தனி நபருக்கு சொந்தமானதா காணிக்கை ?

சபையில் சேகரிக்கப்படும் காணிக்கைகள் தனிநபருக்கு சொந்தமா ? அல்லது தேவனுடைய ஊழியத்திற்கா ?

கிறிஸ்தவ வாழ்வியலில் 'காணிக்கை' என்பது வெறும் பணப்பரிமாற்றம் அல்ல; அது தேவனுக்குச் செலுத்தப்படும் ஒரு ஆவிக்குரிய ஆராதனை மற்றும் நன்றியறிதலின் அடையாளம். பழைய ஏற்பாட்டுக் காலம் முதல் புதிய ஏற்பாட்டுத் திருச்சபை வரை, காணிக்கை என்பது தேவனுடைய ஊழியத்தை நிறைவேற்றவும், சமூகத்தில் நலிந்தவர்களை ஆதரிக்கவும் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு தெய்வீகத் திட்டம்.

இன்று சபை காணிக்கைகள் தனிநபருக்குச் சொந்தமா அல்லது ஊழியத்திற்கா என்ற கேள்வி எழும்போது, விவிலியம்

(வேதாகமம்) மிகத்தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகிறது. காணிக்கை என்பது "கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமானது" (லேவி 27:30). 

இது தனிநபர்களின் சுய லாபத்திற்காகவோ அல்லது சொத்துச் சேர்ப்பதற்காகவோ வழங்கப்படுவதில்லை. மாறாக, நற்செய்தி அறிவிக்கப்படவும், சபையின் தேவைகள் சந்திக்கப்படவும், ஊழியர்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பேணவும் மட்டுமே இது பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று வேதம் வலியுறுத்துகிறது.

இந்த அடிப்படையில், காணிக்கையின் நோக்கம் மற்றும் அதன் பயன்பாடு குறித்த விவிலிய ஆதாரங்களை விரிவாகக் காண்போம்.

1. காணிக்கை தேவனுக்குரியது:

காணிக்கை என்பது மனிதர்களுக்குக் கொடுப்பதல்ல, அது கர்த்தருக்குச் செலுத்தும் ஒரு வழிபாடு.

"தேசத்தின் தானியத்திலும் விருட்சங்களின் கனியிலும் பத்திலொரு பங்காகிய தசமபாகமெல்லாம் கர்த்தருக்குரியது; அது கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமானது." 

(லேவி 27:30)

சபையில் சேகரிக்கப்படும் காணிக்கை ஏன் மனிதர்களுக்கு உரியது அல்ல, அது ஏன் தேவனுக்கே உரியது 

அ). காணிக்கை ஒரு ஆராதனை (Worship):

காணிக்கை என்பது ஒரு நபருக்குக் கொடுக்கும் தர்மம் அல்ல, அது தேவனுக்குச் செலுத்தும் ஆராதனையின் ஒரு பகுதி. இஸ்ரவேலர் தேவனைத் தேடி வரும்போது, "வெறுங்கையாய் வரக்கூடாது" என்று கட்டளையிடப்பட்டது.

"அவர்கள் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் வெறுங்கையாய் வராமல், உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்கு அருளிய ஆசீர்வாதத்திற்குத்தக்கதாக, அவனவன் தன் தன் சக்திக்குப்படியே கொண்டுவரக்கடவன்." 

(உபாகமம் 16:16-17)

ஆ). அனைத்தும் தேவன் கொடுத்ததே:

நாம் கொடுக்கும் காணிக்கை உண்மையில் தேவன் நமக்குக் கொடுத்ததிலிருந்து ஒரு பகுதியைத் திரும்ப அவரிடமே ஒப்படைப்பதாகும். தாவீது ராஜா இதைக் குறித்து மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்:

"உம்மிடத்திலிருந்து கிடைத்தனவற்றை உமக்குக் கொடுத்தோம். சகலமும் உம்முடைய கரத்திலிருந்தல்லவோ வந்தது?" 

(1 நாளா 29:14)

இ). காணிக்கை 'பரிசுத்தமானது':

விவிலியத்தின்படி, காணிக்கையாகப் பிரிக்கப்படும் பொருள் சாதாரணப் பொருள் அல்ல, அது கர்த்தருக்கென்று பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. எனவே, அதை மனிதர்கள் தங்கள் சுய விருப்பத்திற்குப் பயன்படுத்த முடியாது.

