பவுலின் வாழ்க்கை வரலாறும் அவருடைய வைராக்கியமும்.

கிறிஸ்தவ வரலாற்றில், இயேசு கிறிஸ்துவுக்குப் பிறகு மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க நபராக 

அப்போஸ்தலன் பவுல் 

(St. Paul the Apostle) கருதப்படுகிறார். 

இவர் கி.பி முதல் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். 

ஆரம்பகால வாழ்க்கை

பிறப்பு: 

தர்சு (Tarsus) பட்டணத்தில் ஒரு யூதக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது எபிரெயப் பெயர் சவுல்.

பின்னணி: 

இவர் இஸ்ரவேலின் பெஞ்சமின் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் மற்றும் ஒரு பரிசேயர் ஆவார்.

குடியுரிமை: 

பிறப்பிலேயே உரோம குடியுரிமை பெற்றவர், இது அவருடைய பயணங்களின் போது அவருக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்தது.

மனமாற்றம் 

(தமஸ்கு அனுபவம்)

ஆரம்பத்தில் கிறிஸ்தவர்களைத் துன்புறுத்தி வந்த சவுல், கி.பி 33-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் தமஸ்கு (Damascus) நகருக்குச் செல்லும் வழியில் ஒரு பெரிய ஒளியைக் கண்டார். அங்கே இயேசுவின் குரலைக் கேட்ட பிறகு அவர் கிறிஸ்தவராக மாறினார். இந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு அவர் 'பவுல்' என்று அழைக்கப்படலானார். 

முக்கிய பணிகள் மற்றும் பயணங்கள்

பவுல் ஒரு மாபெரும் மிஷனரியாகச் செயல்பட்டு, ஆசியா மைனர் மற்றும் ஐரோப்பாவின் பல பகுதிகளுக்குச் சுவிசேஷத்தைக் கொண்டு சென்றார். 

மிஷனரி பயணங்கள்: 

இவர் மூன்று அல்லது நான்கு பெரிய மிஷனரி பயணங்களை மேற்கொண்டதாக 

Theology for the Rest of Us தளம் குறிப்பிடுகிறது.

சபைகளை நிறுவுதல்: 

கொரிந்து, எபேசு, பிலிப்பி போன்ற பல நகரங்களில் கிறிஸ்தவ சபைகளை நிறுவினார்.

புதிய ஏற்பாடு: 

புதிய ஏற்பாட்டிலுள்ள 27 புத்தகங்களில் சுமார் 13 நிருபங்கள் 

(கடிதங்கள்) பவுல் எழுதியதாகக் கருதப்படுகிறது. இவற்றில் ரோமர், கொரிந்தியர், கலாத்தியர் போன்றவை முக்கியமானவை. 

இறப்பு

பவுல் கி.பி 64 அல்லது 65-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் உரோமைப் பேரரசர் நீரோவின் காலத்தில் தியாகியாக (Martyr) மரித்தார் என்று வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். 

பவுலின் வைராக்கியம்.

அப்போஸ்தலன் பவுல் கிறிஸ்துவுக்காகக் கொண்டிருந்த வைராக்கியம் ஈடுஇணையற்றது. "கிறிஸ்துவே எனக்கு ஜீவன், சாவு எனக்கு ஆதாயம்" என்பதே அவரது வாழ்க்கையின் தாரக மந்திரமாக இருந்தது. அவரது வைராக்கியத்தை வெளிப்படுத்தும் சில முக்கியமான வேத வசன ஆதாரங்கள்.

1. கிறிஸ்துவுக்காக எதையும் இழக்கத் துணிந்த வைராக்கியம்

தனது பழைய பெருமைகள், அந்தஸ்து மற்றும் யூத மதப் பின்னணி அனைத்தையும் கிறிஸ்துவுக்காக 'குப்பையாக' கருதினார்.

"ஆயினும், எனக்கு லாபமாயிருந்தவைகளெவையோ அவைகளைக் கிறிஸ்துவுக்காக நஷ்டமென்று எண்ணினேன். அதுமாத்திரமல்ல, என் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவை அறிகிற அறிவின் மேன்மைக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமென்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறேன்." 

(பிலிப்பியர் 3:7-8)

2. துன்பங்களைக் கண்டு அஞ்சாத வைராக்கியம்

அவர் கிறிஸ்துவுக்காகப் பலமுறை சிறைவாசம், அடி, மற்றும் மரண பயத்தைச் சந்தித்தும் பின்வாங்கவில்லை.

