வேதவாசிப்பை விடும் பொழுது

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் அஸ்திவாரம் மற்றும் உயிர்நாடி தேவனுடைய வார்த்தையாகிய பரிசுத்த வேதாகமம் ஆகும். 

ஒரு மனிதனின் சரீர ஆரோக்கியத்திற்கு உணவு எவ்வளவு அவசியமோ, அதைவிட மேலாக ஒரு விசுவாசியின் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சிக்கு வேத வசனம் இன்றியமையாதது. "மனுஷன் அப்பத்தினாலே மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான்" 

(மத்தேயு 4:4) 

என்று இயேசு கிறிஸ்து தெளிவு

படுத்தியுள்ளார்.

ஒரு விசுவாசி எப்போது வேத வசனத்தோடுள்ள தனது தொடர்பைத் துண்டித்துக் கொள்கிறாரோ அல்லது குறைக்கிறாரோ, அப்போதே அவருடைய ஆவிக்குரிய வாழ்வில் பின்னடைவு தொடங்குகிறது. இது வெறும் புத்தகம் வாசிப்பது போன்ற செயல் அல்ல; இது ஜீவனுள்ள தேவனோடுள்ள உறவு. இந்தத் தொடர்பு அற்றுப்போகும்

போது:

ஆவிக்குரிய பசி குறைந்து, வளர்ச்சி குன்றிய நிலை ஏற்படுகிறது.

அறியாமையும் அந்தகாரமும் 

சூழ்ந்து, நன்மை தீமையை பகுத்தறியும் திறன் மங்கிப்போகிறது.

பாவத்தின் கவர்ச்சி மேலோங்கி, சோதனைகளில் மிக எளிதாக 

விழ நேரிடுகிறது.

ஊழியத்தில் வல்லமையின்மை 

மற்றும் ஆவிக்குரிய தரித்திரம் உண்டாகிறது.

இறுதியாக, இது ஒருவரை தேவ சமூகத்தை விட்டுத் தூரமாய் கொண்டு சென்று, ஆத்தும சோர்விலும் பின்மாற்றத்திலும் தள்ளிவிடுகிறது.

எனவே, ஆவிக்குரிய வாழ்வில் வெற்றியைப் பெறவும், சாத்தானின் தந்திரங்களை முறியடிக்கவும், தேவனுடைய சித்தத்தைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவும் வேத வசனத்தோடு இடைவிடாத தொடர்பைப் பேணுவது அவசியமாகும். வசனமே நம் இருதயத்தைப் பாதுகாக்கும் அரணாகவும், நம் பாதைக்கு வெளிச்சமாகவும் இருக்கிறது.

இந்த முன்னுரையைத் தொடர்ந்து, நீங்கள் ஏற்கனவே கேட்ட தலைப்புகளை ஒவ்வொன்றாக 

விளக்கங்களாக (Content) பார்க்கலாம்.

1}.ஆவிக்குரிய பசி மற்றும் வளர்ச்சி குன்றிய நிலை:

வேதம் ஆத்துமாவுக்கு அப்பம் போன்றது. அதைத் தொடர்ந்து வாசிக்காத விசுவாசி ஆவிக்குரிய ஊட்டச்சத்தின்றி மெலிந்து போவான். "மனுஷன் அப்பத்தினாலே மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான்" 

(மத்தேயு 4:4).

ஆவிக்குரிய பசி என்பது ஒரு விசுவாசியின் ஆரோக்கியமான ஆன்மீக நிலையைத் தீர்மானிக்கும் காரணியாகும். பசி குறையும்போது, அது ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி குன்றிய நிலைக்கு (Spiritual Stagnation) வழிவகுக்கிறது. 

இதற்கான வசன ஆதாரத்துடன் நாம் பார்ப்போம்.

[1]. ஆவிக்குரிய பசி: வளர்ச்சியின் அடையாளம்

ஆவிக்குரிய பசி என்பது நீதியின் மேலுள்ள ஏக்கத்தைக் குறிக்கிறது. இது இருந்தால் மட்டுமே ஒரு விசுவாசி திருப்தியடைந்து வளர முடியும்.

மத்தேயு 5:6: "நீதியின்மேல் பசிதாகமுள்ளவர்கள் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் திருப்தியடைவார்கள்."

சங்கீதம் 107:9: 

"அவர் வாஞ்சையுள்ள ஆத்துமாவைத் திருப்தியாக்கி, பசியுள்ள ஆத்துமாவை நன்மையினால் நிரப்புகிறார்."

[2]. வளர்ச்சி குன்றிய நிலை (Spiritual Malnourishment)

வளர்ச்சி குன்றிய நிலை என்பது வசனமாகிய பாலை உண்ணாததாலும், முதிர்ச்சியடையாததாலும் ஏற்படுகிறது.

1 பேதுரு 2:2: 

"நீங்கள் வளரும்படி, புதிதாய்ப் பிறந்த குழந்தைகளைப்போல, திருவசனமாகிய களங்கமில்லாத ஞானப்பாலின்மேல் வாஞ்சையாயிருங்கள்."