"தேசத்தின் தானியத்திலும் விருட்சங்களின் கனியிலும் பத்திலொரு பங்காகிய தசமபாகமெல்லாம் கர்த்தருக்குரியது; அது கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமானது." (லேவிய 27:30)

ஈ). தேவனுடைய வீட்டிற்கே உரியது:

காணிக்கைகள் தேவனுடைய நாமத்தினால் கட்டப்பட்ட ஆலயத்தின் (சபையின்) பணிகளுக்காகவே கொண்டுவரப்பட வேண்டும்.

"என் ஆலயத்தில் ஆகாரம் உண்டாயிருக்கும்படித் தசமபாகங்களையெல்லாம் பண்டசாலைக்குக் கொண்டுவாருங்கள்..." (மல்கியா 3:10)

காணிக்கை என்பது தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்திற்கு நாம் காட்டும் நன்றியறிதல். 

அது தேவனுடைய கரத்தில் ஒப்படைக்கப்படுவதால், அதை நிர்வகிப்பவர்கள் தேவனுக்குப் பயந்து, அவருடைய சித்தத்தின்படி மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும்.

2. சபையின் தேவைகள் மற்றும் ஊழியத்திற்காக:

ஆதி திருச்சபையில் மக்கள் தங்கள் சொத்துக்களை விற்று, அப்போஸ்தலர்களுடைய பாதத்தில் வைத்தார்கள். அது தனிநபர்களுக்குச் சொந்தமாகவில்லை, மாறாகத் தேவைப்படுபவர்களுக்குப் பகிர்ந்து கொடுக்கப்பட்டது.

"அவர்கள் தங்கள் நிலங்களையும் வீடுகளையும் விற்று... அப்போஸ்தலர்களுடைய பாதத்திலே வைத்தார்கள். அவனவனுக்குத் தேவையானதற்குத்தக்கதாகப் பகிர்ந்து கொடுக்கப்பட்டது." 

(அப் 4:34-35)

சபையில் சேகரிக்கப்படும் காணிக்கைகள் எவ்வாறு சபையின் தேவைகளுக்கும் ஊழியத்திற்கும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும.

அ). ஊழியத்தின் அத்தியாவசியத் தேவைகள் 

(Ministry Needs):

ஆலயத்தைப் பராமரிக்கவும், ஆராதனை முறையானபடி நடக்கவும் காணிக்கை பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். பழைய ஏற்பாட்டில் தேவாலயத்தின் விளக்குகள் எரியவும், பலிபீடப் பணிகளுக்கும் காணிக்கை பயன்பட்டது.

"என் ஆலயத்தில் ஆகாரம் உண்டாயிருக்கும்படித் தசமபாகங்களையெல்லாம் பண்டசாலைக்குக் கொண்டுவாருங்கள்." (மல்கியா 3:10)

ஆ). ஏழைகள் மற்றும் தேவையுள்ளோருக்கு உதவுதல் (Charity):

புதிய ஏற்பாட்டுத் திருச்சபையில் காணிக்கையின் மிகமுக்கிய நோக்கம், சபையிலுள்ள ஏழை எளியவர்களுக்கு உதவுவதாகும்.

"விசுவாசிகளாகிய திரளான கூட்டத்தினர்... ஒருவனுக்கும் ஒன்றும் குறைவாயிருக்கவில்லை... அவனவனுக்குத் தேவையானதற்குத்தக்கதாகப் பகிர்ந்து கொடுக்கப்பட்டது." (அப்போ 4:32-35)

இ). சுவிசேஷப் பணி மற்றும் மிஷனரி ஊழியங்கள் (Evangelism):

நற்செய்தி அறிவிக்கும் பணிக்காகச் செல்லும் ஊழியர்களைத் தாங்குவதற்கும் சபைப் பணம் பயன்படுத்தப்பட்டது. பிலிப்பி பட்டணத்துச் சபை பவுலின் ஊழியத்திற்குத் தொடர்ந்து காணிக்கை அனுப்பி உதவியதை வேதம் குறிப்பிடுகிறது.

"நீங்கள் ஒருமுறை அல்ல, இரண்டுமுறை என் குறைச்சலை நீக்க உதவி செய்தீர்கள்." (பிலிப் 4:16)

ஈ). ஊழியர்களின் வாழ்வாதாரம் (Support for Ministers):

முழுநேர ஊழியத்தில் ஈடுபட்டு, தேவனுடைய வார்த்தையைப் போதிப்பவர்கள் தங்களுக்குத் தேவையானதைச் சபையிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால் இது சொத்துச் சேர்ப்பதற்கானது அல்ல, பிழைப்பிற்கானது மட்டுமே.