"அவர்கள் கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரரா? ... நான் அதிகமாய்ப் பிரயாசப்பட்டவன், அதிகமாய் அடிபட்டவன், அதிகமாய்க் காவல்களில் வைக்கப்பட்டவன், அநேகந்தரம் மரண அவதியில் அகப்பட்டவன்." 

(2 கொரி 11:23-27)

3. உயிரையும் பொருட்படுத்தாத வைராக்கியம்

தனது ஓட்டத்தை முடிக்கவும், ஊழியத்தை நிறைவேற்றவும் தனது உயிரையே ஒரு பொருட்டாக அவர் எண்ணவில்லை.

"ஆகிலும் நான் என் பிராணனை ஒரு பொருட்டாக எண்ணேன்; என் ஓட்டத்தைச் சந்தோஷத்தோடே முடிக்கவும், தேவனுடைய கிருபையின் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கும்படி நான் கர்த்தராகிய இயேசுவினிடத்தில் பெற்ற ஊழியத்தை நிறைவேற்றவுமே விரும்புகிறேன்." 

(அப் 20:24)

4. கிறிஸ்துவின் அன்பினால் நெருக்கப்பட்ட வைராக்கியம்

தனது சுயத்திற்காக வாழாமல், கிறிஸ்துவுக்காகவே வாழ வேண்டும் என்ற வைராக்கியம் அவரிடம் இருந்தது.

"கிறிஸ்துவின் அன்பு எங்களை நெருக்கி ஏவுகிறது; ... பிழைத்திருக்கிறவர்கள் இனித் தங்களுக்கென்று பிழைத்திராமல், தங்களுக்காக மரித்து எழுந்தவருக்கென்று பிழைத்திருக்கும்படி அவர் எல்லாருக்காகவும் மரித்தார்." 

(2 கொரி 5:14-15)

5. பிரிக்க முடியாத அன்பு

எந்த ஒரு சக்தியாலும் தன்னை கிறிஸ்துவின் அன்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாது என்று சவால் விடும் அளவுக்கு அவரிடம் வைராக்கியம் இருந்தது.

"கிறிஸ்துவின் அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிப்பவன் யார்? உபத்திரவமோ, வியாகுலமோ, துன்பமோ, பசியோ, நிர்வாணமோ, மோசமோ, பட்டயமோ? ... இவைகளெல்லாவற்றிலேயும் நாம் நம்மில் அன்புகூருகிறவராலே முற்றும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்களாயிருக்கிறோமே." 

(ரோமர் 8:35-37)

அப்போஸ்தலன் 

பவுல் தனது 

வாழ்வின் இறுதியில், "நல்ல போராட்டத்தைப் போராடினேன், ஓட்டத்தை முடித்தேன், விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொண்டேன்" (2 தீமோ 4:7) என்று ஆணித்தரமாகக் கூறும் அளவுக்கு இறுதிவரை வைராக்கியமாக இருந்தார்.

அப்,பவுல் தன்னுடைய ஊழியத்தின் மூலமாக எப்படிப்பட்ட தலைவர்களை உருவாக்கினார்:

அப்போஸ்தலன் பவுல் ஒரு சிறந்த சுவிசேஷகர் மட்டுமல்ல, திறமையான தலைவர்களை உருவாக்கிய ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியும் (Mentor) ஆவார். அவர் தனது ஊழியப் பயணங்களின் போது பலரைத் தன்னுடனேயே அழைத்துச் சென்று, அவர்களுக்குப் பயிற்சி அளித்து, சபைகளைப் பொறுப்பேற்கும் தலைவர்களாக மாற்றினார்.

பவுல் உருவாக்கிய முக்கியமான தலைவர்கள் மற்றும் அவர்களின் பண்புகள்:

1. தீமோத்தேயு (Timothy) – நம்பிக்கைக்குரிய புத்திரன்

பவுல் உருவாக்கிய தலைவர்களில் முதன்மையானவர். பவுல் இவரை "விசுவாசத்தில் என் உண்மையான குமாரன்" என்று அழைத்தார். 

பணி: 

பவுல் இவரை எபேசு சபையைக் கண்காணிக்க அனுப்பினார்.

பயிற்சி: 

பவுல் இவருக்கு எழுதிய இரண்டு கடிதங்கள் (1 & 2 தீமோத்தேயு) 

இன்றும் சபை நிர்வாகத்திற்கும் தலைமைத்துவத்திற்கும் பாடமாக உள்ளன.

வசனம்: 

"உன் இளமையைக் குறித்து ஒருவனும் உன்னை அற்பமாய் எண்ணாதபடிக்கு... விசுவாசிகளுக்கு மாதிரியாயிரு." 