எபிரெயர் 5:12-13: "காலத்தைப் பார்த்தால், போதகராயிருக்க வேண்டிய உங்களுக்கு, தேவனுடைய திருவசனங்களின் ஆதிபாடங்களை மறுபடியும் உபதேசிக்க வேண்டியதாயிருக்கிறது; நீங்கள் பலமான ஆகாரத்தையல்ல, பாலை உண்ணத்தக்கவர்களானீர்கள். பால் குடிக்கிறவன் குழந்தையாயிருக்கிறபடியினால் நீதியின் வசனத்தில் பழக்கமில்லாதவனாயிருக்கிறான்." 

[3]. வளர்ச்சி குன்றிய நிலையின் அறிகுறிகள்

அசதி மற்றும் ஆர்வம் குறைதல்: தேவனுடைய வார்த்தையின் மேல் பசி குறையும்போது, ஆவிக்குரிய வாழ்வில் சோர்வு ஏற்படும்.

உலகப்பற்று: 

உலக காரியங்களில் அதிக நேரம் செலவிடுவது (உதாரணமாக, அளவுக்கு அதிகமான கேளிக்கை) ஆவிக்குரிய பசியைக் குறைத்துவிடும்.

முதிர்ச்சியின்மை: விசுவாசத்தில் வளராமல் இன்னும் அடிப்படைக் காரியங்களிலேயே தேங்கி நிற்பது வளர்ச்சி குன்றிய நிலையின் அடையாளம். 

[4]. பசியை மீட்டெடுத்து வளர வழிமுறைகள்

வார்த்தையை உட்கொள்ளுதல்: இயேசுவே "ஜீவ அப்பம்." அவரிடம் வரும்போதுதான் பசி ஆறும்.

யோவான் 6:35: "இயேசு அவர்களை நோக்கி: நானே ஜீவ அப்பம், என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருக்காலும் பசியடையான்..."

தேடல்: 

ஆவிக்குரிய பசி குறையும்போது, ஜெபத்தின் மூலமும் வசனத் தியானத்தின் மூலமும் மீண்டும் அந்த வாஞ்சையைத் தூண்ட வேண்டும்.

ஒரு விசுவாசி ஆவிக்குரிய ரீதியில் வளர வேண்டுமானால், சரீரப் பசியைப் போலவே ஆத்துமாவும் தேவ வார்த்தைக்காக ஏங்குவது அவசியம். 

2}.தேவன் அறியாமையும், ஆவிக்குரிய அந்தகாரமும்:

வேத அறிவு இல்லாதவன் தேவனுடைய வழிகளையும், சித்தத்தையும் அறியமாட்டான். இது மனதின் இருளடைதலுக்கு வழிவகுக்கும். "எனக்கு

(தேவனுக்கு) விரோதமான அறிவு இல்லாதபடியினால், என் ஜனங்கள் சங்காரமாகிறார்கள்" (ஓசியா 4:6).

தேவன் ஒளியாயிருக்கிறார்; அவரில் எவ்வளவேனும் இருளில்லை. ஒரு விசுவாசி தேவனோடு உறவாடாமல் விலகியிருக்கும்போது, அது 'அறியாமை' மற்றும் 'ஆவிக்குரிய அந்தகாரம்' (Spiritual Darkness) என்ற நிலைக்குத் தள்ளுகிறது. 

இதற்கான வேத ஆதாரங்கள்:

[1]. தேவனில்லாத நிலையின் அறியாமை

தேவனைப் பற்றிய அறிவில்லாத இருதயம் மழுங்கிப்போயிருக்கும் என்று வேதம் கூறுகிறது.

எபேசியர் 4:18: "அவர்கள் புத்தியில் அந்தகாரப்பட்டு, தங்களுக்குள்ளே இருக்கும் அறியாமையினாலும், தங்கள் இருதயகடினத்தினாலும் தேவனுடைய ஜீவனுக்கு அந்நியராயிருக்கிறார்கள்."

அப்போ 17:30: "அறியாமையுள்ள காலங்களை தேவன் காணாதவர் போலிருந்தார்; இப்பொழுதோ மனம் திரும்பும்படி எங்கும் உள்ள எல்லா மனுஷருக்கும் கட்டளையிடுகிறார்." 

[2]. ஆவிக்குரிய அந்தகாரம் (இருள்)

உலகத்தின் அதிபதி (சாத்தான்) மனிதர்களுடைய மனக்கண்களைக் குருடாக்குவதால் அவர்கள் இருளில் இருக்கிறார்கள். 

2 கொரிந்தியர் 4:4: "தேவனுடைய சாயலாயிருக்கிற கிறிஸ்துவின் மகிமையான சுவிசேஷத்தின் ஒளி அவிசுவாசிகளாகிய அவர்களுக்குப் பிரகாசமாயிராதபடிக்கு, இப்பிரபஞ்சத்தின் தேவனானவன் அவர்களுடைய மனதைக் குருடாக்கினான்."

ஏசாயா 60:2: "இதோ, இருள் பூமியையும், காரிருள் ஜனங்களையும் மூடும்; ஆனாலும் உன்மேல் கர்த்தர் உதிப்பார்." 