"நன்றாய் விசாரணை செய்கிற மூப்பர்களை, விசேஷமாகத் திருவசனத்திலும் உபதேசத்திலும் பிரயாசப்படுகிறவர்களை, இரட்டிப்பான கனத்திற்குப் பாத்திரராக எண்ண வேண்டும்... வேலை செய்கிறவன் தன் கூலிக்குப் பாத்திரன்." 

(1 தீமோ 5:17-18)

சபைப் பணம் என்பது கட்டிடப் பராமரிப்பு, ஏழை மக்கள் உதவி, சுவிசேஷப் பரப்புரை மற்றும் ஊழியர்களின் அடிப்படைத் தேவைகள் ஆகிய நான்கு தூண்களுக்காகவே செலவிடப்பட வேண்டும்.

3. ஊழியர்களின் வாழ்வாதாரம்:

ஊழியத்தில் முழுநேரமாக ஈடுபடுபவர்கள் அந்த காணிக்கையிலிருந்து தங்கள் வாழ்வாதாரத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள விவிலியம் அனுமதிக்கிறது. ஆனால், அது அவர்களுக்கு 'சொந்தமானது' என்ற அர்த்தத்தில் அல்ல, மாறாக வேலை செய்கிறவன் கூலிக்கு பாத்திரன் என்ற அடிப்படையில் வழங்கப்படுகிறது.

"அப்படியே சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கிறவர்களும் சுவிசேஷத்தினால் பிழைக்கவேண்டுமென்று கர்த்தர் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்." 

(1 கொரி 9:14)

ஊழியத்தில் முழுநேரமாகத் தங்களை அர்ப்பணிப்பவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக (Livelihood) சபைக் காணிக்கையைப் பயன்படுத்துவதை விவிலியம் அங்கீகரிக்கிறது. 

அ). வேலை செய்கிறவன் கூலிக்கு பாத்திரன்:

இயேசு கிறிஸ்து தம் சீஷர்களை ஊழியத்திற்கு அனுப்பியபோது, அவர்கள் தங்கள் உணவிற்கும் தேவைகளுக்கும் ஊழியத்தையே நம்பியிருக்கலாம் என்று கூறினார்.

"வேலை செய்கிறவன் தன் கூலிக்குப் பாத்திரன்; அவர்கள் வீட்டில் தங்கி, அவர்கள் கொடுக்கிறவைகளைப் புசியுங்கள், குடியுங்கள்." 

(லூக்கா 10:7)

ஆ). போதிப்பவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் கனம்:

சபையில் வசனத்தைப் போதிப்பதிலும், சபையை நடத்துவதிலும் பிரயாசப்படுகிறவர்களுக்குச் சபை பொருளாதார ரீதியாக உதவ வேண்டும் என்று பவுல் வலியுறுத்துகிறார்.

"நன்றாய் விசாரணை செய்கிற மூப்பர்களை, விசேஷமாகத் திருவசனத்திலும் உபதேசத்திலும் பிரயாசப்படுகிறவர்களை, இரட்டிப்பான கனத்திற்குப் பாத்திரராக எண்ண வேண்டும்." 

(1 தீமோ 5:17) - 

(இங்கே 'கனம்' என்பது அவர்களுக்குச் சேரவேண்டிய மரியாதையையும் தேவையையும் குறிக்கிறது).

இ). பழைய ஏற்பாட்டு முறைமை:

பழைய ஏற்பாட்டில் லேவியர்களுக்கு என்று நிலங்கள் பங்கிடப்படவில்லை. அவர்கள் தேவாலயப் பணியைச் செய்ததால், மக்கள் கொண்டு வந்த காணிக்கையில் அவர்களுக்குப் பங்கு அளிக்கப்பட்டது.

"பரிசுத்தமானவைகளைச் செய்கிறவர்கள் தேவாலயத்துப் பொருள்களால் பிழைக்கிறார்களென்றும்... நீங்கள் அறியீர்களா?" 

(1 கொரி 9:13)

ஈ). சுவிசேஷத்தினால் பிழைத்தல்:

சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிப்பவர்கள், அதன் மூலம் வரும் காணிக்கையிலிருந்து தங்கள் அடிப்படைத் தேவைகளைச் சந்தித்துக் கொள்ளலாம் என்பது கர்த்தருடைய கட்டளை.

"அப்படியே சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கிறவர்களும் சுவிசேஷத்தினால் பிழைக்கவேண்டுமென்று கர்த்தர் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்." 