(1 தீமோத் 4:12).

2. தீத்து (Titus) – கடினமான பணிகளைச் செய்பவர்

பவுல் இவரை விசுவாசத்தில் தன் "சமமான குமாரன்" என்று அழைத்தார். குழப்பங்கள் நிறைந்த இடங்களில் சபையைச் சீர்ப்படுத்தும் பொறுப்பை இவரிடம் பவுல் ஒப்படைத்தார். 

பணி: 

கிரேத்தா தீவிலுள்ள சபைகளை ஒழுங்குபடுத்தவும், மூப்பர்களை நியமிக்கவும் பவுல் இவரைப் பயன்படுத்தினார்.

வசனம்: 

"நீ குறைவாயிருக்கிறவைகளை ஒழுங்குபடுத்தும்படிக்கும்... தீவிலே உன்னை விட்டுவந்தேன்." 

(தீத்து 1:5).

3. சிலா (Silas) – விசுவாசமான உடன் ஊழியர்

பவுலின் இரண்டாவது மிஷனரி பயணத்தில் அவருக்குப் பக்கபலமாக இருந்தவர். பவுலோடு சிறையில் இருந்தபோதும் பாடித் துதித்த வைராக்கியம் கொண்டவர்.

பண்பு: 

இவர் ஒரு தீர்க்கதரிசியாகவும், எருசலேம் சபையினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தலைவராகவும் இருந்தார்.

4. அப்பொல்லோ (Apollos) – சிறந்த பேச்சாளர்

வேதவாக்கியங்களில் வல்லமையுள்ளவராக இருந்த இவரை, பவுல் தனது ஊழியத்தில் ஒரு முக்கியத் தூணாக மாற்றினார். பவுல் விதைத்தார், அப்பொல்லோ நீர்ப்பாய்ச்சினார் என்று வேதம் கூறுகிறது 

(1 கொரி 3:6).

5. லூக்கா (Luke) – இறுதிவரை நின்றவர்

வைத்தியரான லூக்கா, பவுலின் பயணங்களில் உடன் சென்றவர். பவுலின் சிறைவாச காலங்களில் அவருக்குப் பணிவிடை செய்தவர். பவுலின் வரலாற்றை (அப்போஸ்தலர் நடபடிகள்) உலகிற்குத் தந்தவர் இவரே.

6. பிரிஸ்கில்லா - ஆக்கில்லா (Priscilla and Aquila) 

பவுல் ஒரு தம்பதியினரைக் கூடத் தலைவர்களாக உருவாக்கினார். இவர்கள் தங்கள் வீட்டிலேயே சபையை நடத்தினார்கள் மற்றும் அப்பொல்லோ போன்றவர்களுக்குத் தெளிவான சத்தியத்தைக் கற்றுக்கொடுத்தனர்.

பவுலின் தலைமைத்துவ முறை:

மாதிரி காட்டுதல்: 

அவர் போதிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தானே முன்மாதிரியாக வாழ்ந்து காட்டினார்.

அதிகாரம் அளித்தல்: 

பொறுப்புகளைத் தன்னிடம் வைத்துக்கொள்ளாமல், தகுதியுள்ளவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்.

தொடர் கண்காணிப்பு: 

கடிதங்கள் மூலமாகவும், நேரில் சென்றும் அவர்களைத் தொடர்ந்து உற்சாகப்படுத்தினார்.

திருச்சபைகளுக்கு தொடர்ந்து சொல்லும் ஆலோசனை.

அப்போஸ்தலன் பவுல் திருச்சபைக்குத் தொடர்ந்து சொல்லும் ஆலோசனைகளில் மிக முக்கியமானது 

"கிறிஸ்துவுக்குள் ஒருமனப்பட்டு அன்பில் நிலைத்திருங்கள்" 

என்பதுதான்.

சபையில் உள்ள ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் அவர் தரும் மிகச்சிறந்த ஆலோசனை இதுவே:

1. அன்பே பிரதானம் (அன்பில்லாவிட்டால் ஒன்றுமில்லை)

பவுல் கொரிந்தியர் சபைக்கு எழுதிய கடிதத்தில், எவ்வளவு பெரிய வரங்கள் இருந்தாலும் அன்பு இல்லையென்றால் அது வெறும் சத்தம் போடும் கருவிக்கு சமம் என்கிறார்.

"அன்பு சகலத்தையும் தாங்கும், சகலத்தையும் விசுவாசிக்கும், சகலத்தையும் நம்பும், சகலத்தையும் சகிக்கும். அன்பு ஒருக்காலும் ஒழியாது." 