[3]. அந்தகாரத்திலிருந்து விடுதலையாக்கும் தேவன் 

தேவன் நம்மை இருளிலிருந்து வெளியேற்றி, தமது ஒளியினிடம் அழைக்கிறார். 

கொலோ 1:13: 

"அவர் நம்மை 

அந்தகாரத்தின் அதிகாரத்தினின்று விடுதலையாக்கி, தமது அன்பின் குமாரனுடைய ராஜ்யத்திற்கு உட்படுத்தினவர்."

1 பேதுரு 2:9: "உங்களை அந்தகாரத்தினின்று தம்முடைய ஆச்சரியமான ஒளியினிடத்திற்கு வரவழைத்தவருடைய புண்ணியங்களை அறிவிக்கும்படிக்கு..."

யோவான் 8:12: "இயேசு ஜனங்களை நோக்கி: 

நான் உலகத்திற்கு ஒளியாயிருக்கிறேன், என்னைப் பின்பற்றுகிறவன் இருளிலே நடவாமல் ஜீவஒளியை அடைந்திருப்பான் என்றார்." 

[4]. அந்தகாரம் ஏற்படுவதற்கான காரணம்

கீழ்ப்படியாமை: ஒளியை விட இருளை அதிகம் நேசிக்கும்போது அறியாமை வந்து சேர்கிறது 

(யோவான் 3:19).

மன்னிக்காத குணம்: 

"தன் சகோதரனைப் பகைக்கிறவன் இருளிலே இருக்கிறான்" 

(1 யோவான் 2:11).

அறியாமையை நீக்க தேவ வசனம் என்ற விளக்கு அவசியம். "உம்முடைய வசனம் என் கால்களுக்குத் தீபமும், என் பாதைக்கு வெளிச்சமுமாயிருக்கிறது" 

(சங்கீதம் 119:105).

3}.பாவத்தின் கவர்ச்சி மற்றும் சோதனையில் விழுதல்:

வேதவசனம் நம்மைப் பாவத்திலிருந்து காக்கும் கேடயம். அது இல்லாதபோது, விசுவாசி பாவத்திற்கு எளிதில் இரையாவான். "நான் உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்யாதபடிக்கு, உம்முடைய வார்த்தையை என் இருதயத்தில் வைத்து வைத்தேன்" 

(சங்கீதம் 119:11).

வேதத்தோடும், தேவ வார்த்தையோடும் ஒரு விசுவாசிக்கு இருக்கும் தொடர்பு அற்றுப்போகும்போது, ஆத்துமாவின் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி குறைந்துவிடுகிறது. இது பாவத்தின் கவர்ச்சிக்கு அடிமையாகவும், சோதனைகளில் மிக எளிதாக விழவும் வழிவகுக்கிறது.

வேத வசனத்தோடு இதன் விளைவுகளைக் காண்போம்:

[1]. வார்த்தை இல்லாதபோது பாதுகாப்பு அரண் தகர்க்கப்படுகிறது

தேவனுடைய வார்த்தை ஒரு "கேடயம்" மற்றும் "பட்டயம்" போன்றது. அது இல்லாதபோது சாத்தானின் தாக்குதல்களைத் தடுக்க முடியாது.

சங்கீதம் 119:11: 

"நான் உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்யாதபடிக்கு, உம்முடைய வாக்கை என் இருதயத்தில் வைத்து வைத்தேன்." (வார்த்தை இருதயத்தில் இல்லாவிட்டால், பாவம் செய்வது எளிதாகிவிடும்).

எபேசியர் 6:17: "தேவவசனமாகிய ஆவியின் பட்டயத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்." (பட்டயம் கையில் இல்லையென்றால், சோதனையாகிய போர்க்களத்தில் நாம் வீழ்த்தப்படுவோம்).

[2]. பாவத்தின் கவர்ச்சி (The Allure of Sin)

வேத தியானம் இல்லாதபோது, உலகக் காரியங்கள் அழகாகவும் இன்பமாகவும் தோன்றும். ஆவிக்குரிய விழிப்புணர்வு மழுங்கிப்போவதால், பாவத்தின் தற்காலிக சந்தோஷத்திற்கு மனம் ஏங்குகிறது.

எபிரெயர் 11:25: "அநித்தியமான பாவ சந்தோஷங்களை அநுபவிப்பதைப்பார்க்கிலும்..." (வார்த்தை இல்லாதபோது இந்த 'அநித்தியமான' சந்தோஷம் 'நித்தியமானது' போல நம் கண்களை ஏமாற்றும்).

யாக்கோபு 1:14-15: "அவனவன் தன் தன் சுய இச்சையினாலே இழுக்கப்பட்டு, சிக்குண்டு, சோதிக்கப்படுகிறான்." (வசனத்தின் கட்டுப்பாடு இல்லாதபோது, சுய இச்சை நம்மை இழுத்துச் செல்லும்).

