்று என்பதை இது காட்டுகிறது.

• புதிய உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்த: திராட்சரசம் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினால் ஏற்பட்ட புதிய உடன்படிக்கையைக் குறிக்கிறது 

(லூக்கா 22:20). நம்முடைய பாவமன்னிப்புக்காக அவர் செய்த தியாகத்தை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.

• சுய பரிசோதனை செய்ய: 

தகுதியற்ற விதத்தில் பங்கேற்காதபடி, விசுவாசிகள் தங்களைத் தாங்களே நிதானித்து அறிந்து, பாவங்களை அறிக்கை செய்து இதில் பங்கேற்க வேண்டும் 

(1 கொரி 11:28).

• ஆவிக்குரிய பெலன் பெற: 

ஆவிக்குரிய ரீதியில் கிறிஸ்துவின் சரீரத்தையும் இரத்தத்தையும் உட்கொள்வது விசுவாசிகளின் ஆத்துமாவிற்குப் புத்துணர்ச்சியும் பெலனும் அளிக்கிறது.

முடிவுரை: (Conclusion) விசுவாசிகளும் ஊழியர்களும் சபையாகக் கூடிவருவது என்பது வெறும் சமூகக் கூட்டமல்ல, அது தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய ஒழுங்கு. நாம் பார்த்த 7 குறிப்புகளின்படி, சபை கூடுதல் என்பது ஒரு விசுவாசியைத் தனிப்பட்ட ரீதியில் பெலப்படுத்துவதுடன், கிறிஸ்துவினுடைய சரீரமாகிய சபையைப் பக்திவிருத்தியடையச் செய்கிறது.இன்றைய பரபரப்பான உலகில், சபை கூடுதலை அசட்டை பண்ணாமல், ஒருமனப்பாட்டோடு கூடிவரும்போது தேவனுடைய பிரசன்னத்தையும் வல்லமையையும் நாம் அதிகமாக அனுபவிக்க முடியும். சுருக்கமாகச் சொன்னால், பூமியில் நாம் சபையாகக் கூடிவருவது, பரலோகத்தில் சகல கோத்திரங்களோடும் மொழிகளோடும் நாம் செய்யப்போகிற நித்திய ஆராதனைக்கு ஒரு முன்னோட்டமாக அமைகிறது. "சகோதரர் ஒருமித்து வாசம்பண்ணுகிறது எவ்வளவோ நன்மையும் எவ்வளவோ இன்பமுமானது" (சங்கீதம் 133:1) என்கிற வசனத்தின்படி, கூடிவருதல் ஆசீர்வாதத்தின் ஊற்றாக இருக்கிறது.

கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக ஆமென். கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரர் சிலுவை ராஜா. 

9841711591.