(1 கொரி 13:7-8)

2. ஒருமனப்பாடும் தாழ்மையும்

சபைக்குள் பிரிவினைகள் வராமல் இருக்க, மற்றவர்களைத் தங்களைவிட மேன்மையானவர்களாகக் கருதும்படி அவர் அறிவுறுத்துகிறார்.

"ஒன்றையும் வீண் பெருமைக்காகவாவது வைராக்கியத்திற்காகவாவது செய்யாமல், மனத்தாழ்மையினாலே ஒருவரையொருவர் தங்களிலும் மேன்மையானவர்களாக எண்ணக்கடவீர்கள்." 

(பிலிப் 2:3)

3.ஒருவருக்கொருவர் பாரங்களைச் சுமத்தல்

சபை என்பது ஒரு குடும்பம் போல செயல்பட வேண்டும் என்பது பவுலின் விருப்பம்.

"ஒருவர் பாரத்தை ஒருவர் சுமந்து, இப்படியே கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுங்கள்." 

(கலா 6:2)

4. எக்காலத்திலும் சந்தோஷமாயிருத்தல்

சூழ்நிலைகள் எப்படி இருந்தாலும் விசுவாசத்தில் உறுதியாய் இருக்கச் சொல்கிறார்.

"கர்த்தருக்குள் எப்பொழுதும் சந்தோஷமாயிருங்கள்; சந்தோஷமாயிருங்கள் என்று மறுபடியும் சொல்லுகிறேன்." 

(பிலிப் 4:4)

5. விசுவாசப் போராட்டத்தில் உறுதியாய் நிற்றல்

உலகத்தின் சோதனைகளை வெல்ல 'தேவனுடைய சர்வாயுதவர்க்கத்தைத்' தரித்துக்கொள்ளச் சொல்கிறார்.

"முடிவாக, என் சகோதரரே, கர்த்தரிலும் அவருடைய வல்லமையின் பலத்திலும் பலப்படுங்கள்." 

(எபேசியர் 6:10)

சுருக்கமாகச் சொன்னால், 

பவுலின் ஆலோசனை: 

"அன்பினால் ஒருவருக்கொருவர் ஊழியம் செய்யுங்கள், கிறிஸ்துவின் சிந்தை உங்களில் இருக்கட்டும்."

பவுலின் நித்திய நம்பிக்கை:

அப்போஸ்தலன்

பவுலின் நித்திய நம்பிக்கை என்பது வெறும் ஒரு விருப்பம் அல்ல, அது கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்ததால் உண்டான ஒரு உறுதியான நிச்சயம். மரணத்திற்குப் பிறகும் கிறிஸ்துவுடன் இருப்போம் என்ற அந்த ஆழமான நம்பிக்கையே அவரை எல்லா துன்பங்களிலும் தாங்கியது.

பவுலின் நித்திய நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும் முக்கிய அம்சங்கள்:

1. கிறிஸ்துவுடன் இருப்பதே மேலானது

பவுலுக்கு இந்த உலக வாழ்வை விட, மரணத்திற்குப் பின் கிறிஸ்துவுடன் இணைவதே மிகப்பெரிய லாபமாகத் தெரிந்தது.

"கிறிஸ்துவே எனக்கு ஜீவன், சாவு எனக்கு ஆதாயம்... தேகத்தைவிட்டுப் பிரிந்து, கிறிஸ்துவுடனேகூட இருக்க எனக்கு ஆசையுண்டு, அது மிக மிக மேன்மையாயிருக்கும்." 

(பிலிப் 1:21-23)

2. அழியாத மகிமையுள்ள உடல்

நமது இந்த அழியக்கூடிய சரீரம் மாறி, ஒருநாள் கிறிஸ்துவைப் போல மகிமையுள்ள சரீரமாக மாறும் என்று அவர் நம்பினார்.

"அவர் தம்முடைய வல்லமையாலே, நம்முடைய அற்பமான சரீரத்தைத் தம்முடைய மகிமையான சரீரத்திற்கு ஒப்பாய் மறுரூபப்படுத்துவார்." (பிலிப் 3:21)

3. நீதியின் கிரீடம்

தனது ஓட்டத்தின் இறுதியில் தேவன் தனக்காக ஒரு பரிசை வைத்திருக்கிறார் என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.

"நல்ல போராட்டத்தைப் போராடினேன், ஓட்டத்தை முடித்தேன், விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொண்டேன். இதுமுதல் நீதியின் கிரீடம் எனக்காக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது." 