[3]. சோதனையில் விழுதல் (Falling into Temptation)

இயேசு கிறிஸ்து சாத்தானை எதிர்கொண்டபோது, "எழுதியிருக்கிறதே" என்று வசனத்தைக் கொண்டே வென்றார். வசனம் இல்லாத ஒருவரால் சோதனையை எதிர்க்க முடியாது.

மத்தேயு 26:41: "நீங்கள் சோதனையில் படாதபடிக்கு விழித்திருந்து ஜெபம் பண்ணுங்கள்." 

(வேத வாசிப்பு குறையும்போது ஜெபமும் குறையும், இது வீழ்ச்சிக்கு நேரடி வழியாகும்).

நீதிமொழிகள் 7:21-22: 

"அவள் தன் அநேக வார்த்தைகளினால் அவனை வசப்படுத்தி... அவன் உடனே அவள் பின்னே சென்றான்." (தேவ வசனத்தின் சத்தத்தைக் கேட்காத செவிகள், பாவத்தின் வசீகரச் சத்தத்திற்கு உடனே அடிபணிந்துவிடும்).

[4]. தொடர்பின்மையின் விளைவு

விவேகமின்மை: 

எது சரி, எது தவறு என்று பிரித்தறியும் ஞானம் மங்கிப்போகும்.

மனசாட்சி மரணித்தல்: 

மீண்டும் மீண்டும் பாவத்தில் விழும்போது, மனசாட்சி சுடப்பட்டு, பாவம் பாரமானதாகத் தெரியாது.

முடிவு:

ஒரு செடி மண்ணோடு தொடர்பு அறுந்தால் எப்படி வாடிப் போகுமோ, அப்படியே ஒரு விசுவாசி வேதத்தோடு தொடர்பு இல்லாதபோது ஆவிக்குரிய ரீதியில் செத்துப்போகிறான். பாவத்தை வெல்லும் ஒரே வழி, கிறிஸ்துவின் வார்த்தையை நமக்குள் ஏராளமாக வாசம் பண்ணச் செய்வதுதான்.

4}.ஊழியத்தில் தரித்திரம் மற்றும் வல்லமையின்மை:

வேதத்தை தியானிக்காத ஊழியர் சொந்த புத்தியில் பேசுவார். இதனால், அவருடைய ஊழியத்தில் கர்த்தருடைய வல்லமை வெளிப்படாது. "வேதவாக்கியங்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள்... என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறவைகளும் அவைகளே" (யோவான் 5:39).

வேத வசனத்தோடு ஒரு ஊழியக்காரருக்கு இருக்கும் தொடர்பு அற்றுப்போகும்போது, அந்த ஊழியம் வெறும் சரீரப் பிரகாரமான செயலாக மாறிவிடுகிறது. ஆவிக்குரிய ஆழம் இல்லாததால் அங்கே 'தரித்திரமும்' (வார்த்தையின் பஞ்சம்), 'வல்லமையின்மையும்' (ஆவியின் கிரியை இல்லாமை) குடியேறுகிறது.

இதனை விளக்கும் வேதப் பகுதிகள்:

[1]. வார்த்தை இல்லாத ஊழியத்தில் "வார்த்தைப் பஞ்சம்" (தரித்திரம்)

ஊழியக்காரர் வசனத்தில் நிலைத்திருக்காவிட்டால், ஜனங்களுக்குக் கொடுக்க அவரிடம் புதிய மன்னாவோ, ஆவிக்குரிய ஆகாரமோ இருக்காது. இது சபையில் ஆவிக்குரிய தரித்திரத்தை உண்டாக்கும்.

எரேமியா 23:28-29: "என் வார்த்தையுள்ளவனோ, என் வார்த்தையை உண்மையாய்ச் சொல்லட்டும்... என் வார்த்தை அக்கினியைப்போலவும், கன்மலையை நொறுக்கும் சுத்தியலைப்போலவும் இருக்கிறதல்லவோ?" (வசனம் இல்லாத ஊழியத்தில் இந்த அக்கினியும் சுத்தியலும் இருக்காது).

ஆமோஸ் 8:11: கர்த்தருடைய வசனங்களைக் கேட்கக் கிடைக்காத "பஞ்சம்" தேசத்தில் வரும் என்று வேதம் எச்சரிக்கிறது. ஊழியக்காரர் வசனத்தோடு தொடர்பில்லாதபோது இந்தப் பஞ்சமே சபையை ஆளுகை செய்யும்.

[2]. அதிகாரமும் வல்லமையும் இழக்கப்படுதல்

இயேசுவின் வார்த்தைகளே வல்லமையுள்ளவை. வார்த்தையை விட்டு விலகும் ஊழியத்தில் தேவனுடைய வல்லமை (Authority) வெளிப்படாது.

யோவான் 15:5, 7: "என்னை அல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது... என் வார்த்தைகள் உங்களில் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ளுகிறதற்கேற்ப உங்களுக்குச் செய்யப்படும்." (வார்த்தை நிலைத்திராதபோது, ஜெபத்திற்குப் பதிலோ, ஊழியத்தில் அற்புதங்களோ நடப்பதில்லை).

