உலகமும் தேவனுடைய மீட்பும்

விவிலியம் (வேதாகமம்) என்பது வெறும் அறநெறி கதைகளின் தொகுப்பல்ல; அது மனிதகுலத்தின் தோற்றம், வீழ்ச்சி மற்றும் மீட்பைக் குறித்த ஒரு மாபெரும் வரலாற்று ஆவணம். "ஆதியில் தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்" (ஆதியாகமம் 1:1) என்ற பிரகடனத்துடன் தொடங்கும் வேதாகமம், இந்த உலகம் ஏன் படைக்கப்பட்டது என்பதற்கான உன்னதமான நோக்கத்தை நமக்குத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

தேவன் இந்த உலகத்தை ஒரு திட்டமிட்ட நோக்கத்தோடு உருவாக்கினார். ஆனால், மனிதன் தன் சுதந்திர விருப்பத்தைப் தவறாகப் பயன்படுத்திப் பாவத்தில் விழுந்தபோது, அந்த நோக்கம் சிதைந்தது போலத் தோன்றியது. இருப்பினும், வீழ்ச்சியடைந்த மனிதனை அப்படியே விட்டுவிடாமல், தேவன் ஆதியிலேயே ஒரு மீட்பின் திட்டத்தைத் தீட்டினார்.

(ஆதியாகமம் 1) முதல் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம்) வரை, உலகம் உண்டாக்கப்பட்டதற்கான முக்கிய நோக்கங்கள் மற்றும் வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் இங்கே விளக்கப்பட்டுள்ளன.

1. தேவனின் மகிமையை வெளிப்படுத்த (To Manifest God’s Glory) 

உலகம் தேவனின் மகத்துவத்தையும், வல்லமையையும், அவர் பண்புகளையும் வெளிப்படுத்துவதற்காகவே படைக்கப்பட்டது.

 வசனம்: 

"என் நாமத்தினால் அழைக்கப்பட்டு, என் மகிமைக்கென்று நான் சிருஷ்டித்து, உருவாக்கி, உருவாக்கின அனைவரும்." 

(ஏசாயா 43:7)

விளக்கம்: நட்சத்திரங்கள், கடல்கள், மலைகள் என அனைத்தும் படைப்பாளரின் வல்லமையைப் பறைசாற்றுகின்றன (சங்கீதம் 19:1).

2. தேவன் தங்கி மகிழ்ந்திருக்க - ஏதேன் தோட்டம் 

(For God's Fellowship)

மனிதனைத் தேவன் தன் சாயலாகப் படைத்து, அவர்களோடு உறவாட விரும்பினார். ஆதியாகமம் 3-ல், மாலையில் தேவன் ஏதேன் தோட்டத்தில் உலாவுவதை நாம் காண்கிறோம்.

 வசனம்: 

"அப்பொழுது தேவன்: நம்முடைய சாயலாகவும் நம்முடைய ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோம்." (ஆதி 1:26)

வரலாறு: 

ஏதேன் தோட்டம் என்பது தேவனும் மனிதனும் நேருக்கு நேர் சந்தித்த, பாவம் இல்லாத இடமாக உருவாக்கப்பட்டது. 

3. பூமியைப் பராமரிக்கவும் ஆளுகை செய்யவும் (To Subdue and Rule the Earth) 

மனிதனுக்குப் படைப்பின் மீது அதிகாரம் தந்து, அதை மேலாண்மை செய்ய தேவன் நியமித்தார். இது ஒரு பொறுப்பு. 

வசனம்: 

"தேவன் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி, சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும்... பூமியின்மேல் நடமாடுகிற சகல ஜீவன்களையும் ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்று சொல்லி, அவர்களுக்கு ஆசீர்வதித்தார்." 

(ஆதி 1:28)

விளக்கம்: 

மனிதன் பூமியை நாசப்படுத்தாமல், அதை பராமரிக்கும் காப்பாளர்களாக (Stewards) இருக்க வேண்டும் என்பது நோக்கம். 

4. கிருபையையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்த 

(To Demonstrate God's Love/Grace)

மனிதன் பாவம் செய்த பிறகும், அவனை கைவிடாமல், மீட்கும் திட்டத்தை (Plan of Redemption) தேவன் வைத்தார்.