(1 கொரி9:14)

முக்கிய குறிப்பு:

விவிலியம்

(வேதாகமம்) ஊழியர்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்கச் சொல்கிறதே தவிர, சபைப் பணத்தைக் கொண்டு ஆடம்பரமாக வாழ்வதையோ அல்லது தனிப்பட்ட சொத்துக்களைச் சேர்ப்பதையோ எங்குமே ஊக்கப்படுத்தவில்லை. ஊழியர் என்பவர் ஒரு "வேலையாள்" (Servant), அவர் தன் எஜமானாகிய தேவனுடைய பணத்தைச் சபையின் வளர்ச்சிக்கே முன்னுரிமை கொடுத்துப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

4. பொறுப்புடன் கையாளுதல்:

சபைப்பணத்தை ஊழியர்கள் கையாளும்போது மிகவும் கவனமாகவும், நேர்மையாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று வேதம் எச்சரிக்கிறது.

"மனுஷருக்கு முன்பாக மாத்திரமல்ல, கர்த்தருக்கு முன்பாகவும் யோக்கியமானவைகளைச் செய்ய நாடுகிறோம்." 

(2 கொரி 8:21)

சபையில் சேகரிக்கப்படும் காணிக்கைகளை ஊழியர்கள் எவ்வளவு பொறுப்புடனும், நேர்மையுடனும் கையாள வேண்டும்.

அ). தேவனுக்கும் மனுஷனுக்கும் முன்பாக யோக்கியம்:

சபைப்பணத்தைக் கையாளும்போது எந்தவிதமான தவறான எண்ணங்களும் வந்துவிடக்கூடாது என்பதில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் மிகக் கவனமாக இருந்தார்.

"இந்த தர்மசகாயத்தை நாங்கள் நடத்தும்போது, ஒருவனும் எங்களைக் குற்றப்படுத்தாதபடிக்கு நாங்கள் எச்சரிக்கையாயிருந்து, கர்த்தருக்கு முன்பாக மாத்திரமல்ல, மனுஷருக்கு முன்பாகவும் யோக்கியமானவைகளைச் செய்ய நாடுகிறோம்." 

(2 கொரி 8:20-21)

ஆ). பண ஆசை இல்லாதிருத்தல்:

சபையை வழிநடத்தும் போதகர்களுக்கும் ஊழியர்களுக்கும் இருக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான தகுதி 'பண ஆசை இல்லாமை'.

"கண்காணியானவன்... இழிவான ஆதாயத்தை இச்சிக்கிறவனுமாயிருக்காமல்... பண ஆசை இல்லாதவனுமாயிருக்க வேண்டும்." 

(1 தீமோ 3:2-3)

இ). உண்மையுள்ள விசாரணைக்காரன் (Stewardship):

காணிக்கை என்பது ஊழியருக்குச் சொந்தமானதல்ல; அது அவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஒரு 'பொறுப்பு'. ஒரு மேலாளர் (Steward) தன் எஜமானின் பணத்திற்கு எப்படி கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டுமோ, அப்படியே ஊழியர்களும் தேவனின் பணத்திற்கு கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டும்.

"விசாரணைக்காரன் உண்மையுள்ளவனென்று காணப்படுவது அவனுக்கு அவசியமாம்." 

(1 கொரி 4:2)

ஈ). தவறாகக் கையாளுதலின் ஆபத்து:

பழைய ஏற்பாட்டில் ஏலியின் குமாரர்கள் தேவன் கொடுத்த காணிக்கைகளைத் தவறாகப் பயன்படுத்தியபோது, தேவன் அவர்கள் மேல் கடும் கோபங்கொண்டார். புதிய ஏற்பாட்டில் அனனியா, சப்பீராள் தம்பதியினர் காணிக்கை விஷயத்தில் பொய் சொன்னதற்காகத் தண்டிக்கப்பட்டனர்.

"நீங்கள் என் ஆலயத்திலே கொண்டுவரப்பட்ட என் பலியையும் என் காணிக்கையையும் உதைப்பானேன்?" 

(1 சாமு 2:29)

சுருக்கமாக:

காணிக்கை என்பது தேவனுடைய ஊழியத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லவும் (சபைப் பராமரிப்பு, மிஷனரி பணிகள்), ஏழைகளுக்கு உதவவும், ஊழியத்தில் இருப்பவர்களின் அத்தியாவசியத் தேவைகளைச் சந்திக்கவும் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

முடிவுரை:

காணிக்கை என்பது தனிநபரின் சொத்து அல்ல. அது தேவனுடைய ஊழியத்திற்குப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய 'பரிசுத்தமானப் பொறுப்பு'. அதைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவது தேவனுக்கு விரோதமான பாவமாகும்.

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா 

தொடர்புக்கு 

9841711591.