மாற்கு 16:20: "அவர்கள் புறப்பட்டுப்போய், எங்கும் பிரசங்கம் பண்ணினார்கள். கர்த்தர் அவர்களுடனே கூடக் கிரியை நடப்பித்து, அவர்களால் சொல்லப்பட்ட வசனத்தை உறுதிப்படுத்தினார்." (வசனம் சொல்லப்படாத இடத்தில், உறுதிப்படுத்த கர்த்தர் கிரியை செய்ய மாட்டார்).

[3]. வழிநடத்துதலில் குழப்பம் (ஆவிக்குரிய குருட்டுத்தன்மை)

வசனம் என்ற ஒளி இல்லாதபோது, ஊழியக்காரர் சுய புத்தியைச் சார்ந்து ஊழியம் செய்வார். இது ஊழியத்தின் தரத்தைக் குறைத்துவிடும்.

மத்தேயு 22:29: "நீங்கள் வேதவாக்கியங்களையும், தேவனுடைய வல்லமையையும் அறியாமல் திகைக்கிறீர்கள்." (வசனத்தை அறியாதபோது ஊழியத்தில் திகைப்பும், தவறான போதனைகளுமே மிஞ்சும்).

சங்கீதம் 119:105: வசனம் இல்லாத ஊழியப்பாதை இருள் நிறைந்தது. அங்கே தரிசனம் (Vision) இருக்காது.

[4]. கனி இல்லாத ஊழியம்

வார்த்தையோடு தொடர்பில்லாத ஊழியக்காரர், தண்ணீர் இல்லாத கிணற்றைப் போன்றவர்.

யோசுவா 1:8: "இந்த நியாயப்பிரமாண புஸ்தகம் உன் வாயைவிட்டுப் பிரியாதிருப்பதாக... அப்பொழுது நீ உன் வழியை வாய்க்கப்பண்ணுவாய், அப்பொழுது புத்திமானாயும் நடப்பாய்." (வசனம் பிரியும்போது, ஊழியத்தில் வெற்றியும் புத்தியும் அற்றுப்போகும்).

சொல்லப் போனால்:

வேத வசனமே ஊழியத்தின் எரிபொருள். அது இல்லாதபோது ஊழியம் ஒரு இயந்திரம் போல ஓடுமே தவிர, ஆத்துமாக்களை மாற்றும் வல்லமை அதற்கு இருக்காது.

5}.நன்மை தீமையை பகுத்தறிய முடியாத நிலை (நித்தியக் குழப்பம்):

வேதத்தை வாசிக்காதவர்கள் லௌகீகமான சிந்தனையோடு செயல்படுவார்கள். இதனால் சரியான முடிவுகளை எடுக்க முடியாது. "வல்லமையுள்ள வசனத்தை வசனமில்லாதவன், பாலகன்" 

(எபிரெயர் 5:13).

வேத வசனத்தோடு தொடர்பு இல்லாதபோது ஒரு விசுவாசியின் ஆவிக்குரிய விவேகம் (Discernment) மழுங்கிப்போகிறது. எது தேவன் அருளும் நன்மை, எது பிசாசின் தந்திரம் என்பதைப் பிரித்தறிய முடியாமல் 'நித்தியக் குழப்பத்தில்' ஆழ நேரிடும்.

[1]. பகுத்தறியும் திறன் இழக்கப்படுதல்

நன்மை தீமையைப் பகுத்தறியும் திறன் "வசனமாகிய பலமான ஆகாரத்தை" உண்பதின் மூலமே கிடைக்கிறது. அது இல்லாதபோது ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியின்மை ஏற்படுகிறது.

எபிரெயர் 5:14: "பலமான ஆகாரமானது நன்மை தீமையின்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக 

ஐம்புலன்களும் பயிற்சியடைந்தவர்களாயிருக்கிற முதிர்ச்சியுள்ளவர்களுக்கே உரியது." (வசனம் இல்லையென்றால் இந்தப் பயிற்சி இருக்காது).

[2]. இருளை ஒளி என்று நம்புதல் (குழப்பம்)

வேத வெளிச்சம் இல்லாதபோது, சாத்தான் ஒளியின் தூதனாக வந்து செய்யும் ஏமாற்றங்களை ஒருவரால் கண்டுபிடிக்க முடியாது.

ஏசாயா 5:20: "தீமையை நன்மையென்றும், நன்யைத் தீமையென்றும் சொல்லி, இருளை வெளிச்சமாகவும், வெளிச்சத்தை இருளாகவும்... எண்ணுகிறவர்களுக்கு ஐயோ!"

2 கொரிந்தியர் 11:14: "சாத்தானும் ஒளியின் தூதனுடைய வேஷத்தைத் தரித்துக்கொள்வானே." (வசனத்தோடு தொடர்பில்லாதவர் இந்த வேஷத்தைக் கண்டு ஏமாந்து போவார்).

[3]. மனக்கண்கள் குருடாகுதல்

வசனம் ஒரு கண்ணாடியைப் போன்றது. அது இல்லாதபோது ஒருவன் தன் உண்மையான நிலையையும், செல்ல வேண்டிய பாதையையும் அறிய முடியாது.