வசனம்: 

"தன் ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்தியஜீவனை அடையும்படிக்கு அவரைத் தந்தருளி, இவ்வளவாய் உலகத்தில் அன்பு கூர்ந்தார்." 

(யோவான் 3:16)

வரலாறு: 

ஆதாம்-ஏவாள் பாவம் செய்த உடனே, தேவன் ஆட்டுத்தோல் உடைகளை கொடுத்து, பின்னர் இயேசு கிறிஸ்துவை மீட்பராக வாக்குத்தத்தம் பண்ணினார்.

5. தேவன் ஒரு குடும்பத்தை உருவாக்க 

(To Form a Family of God)

உலகம் தேவனின் சொந்தப் பிள்ளைகளை, அவரைப் போலவே இருக்கும் ஒரு குடும்பத்தை உருவாக்க படைக்கப்பட்டது. 

வசனம்: 

"உம்முடைய ஜனங்கள் எல்லாரும் நீதிமான்களாயிருப்பார்கள்." 

(ஏசாயா 60:21)

விளக்கம்: 

இந்த உலக வாழ்க்கை, நாம் தேவனின் பிள்ளைகளாகப் பக்குவப்பட்டு, நித்திய நித்தியமாக அவரோடு வாழத் தகுதியுள்ளவர்களாக மாறுவதற்கான ஒரு ஆரம்பப் பள்ளியாகும். 

6. நித்தியத்திற்கும் பரிசுத்தத்திற்கும் 

(For Holiness and Eternity)

உலகம் சிதைந்து போவதற்காக அல்ல, தேவனின் பரிசுத்தத்தை பிரதிபலிக்கும் இடமாக இருக்கவே படைக்கப்பட்டது. [பார்க்க: 

ஆதியாகமம் 1-ல் 

"அது நல்லது என்று கண்டார்"].

வசனம்: 

"நான் பரிசுத்தர், ஆகையால் நீங்களும் பரிசுத்தராயிருங்கள்." 

(1 பேதுரு 1:16)

வரலாறு: 

பாவம் உலகை கெடுத்தாலும், தேவன் இறுதியில் புதிய வானத்தையும் புதிய பூமியையும் 

(வெளி. 21:1) உருவாக்கி, தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவார். 

7. எல்லாவற்றையும் கிறிஸ்துவுக்குள் சேர்க்க 

(To Sum Up All Things in Christ)

படைப்பின் இறுதி நோக்கம், இயேசு கிறிஸ்துவை எல்லாவற்றிலும் தலையாகவும், மகிமையாகவும் நிலைநிறுத்துவதாகும். 

வசனம்: 

"காலங்கள் நிறைவேறும்போது உண்டாகும் பொருளாதாரத்திற்கு, பரலோகத்திலிருக்கிறவையும் பூமியிலிருக்கிறவையுமாகிய சகலத்தையும் கிறிஸ்துவுக்குள்ளே கூட்டிக்கொள்ள வேண்டும்..." (எபேசியர் 1:10)

வரலாறு: ஆதியாகமத்தில் ஆதம் இழந்த ராஜரீகத்தை, புதிய ஆதாமாகிய இயேசு கிறிஸ்து மீட்டுக்கொள்கிறார். 

சுருக்கமாக: 

தேவன் இந்த உலகத்தை, தன் அன்பைப் பகிரவும், மகிமைப்படவும், மனிதனைத் தன் பிள்ளைகளாக ஏதேன் போன்ற உறவில் தங்கி, கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்தவும் படைத்தார். 

(ஆதி 1-3) 

உலக வீழ்ச்சியின் காரணம்:

1. தேவனுடைய கட்டளை மீறப்பட்டது (Disobedience)

வீழ்ச்சியின் முதன்மையான மற்றும் அடிப்படை காரணம் 

கீழ்ப்படியாமை. தேவன் ஆதாம்-ஏவாளுக்குப் பூமியில் சகல உரிமைகளையும் கொடுத்தார், ஆனால் ஒரே ஒரு கட்டுப்பாட்டை மட்டும் விதித்தார்.