(2 தீமோ 4:7-8)

4. காணப்படாத நித்தியமான காரியங்கள்

இந்த உலகத்து உபத்திரவங்கள் தற்காலிகமானது என்றும், வரப்போகும் மகிமை நித்தியமானது என்றும் அவர் போதித்தார்.

"ஏனெனில், காணப்படுகிறவைகள் தற்காலிகமானவை, காணப்படாதவைகளோ நித்தியமானவை." 

(2 கொரி 4:18)

5. கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலே அடிப்படை

கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்ததால், நாமும் உயிர்த்தெழுவோம் என்பதே அவரது நம்பிக்கையின் அஸ்திவாரம்.

"கிறிஸ்து மரித்தோரிலிருந்தெழுந்து, நித்திரையடைந்தவர்களில் முதற்பலனானார்." 

(1 கொரி 15:20)

சுருக்கமாகச் சொன்னால், 

பவுலின் நம்பிக்கை இந்த உலகத்தோடு முடிந்துவிடவில்லை; அது பரலோகத்தில் தேவனோடு நித்திய காலம் வாழ்வதை மையமாகக் கொண்டிருந்தது.

திருச்சபைகளுக்கு கடைசியாக பவுலின் அறிவுரை.

அப்போஸ்தலன் பவுல் தனது வாழ்வின் இறுதிக்காலத்தில், மரணத்தை எதிர்நோக்கியிருந்த தருணத்தில் (குறிப்பாக 2 தீமோத்தேயு நிருபத்தில்), திருச்சபைக்கும் அதன் தலைவர்களுக்கும் வழங்கிய உருக்கமான இறுதி அறிவுரைகளை இவ்வாறு தொகுக்கலாம்:

1. சத்தியத்தை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்

வருங்காலத்தில் மக்கள் சத்தியத்தைக் கேட்க விருப்பமில்லாமல், தங்கள் காதுகளுக்கு இன்பமான போதனைகளைத் தேடுவார்கள் என்று எச்சரித்தார்.

"சமயத்திலும் அசமயத்திலும் ஜாக்கிரதையாய்த் திருவசனத்தைப் பிரசங்கம் பண்ணு... நீயோ எல்லாவற்றிலும் மனத்தெளிவுள்ளவனாயிரு." 

(2 தீமோ 4:2, 5)

2. விசுவாசத்தில் நிலைத்திருங்கள்

தான் ஒரு நல்ல போராட்டத்தைப் போராடி முடித்தது போல, சபையும் இறுதிவரை விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.

"நான் நல்ல போராட்டத்தைப் போராடினேன், ஓட்டத்தை முடித்தேன், விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொண்டேன்." (2 தீமோ 4:7)

3. அடுத்த தலைமுறையை உருவாக்குங்கள்

சத்தியம் தன்னோடு முடிந்துவிடாமல், அது அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்குக் கடத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.

"நீ என்னிடத்தில் கேட்டவைகளை விசுவாசமுள்ள மனிதர்களிடத்தில் ஒப்புவி; அவர்கள் மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கத் தக்கவர்களாயிருப்பார்கள்." 

(2 தீமோ 2:2)

4. கிருபையில் பலப்படுங்கள்

எல்லா உபத்திரவங்களையும் சகித்துக்கொள்ள தேவனுடைய கிருபை ஒன்றே போதுமானது என்று அறிவுறுத்தினார்.

"என் மகனே, நீ கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள கிருபையில் பலப்படு." 

(2 தீமோ 2:1)

5. கிறிஸ்துவின் வருகைக்காகக் காத்திருங்கள்

நீதியின் கிரீடம் தனக்கு மாத்திரமல்ல, கிறிஸ்துவின் வருகையை விரும்புகிற யாவருக்கும் கொடுக்கப்படும் என்று நம்பிக்கை அளித்தார்.

"கர்த்தர் அந்த நாளிலே அதை எனக்குத் தந்தருளுவார்; எனக்கு மாத்திரமல்ல, அவர் பிரசன்னமாகுதலை விரும்பும் யாவருக்கும் அதைத் தந்தருளுவார்." 

(2 தீமோ 4:8)

சுருக்கமாகச் சொன்னால், 

பவுலின் கடைசிச் செய்தி: 

"சத்தியத்தைப் பிரசங்கியுங்கள், துன்பங்களைச் சகியுங்கள், கிறிஸ்துவின் வருகைக்காக ஆயத்தமாயிருங்கள்" என்பதாகும்.

கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக ஆமென் 

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா 

9841711591.