சங்கீதம் 119:130: "உம்முடைய வசனங்களின் பிரசித்தம் வெளிச்சம் தந்து, பேதைகளை உணர்வுள்ளவர்களாக்கும்." (வசனம் இல்லையென்றால் ஒருவன் 'பேதையாகவே' அதாவது உணர்வற்றவனாகவே இருப்பான்).

நீதிமொழிகள் 28:5: "துஷ்டர் நியாயத்தைப் பகுத்தறியார்கள்; கர்த்தரைத் தேடுகிறவர்களோ 

சகலத்தையும் பகுத்தறிவார்கள்."

[4]. உலகத்தின் போக்கிற்கு அடிமையாதல்

வசனத்தின் மூலம் புதுப்பிக்கப்படாத மனம், உலகத்தின் சிந்தனைகளைத் தேவன் தரும் எண்ணங்கள் என்று தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும்.

ரோமர் 12:2: "நீங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷந்தரியாமல், தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக, உங்கள் மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாகுங்கள்." (மனம் புதிதாக வசனம் அவசியம்).

[5]. முடிவெடுப்பதில் தடுமாற்றம் (நித்தியக் குழப்பம்)

ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலையில் "தேவன் என்ன சொல்லுகிறார்?" என்ற தெளிவு இல்லாததால், தவறான முடிவுகளை எடுத்து நித்திய இழப்புகளுக்கு ஆளாக நேரிடும்.

சங்கீதம் 119:105: "உம்முடைய வசனம் என் கால்களுக்குத் தீபமும், என் பாதைக்கு வெளிச்சமுமாயிருக்கிறது." (விளக்கு அணைந்து போனால் பாதை குழப்பமாகும்).

சுருக்கம்:

வேத வசனமே ஆவிக்குரிய 'திசைகாட்டி' (Compass). அது இல்லாதபோது ஒரு விசுவாசி நடுக்கடலில் திசைதெரியாமல் தவிக்கும் கப்பலைப் போலாவார்.

6}.பின்னமாற்றம் மற்றும் ஆத்துமாவில் சோர்வு:

வேதத்தை தினமும் தியானிக்காத விசுவாசி ஆவிக்குரிய சோர்வை அடைந்து, விசுவாசத்தில் பின்வாங்கிப் போவான். "பின்னானவைகளை மறந்து, முன்னானவைகளை நாடி, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவன் அழைத்த பரம அழைப்பின் பந்தயப்பொருளுக்காக இலக்கை நோக்கித் தொடருகிறேன்" (பிலிப்பியர் 3:13-14).

வேத வசனத்தோடு ஒரு விசுவாசிக்கு இருக்கும் தொடர்பு அற்றுப்போகும்போது, ஆத்துமா தனது ஜீவாதாரமான உணவை இழக்கிறது. இது ஆவிக்குரிய தளர்ச்சியையும், இறுதியில் பின்மாற்றத்தையும் (Backsliding) உண்டாக்குகிறது.

[1]. ஆத்துமாவின் சோர்வு (Fainting of the Soul)

சரீரத்திற்கு உணவு எப்படி அவசியமோ, அப்படியே ஆத்துமாவுக்குத் தேவனுடைய வார்த்தை அவசியம். அது இல்லாதபோது ஆத்துமா சோர்ந்து போகும்.

மத்தேயு 4:4: "மனுஷன் அப்பத்தினாலே மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான்." (வார்த்தை இல்லையென்றால் ஆவிக்குரிய உயிர்வாழ்தல் கடினம்).

சங்கீதம் 119:28: "சஞ்சலத்தினால் என் ஆத்துமா கரைந்துபோகிறது; 

உம்முடைய வசனத்தின்படி என்னை நிலைநிறுத்தும்." (வசனம் இல்லாதபோது சஞ்சலத்தை மேற்கொள்ள பலம் இருக்காது).

[2]. பின்மாற்றம் (Backsliding)

வசனத்தில் வேரூன்றாத விசுவாசி, சோதனைகள் அல்லது உலகக் கவலைகள் வரும்போது பின்வாங்கிப் போகிறான்.

லூக்கா 8:13: "வசனத்தைக் கேட்டுச் சந்தோஷத்துடனே ஏற்றுக்கொள்ளுகிறார்கள்; அவர்களுக்கு வேரில்லாதபடியினால், கொஞ்சக்காலம் மாத்திரம் விசுவாசித்து, 

சோதனைநேரத்தில் பின்வாங்கிப்

போகிறார்கள்."

எரேமியா 8:9: "ஞானிகள் வெட்கி, கலங்கி, பிடிபடுவார்கள்; இதோ, அவர்கள் கர்த்தருடைய வசனத்தை வெறுத்தார்கள்; அவர்களுக்கு இனி என்ன ஞானம் இருக்கும்?" (வசனத்தை விடும்போது ஆவிக்குரிய வீழ்ச்சி தொடங்குகிறது).

[3]. ஆவிக்குரிய வறட்சி மற்றும் பலவீனம்

வசனத்தோடு தொடர்பில்லாத இதயம் தண்ணீர் இல்லாத நிலத்தைப் போல வறண்டு போகும்.