சம்பவம்: 

"நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனியைப் புசிக்கவேண்டாம்; அதை நீ புசிக்கும் நாளில் சாகவே சாவாய்" என்று தேவன் கட்டளையிட்டிருந்தார் (ஆதி 2:17).

காரணம்: 

மனிதன் தன் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி, தேவன் விதித்த எல்லையை மீறியதே வீழ்ச்சிக்குத் தொடக்கமானது.

2. சாத்தானின் தந்திரமும் வஞ்சகமும் (Deception)

சாத்தான் (பாம்பு) மனிதனுக்கும் தேவனுக்கும் இருந்த உறவைப் பிரிக்கத் தந்திரத்தைக் கையாண்டான்.

வஞ்சகம்: 

தேவன் சொன்ன வார்த்தையில் சந்தேகத்தை விதைத்தான். "நீங்கள் சாகவே சாவதில்லை" என்று பொய் சொல்லி, தேவனை ஒரு பொய்யராகச் சித்தரித்தான் 

(ஆதி 3:4).

தூண்டுதல்: 

"நீங்கள் இதைப் புசிக்கும் நாளிலே உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும் என்றும், நீங்கள் தேவர்களைப்போல இருப்பீர்கள் என்றும் தேவன் அறிவார்" என்று கூறி, மனிதனின் பெருமையைத் தூண்டினான்.

3. இச்சையும் சுயநலமும் (Lust and Self-will)

பாவம் என்பது வெறும் செயலல்ல, அது மனிதனின் இருதயத்தில் தோன்றிய ஆசையினால் வந்தது. ஏவாள் அந்தக் கனியைப் பார்த்தபோது அவளுக்குள் மூன்று விதமான இச்சைகள் தோன்றியதாக வேதாகமம் உணர்த்துகிறது:

மாம்சத்தின் இச்சை: அது "புசிப்புக்கு நல்லதும்" (சுவைக்கு ஆசைப்பட்டது).

கண்களின் இச்சை: அது "பார்வைக்கு இன்பமுமானது" (அழகால் கவரப்பட்டது).

ஜீவனத்தின் பெருமை: 

அது "புத்தியைத் தெளிவிக்கத்தக்க இச்சிக்கப்படத்தக்க விருட்சமுமாய் இருக்கிறது" (தேவனைப் போல மாற வேண்டும் என்ற எண்ணம்).

வசனம்: 

"அப்பொழுது ஸ்திரீயானவள்... கனியைப் பறித்துப் புசித்து, தன் புருஷனுக்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான்" (ஆதி 3:6).

விளைவு:

இந்த வீழ்ச்சியினால் மனிதனுக்கும் தேவனுக்கும் இருந்த நேரடித் தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டது, மரணம் உலகிற்குள் வந்தது, பூமி சபிக்கப்பட்டது.

வீழ்ச்சியின் பாதிப்பு:

1. தேவனுடனான உறவு முறிந்தது (Spiritual Separation)

படைத்தவரோடு மனிதன் கொண்டிருந்த நெருக்கமான உறவு துண்டிக்கப்பட்டது. பாவம் செய்தவுடன் அவர்கள் தேவனை விட்டு ஓடி ஒளிந்தார்கள்.

வசனம்: 

"தேவனாகிய கர்த்தருடைய சத்தத்தைக் கேட்டு, பகலின் குளிர்ச்சியான வேளையிலே... விலகி, தோட்டத்தின் விருட்சங்களுக்குள்ளே ஒளித்துக்கொண்டார்கள்" 

(ஆதி 3:8).

2. ஆவிக்குரிய மற்றும் சரீர மரணம் (Death)

தேவன் எச்சரித்தபடியே, மனிதன் சாவாமையை இழந்து மரணத்திற்கு உட்பட்டான். ஆவிக்குரிய ரீதியாக உடனடியாக மரித்தான் (தேவ பிரசன்னத்தை இழந்தான்), சரீர ரீதியாக முதிர்வயதில் மரிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டான்.

வசனம்: 

"நீ மண்ணாயிருக்கிறாய், மண்ணுக்குத் திரும்புவாய்" 

(ஆதி 3:19).