எரேமியா 17:5-6: கர்த்தரை விட்டுத் தன் இருதயத்தைத் திருப்புகிற மனுஷன்... "அவன் அந்தரவெளியிலுள்ள செடியைப்போலிருந்து, நன்மை வருகிறதைக் காணாமல், வனாந்தரத்தின் வரட்சியான இடங்களிலும்... தங்குவான்."

சங்கீதம் 1:2-3: கர்த்தருடைய வேதத்தில் பிரியமாயிருந்து, இரவும் பகலும் தியானிக்கிறவன்... "அவன் இலை உதிராதிருக்கும்." (தியானம் இல்லாதபோது இலை உதிர்ந்து, சோர்வு ஏற்பட்டு, ஆவிக்குரிய வாழ்வு வாடிவிடும்).

[4]. நம்பிக்கையற்ற நிலை

வசனம் நமக்கு நம்பிக்கையைத் தருகிறது. அது இல்லாதபோது எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பயமும் மனச்சோர்வும் (Depression) உண்டாகும்.

ரோமர் 15:4: "வேதவாக்கியங்களினால் உண்டாகும் பொறுமையினாலும் ஆறுதலினாலும் நாம் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாகும்படிக்கு..." (வசனம் இல்லையென்றால் ஆறுதலும் நம்பிக்கையும் அற்றுப்போகும்).

[5]. தேவனோடுள்ள ஐக்கியம் முறிதல்

பின்மாற்றத்தின் முதல் அறிகுறியே வேத வாசிப்பில் ஆர்வம் குறைவதாகும்.

எபிரெயர் 2:1: "ஆதலால், நாம் கேட்டவைகளை விட்டு விலகிப்போகாதபடிக்கு (Drift away), அவைகளை அதிக ஜாக்கிரதையாய்க் கவனிக்கவேண்டும்."

முடிவு:

பின்மாற்றமும் சோர்வும் ஒரு விசுவாசியைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும்போது, அவற்றுக்கு ஒரே மருந்து மீண்டும் "ஆதி அன்பிற்குத்" திரும்பி, தேவ வசனத்தை நேசிப்பதே ஆகும்.

7}.தேவனுடைய சமூகத்தை விட்டு தூரமாய் போதல்:

வேதம் தேவனோடு பேசுவதற்குரிய வழி. அதைத் தவிர்ப்பது, அவருடனான உறவை அறுத்துக்கொள்ளும். "தன்னை விட்டு அகன்று போகிறவர்கள் வெட்கப்பட்டுப்போவார்கள்" 

(எரேமியா 17:13). 

வேதத்தை வாசிக்காத ஊழியர்/விசுவாசி, கர்த்தருடைய வார்த்தை என்னும் வெளிச்சம் இல்லாத, வழியறியாத பிரயாணியைப் போல ஆவிக்குரிய இருளில் தவிப்பார். 

வேத வசனத்தோடு ஒருவருக்கு இருக்கும் தொடர்பு அற்றுப்போகும்போது, அது அவரை அறியாமலேயே தேவனுடைய சமூகத்தை விட்டுத் தூரமாய் இழுத்துச் சென்றுவிடுகிறது. தேவன் நம்முடன் பேசும் பிரதான கருவியே அவருடைய வார்த்தைதான். அது இல்லாதபோது, உறவில் இடைவெளி விழுவது இயல்பானது.

[1]. வார்த்தை இல்லாதபோது வழிகாட்டுதல் இல்லை

தேவனுடைய சமூகமே நம்மை வழிநடத்தும் வெளிச்சம். வசனம் இல்லாதபோது நாம் அந்த வெளிச்சத்தை விட்டு விலகி, சுய வழியில் நடக்க ஆரம்பிக்கிறோம்.

ஏசாயா 53:6: "நாமெல்லாரும் ஆடுகளைப்போல வழிதப்பித் திரிந்து, அவனவன் தன் தன் வழியிலே போனோம்." (தேவனுடைய வார்த்தையின் சத்தத்தைக் கேளாத ஆடுகள் மேய்ப்பனை விட்டுத் தூரமாய் விலகிப்போகும்).

யோபு 23:12: "அவருடைய உதடுகளின் கற்பனைகளை விட்டு நான் பின்வாங்குவதில்லை; அவருடைய வாயின் வார்த்தைகளை எனக்கு வேண்டிய ஆகாரத்தைப்பார்க்கிலும் அதிகமாய் அங்கீகரித்துக்கொண்டேன்." (யோபு இதைக் கடைப்பிடித்ததால் விலகாமல் இருந்தார்; வசனத்தை விடாதவரே சமூகத்தில் நிலைத்திருப்பார்).

[2]. தேவனோடுள்ள ஐக்கியம் முறிதல்

தேவனுடைய சமூகத்தில் தங்கியிருக்க 'வசனம்' ஒரு பாலமாகச் செயல்படுகிறது. அது இல்லையென்றால் தேவன் நமக்கு அந்நியராகத் தெரிவார்.

யாக்கோபு 4:8: "தேவனிடத்தில் சேருங்கள், அப்பொழுது அவர் உங்களிடத்தில் சேருவார்." (வசனம் வாசிப்பதும் தியானிப்பதும் அவரிடம் சேருவதற்கான ஒரு வழியாகும். அதைச் செய்யாதபோது சமூகத்தை விட்டுத் தூரம் போகிறோம்).

சங்கீதம் 73:27: "இதோ, உம்மை விட்டுத் தூரமாய்ப் போகிறவர்கள் அழிவார்கள்."

[3]. மனக்கடினமும் மறைந்து கொள்ளுதலும்

ஆவிக்குரிய பசி இல்லாதபோது பாவம் பெருகுகிறது. பாவம் பெருகும்போது மனிதன் தேவ சமூகத்தைக் கண்டு அஞ்சி விலகி ஓடுகிறான்.

ஆதியாகமம் 3:8: "அப்பொழுது பகலில் குளிர்ச்சியான வேளையிலே தோட்டத்திலே உலாவுகிற தேவனாகிய கர்த்தருடைய சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். அப்பொழுது ஆதாமும் அவன் மனைவியும் தேவனாகிய கர்த்தருடைய சமுகத்திற்கு விலகி, தோட்டத்தின் விருட்சங்களுக்குள்ளே ஒளித்துக்கொண்டார்கள்." (தேவனுடைய கட்டளையை/வார்த்தையை மீறும்போது சமூகத்தை விட்டு விலகும் எண்ணம் வரும்).

[4]. உலகத்தோடுள்ள நட்பு (Spiritual Adultery)

வசனம் நம்மைத் தேவனிடம் கட்டி வைக்கிறது. அது இல்லாதபோது உலகக் காரியங்கள் நம்மைத் தன் பக்கம் இழுத்துக்கொள்ளும்.

1 யோவான் 2:15: "உலகத்திலும் உலகத்திலுள்ளவைகளிலும் அன்புகூறாதிருங்கள்; ஒருவன் உலகத்தில் அன்புகூர்ந்தால் அவனிடத்தில் பிதாவின் அன்பில்லை." (வசனம் இல்லாத இதயத்தில் உலக அன்பு குடியேறி, தேவ சமூகத்திலிருந்து ஒருவனைப் பிரித்துவிடும்).

[5]. சமூகத்தை விட்டு விலகுவதால் ஏற்படும் ஆபத்து

தேவனுடைய சமூகம் ஒரு கேடயம் போன்றது. அதை விட்டுத் தூரம் போகும்போது சாத்தானின் தாக்குதல்களுக்கு நாம் இலக்காகிறோம்.

லூக்கா 15:13: "சில நாளைக்குப்பின்பு, இளைய மகன் எல்லாவற்றையும் சேர்த்துக்கொண்டு, 

தூரதேசத்துக்குப் புறப்பட்டுப்போய்..." (தூரதேசம் என்பது தேவ வார்த்தையும் பிரசன்னமும் இல்லாத இடத்தைக் குறிக்கிறது. அங்கே அவன் தன் ஆஸ்தியை அழித்து வறுமையுற்றான்).

சொல்லப்போனால்:

வேத வசனத்தோடு தொடர்பில்லாத வாழ்வு, நங்கூரம் இல்லாத படகு போன்றது. அது அலையினால் அடிக்கப்பட்டுத் மெல்ல மெல்ல கரையை (தேவ சமூகத்தை) விட்டுத் தூரமாய் அடித்துச் செல்லப்படும்.

முடிவாக, 

ஆவிக்குரிய பசி என்பது ஒரு விசுவாசியின் ஆவிக்குரிய ஆரோக்கியத்திற்கான அறிகுறியாகும். உடல் வளர்ச்சிக்கு நல்ல உணவு எப்படி அவசியமோ, அதுபோலவே ஆவிக்குரிய வளர்ச்சிக்கு 

தேவனுடைய வசனம் (ஜீவ அப்பம்) மிக முக்கியமானது.

தொடர்ந்து பால் குடிக்கிற குழந்தைகளாகவே (முதிர்ச்சியற்றவர்களாக) இராமல், பலமான ஆகாரத்தை உண்டு நீதியின் வசனங்களில் பழகி, கிறிஸ்துவின் பூரண வளர்ச்சியை அடைவதே ஒரு விசுவாசியின் இலக்காக இருக்க வேண்டும். நாம் எவ்வளவு அதிகமாகத் தேவனைத் தேடுகிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவர் நம்மைத் திருப்தியாக்கி, முதிர்ச்சியுள்ள நிலைக்கு வழிநடத்துவார்.
"நீங்கள் வளரும்படிக்கு, புதிதாய்ப் பிறந்த குழந்தைகளைப்போல, திருவசனமாகிய களங்கமில்லாத ஞானப்பாலின்மேல் வாஞ்சையாயிருங்கள்" (1 பேதுரு 2:2).
ஆமேன்.
கிறிஸ்துவின் பணியில்
சகோதரன்
சிலுவை ராஜா