3. குற்ற உணர்வும் வெட்கமும் (Guilt and Shame)

முன்பு நிர்வாணிகளாய் இருந்தும் வெட்கப்படாதிருந்த அவர்கள், பாவம் செய்தவுடன் தங்கள் நிர்வாணத்தைக் கண்டு வெட்கப்பட்டு இலைகளால் தங்களை மறைக்க முயன்றார்கள்.

விளைவு: 

பயம், கவலை மற்றும் குற்ற உணர்வு முதன்முதலாக மனித மனதிற்குள் நுழைந்தது.

4. பூமி சபிக்கப்பட்டது (Curse on Nature)

மனிதனின் பாவத்தினால் அவன் ஆளுகை செய்ய வேண்டிய பூமியும் சபிக்கப்பட்டது. நிலம் தானாக நல்ல கனிகளைத் தருவதற்குப் பதில் முள்ளையும் குறுக்கையும் தந்தது.

வசனம்: 

"பூமி உன் நிமித்தம் சபிக்கப்பட்டிருக்கும்... அது உனக்கு முள்ளையும் குறுக்கையும் முளைப்பிக்கும்" 

(ஆதி 3:17-18).

5. பிரசவ வேதனையும் கடின உழைப்பும் (Pain and Toil)

மனித வாழ்க்கையின் சுகமான சூழல் மாறி, போராட்டமாக மாறியது.

ஸ்திரீக்கு: 

பிரசவ வேதனை பெருகியது.

புருஷனுக்கு: 

தன் முகத்தின் வேர்வையினால் ஆகாரம் புசிக்கும்படி கடினமாக உழைக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

6. பாவ சுபாவம் கடத்தப்பட்டது 

(Original Sin)

ஆதாம் வழியாக வந்த பாவத்தின் தன்மை அவனோடு நிற்காமல், பிறக்கப்போகும் எல்லா மனிதர்களுக்கும் ஒரு "சுபாவமாக" மாறியது. நாம் பாவம் செய்வதால் பாவிகளாகவில்லை, பாவியாகப் பிறந்ததாலேயே பாவம் செய்கிறோம்.

வசனம்: 

"ஒரே மனுஷனாலே பாவமும் பாவத்தினாலே மரணமும் உலகத்திலே பிரவேசித்தது போல... எல்லா மனுஷருக்கும் மரணம் வந்தது" (ரோமர் 5:12). 

7. ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து வெளியேற்றம் (Banishment)

பாவத்தோடு நித்தியமாக வாழக்கூடாது என்பதற்காக, தேவன் அவர்களை ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து வெளியேற்றினார். ஜீவவிருட்சத்தின் கனியை அவர்கள் புசிக்காதபடி கேருபீன்களையும் சுடரொளி பட்டயத்தையும் வைத்து தேவன் தடுத்தார்.

வசனம்: 

"கர்த்தராகிய தேவன் அவனை ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து அனுப்பிவிட்டார்" 

(ஆதி 3:23).

வீழ்ச்சியிலும் தேவனுடைய இரக்கம் மற்றும் மீட்பு:

1. தேவனே மனிதனைத் தேடி வருதல் (God Seeking Man)

பாவம் செய்த மனிதன் பயந்து ஒளிந்துகொண்டபோது, தேவன் அவனை விட்டுவிடவில்லை. அவரே மனிதனைத் தேடி தோட்டத்திற்கு வந்தார். இதுவே தேவன் மனிதன் மேல் வைத்த இரக்கத்தின் முதல் அடையாளம்.

வசனம்: 

"தேவனாகிய கர்த்தர் ஆதாமை நோக்கி: 

நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்று கூப்பிட்டார்." 

(ஆதி 3:9)

2. மீட்புக்கான முதல் வாக்குத்தத்தம் 

(The First Promise - Protoevangelium)

சர்ப்பத்தைச் சபிக்கும்போதே, மனிதனைப் பாவத்திலிருந்து விடுவிக்க ஒரு "மீட்பர்" (இயேசு கிறிஸ்து) வருவார் என்ற முதல் நற்செய்தியை தேவன் அறிவித்தார்.

வசனம்: 

"உனக்கும் ஸ்திரீக்கும், உன் வித்துக்கும் அவள் வித்துக்கும் பகை உண்டாக்குவேன்; அவர் உன் தலையை நசுக்குவார், நீ அவர் குதிங்காலை நசுக்குவாய்." 

(ஆதி 3:15)

விளக்கம்: 

'ஸ்திரீயின் வித்து' என்பது கன்னி மரியாள் வயிற்றில் பிறக்கப்போகும் இயேசுவைக் குறிக்கிறது.

3. ஆட்டுத்தோல் உடைகள் - தியாகத்தின் ஆரம்பம் 

(The First Sacrifice)

மனிதன் இலைகளால் செய்த தற்காலிக ஆடைகளை மாற்ற, தேவன் ஒரு மிருகத்தைக் கொன்று அதன் தோலால் அவர்களுக்கு உடை உண்டாக்கினார். பாவத்தை மறைக்க ஒரு இரத்தம் சிந்தப்பட வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்தியது.

வசனம்: 

"தேவனாகிய கர்த்தர் ஆதாமுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் தோல் உடைகளை உண்டாக்கி அவர்களுக்கு உடுத்தினார்." 

(ஆதி 3:21)

நிழலாட்டம்: 

இது சிலுவையில் இயேசு கிறிஸ்து சிந்தப்போகும் இரத்தத்திற்கு அடையாளமாக இருந்தது.

4.ஜீவவிருட்சத்திலிருந்து தடுத்தது ஒரு இரக்கமே 

(Mercy in Banishment)

பாவம் செய்த மனிதன் அதே பாவ நிலையில் 'ஜீவவிருட்சத்தின்' கனியைப் புசித்தால், அவன் நித்திய பாவத்தில் வாழ வேண்டியிருக்கும். அதைத் தவிர்க்கவே தேவன் அவர்களைத் தோட்டத்திலிருந்து வெளியேற்றினார்.

விளக்கம்: 

மரணம் என்பது ஒரு தண்டனை மட்டுமல்ல, அது மனிதனைப் பாவச் சரீரத்திலிருந்து விடுவித்து, புதிய உயிர்த்தெழுதலுக்கு வழிநடத்தும் ஒரு வாசலாகவும் மாற்றப்பட்டது.

5. காயினைக் குறித்த பாதுகாப்பு (Grace to Cain)

ஆதாமின் குமாரன் காயின் தன் சகோதரனைக் கொலை செய்த பிறகும், தேவன் அவனைக் கொல்லாமல், எவரும் அவனைக் கொல்லாதபடி ஒரு அடையாளத்தைப் போட்டுத் தன் இரக்கத்தைக் காட்டினார் 

(ஆதி 4:15).

6. நோவாவின் காலத்துப் பேழை (The Ark of Grace)

உலகம் முழுதும் பாவத்தால் நிறைந்தபோது, தேவன் மனுக்குலத்தை முற்றிலுமாக அழிக்காமல், நோவாவின் குடும்பத்தின் மூலம் மனித இனத்தைத் தப்பவைத்து மீண்டும் ஒரு புதிய ஆரம்பத்தைத் தந்தார்.

நிழலாட்டம்: 

பேழை என்பது கிறிஸ்துவுக்குள் இருக்கும் பாதுகாப்பைக் குறிக்கிறது.

7. இயேசு கிறிஸ்துவில் முழுமையான மீட்பு (Redemption in Christ)

பழைய ஏற்பாட்டில் ஆரம்பமான தேவனுடைய மீட்பின் திட்டம், இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்தில் முழுமையடைந்தது. ஆதாம் இழந்த அனைத்தையும் இயேசு மீட்டுத் தந்தார்.

வசனம்: 

"ஆதாமுக்குள் எல்லாரும் மரிக்கிறதுபோல, கிறிஸ்துவுக்குள் எல்லாரும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள்." 

(1 கொரி 15:22)

தேவன் மனிதனைப் படைத்தது [மகிமைக்காக], ஆனால் மனிதன் [வீழ்ச்சி] அடைந்தான்; இப்போது தேவன் தன் [இரக்கத்தின்] மூலம் நம்மைத் திரும்பவும் தன்னோடு சேர்த்துக்கொண்டார். ஆமென். 

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா 

9841711591.