சின்ன சபைகளுக்கு பிரபல ஊழியர்கள்

சின்ன சின்ன சபைகள் பிரபலமான ஊழியர்களை அழைப்பது தவறல்ல, ஆனால் அது சபையின் ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கு உதவும் நோக்கத்தில் இருக்க வேண்டும். வேத வசனங்களின் அடிப்படையில் இதற்கான சில முக்கிய குறிப்புகள்:

 

பல்வகைப்பட்ட வரங்களால் சபை பலப்படுதல்:

தேவன் சபைக்குத் தேவையான அப்போஸ்தலர், தீர்க்கதரிசிகள், சுவிசேஷகர், மேய்ப்பர், போதகர் எனப் பல்வேறு வரங்களைக் கொடுத்துள்ளார்

( எபேசியர் 4:11-12). பிரபலமான ஊழியர்களின் சிறப்பு வரங்கள் சபை மக்களைப் புதிய கோணத்தில் உற்சாகப்படுத்தவும், விசுவாசத்தில் உறுதிப்படுத்தவும் உதவும்.

பரஸ்பர ஊக்கமளித்தல்:

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ரோமாபுரி சபைக்குச் செல்ல விரும்பியபோது, அவர்களின் விசுவாசத்தினால் தானும், தன்னுடைய விசுவாசத்தினால் அவர்களும் தேற்றப்பட (ஊக்கமடைய) வேண்டும் என்று கூறினார் 

(ரோமர் 1:11-12). 

இது சிறிய சபைகளுக்கும் வெளியிலிருந்து வரும் ஊழியர்களுக்கும் இடையே ஒரு ஆவிக்குரியப் பரிமாற்றமாக அமையும்.

சரியான உபதேசத்தைப் பாதுகாத்தல்:

யாரை அழைத்தாலும் அவர்கள் சத்தியத்தை மட்டுமே போதிக்கிறார்களா என்பதைச் சபைத் தலைவர்கள் உறுதி செய்ய வேண்டும் [தீத்து 1:9]. 

தவறான போதனைகள் நுழைந்துவிடாதபடி கவனமாக இருப்பது அவசியம்.

தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் விரிந்த பார்வை:

வெளியூர் ஊழியர்களை அழைப்பது, தேவன் தங்கள் சபையைத் தாண்டி உலகம் முழுவதும் எப்படிச் செயல்படுகிறார் என்ற விரிந்த பார்வையைச் சபை மக்களுக்கு வழங்கும்.

தலைவர்கள் கற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம்:

சபையின் மேய்ப்பர்களும் பிற ஊழியர்களிடம் இருந்து கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பதை இது காண்பிக்கும். இது சபை மக்கள் மத்தியில் ஒரு மனத்தாழ்மையையும், வேதத்தின் அதிகாரத்திற்குப் பணிவதையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டும்.

தனிநபர் புகழுக்கு இடமளிக்காதிருத்தல்:

சபை மக்கள் கிறிஸ்துவை மட்டுமே உயர்த்த வேண்டுமே தவிர, ஊழியர்களை "பிரபலம்" என்ற அடிப்படையில் மனிதர்களாக உயர்த்திப் பிடிக்கக் கூடாது 

[1 கொரி 3:4-7]. ஊழியர்கள் வரும்போது மகிமை தேவனுக்கே சேர வேண்டும்.

சரியான நோக்கம் மற்றும் திட்டமிடல்:

வெறுமனே கூட்டத்தைக் கூட்டவோ அல்லது பெருமைக்காகவோ அழைக்காமல், சபையின் தற்போதையத் தேவையை 

(எ.கா: குடும்ப ஆலோசனை, ஊழியப் பயிற்சி) அறிந்து ஊழியர்களை அழைப்பது பயனுள்ளதாக இருக்கும். 

சுருக்கமாக: 

பிரபலமான ஊழியர்களை அழைப்பது சபை வளர்ச்சிக்கு ஒரு ஊக்கியாக இருக்கலாம், ஆனால் சபையின் அன்றாட ஆன்மீக ஊட்டத்திற்கு உள்ளூர் மேய்ப்பரின் ஊழியமே பிரதானமானது என்பதை மறக்கக்கூடாது. 

அதே நேரத்தில்; பிரபல ஊழியர்கள் சிறிய சபைகளுக்குச் செல்லத் தயங்குவதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கலாம். இதனைச் சில பொதுவான மனிதப் பலவீனங்கள் மற்றும் வேத வசனங்கள் எச்சரிக்கும் உண்மைகளின் அடிப்படையில் பின்வருமாறு விளக்கலாம்: 

பார்வைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தல் (முகதாட்சண்யம்):

சில ஊழியர்கள் கூட்டத்தின் அளவைப் பொறுத்தே ஊழியத்தின் முக்கியத்துவத்தைத் தீர்மானிக்கிறார்கள். ஆனால், தேவன் வெளிப்புறத் தோற்றத்தைப் பார்க்காமல் இருதயத்தையே பார்க்கிறார் 

[1 சாமுவேல் 16:7]. யாக்கோபு நிருபம், வசதியானவர்களுக்கும் செல்வாக்கு உள்ளவர்களுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து ஏழைகளை (அல்லது சிறியவற்றை) அலட்சியப்படுத்துவதை "முகதாட்சண்யம்" (Partiality) என்றும் அது பாவம் என்றும் எச்சரிக்கிறது 

(யாக்கோபு 2:1-4, 9).

மகிமையையும் புகழையும் தேடுதல்:

பெரிய கூட்டங்களில் பேசும்போது கிடைக்கும் கைதட்டல்களும் புகழும் சில ஊழியர்களை அறியாமலேயே ஈர்க்கக்கூடும். இது மனிதர்களிடமிருந்து வரும் மகிமையை எதிர்பார்ப்பதாகும். ஆனால், கிறிஸ்து "மனுஷரால் வரும் மகிமையை நான் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறதில்லை" என்று கூறினார்

 [யோவான் 5:41].

பொருளாதாரக் காரணங்கள்:

பெரிய சபைகள் அதிகப் பொருளுதவி அல்லது காணிக்கை (Honorarium) வழங்க முடியும் என்ற எண்ணம் சிலருக்கு இருக்கலாம். வேத வசனம் "பொருளாசை எல்லாத் தீமைக்கும் வேராயிருக்கிறது" என்று எச்சரிக்கிறது 

[1 தீமோத் 6:10]. 

ஒரு ஊழியர் பணத்திற்காக ஊழியம் செய்தால், அது "கூலிக்கு வேலை செய்கிறவன்" என்ற நிலைக்கு அவரைத் தள்ளிவிடும் [யோவான் 10:12-13].

நேர மேலாண்மை மற்றும் முன்னுரிமை:

நடைமுறை ரீதியாகப் பார்த்தால், பிரபலமான ஊழியர்களுக்கு அழைப்புகள் மிக அதிகமாக இருக்கும். அந்த நேரத்தில் அதிக மக்கள் கூடும் இடத்திற்குச் சென்றால் "அதிகமான ஆத்துமாக்களைச் சென்றடையலாம்" என்ற நோக்கத்தில் அவர்கள் செயல்படலாம். இருப்பினும், இயேசு கிறிஸ்து பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களை விட்டுவிட்டு, ஒரு தனி சமாரியப் பெண்ணிற்காகவும் [யோவான் 4], 

ஒரு சகேவுக்காகவும் [லூக்கா 19:5] நேரம் ஒதுக்கினார் என்பதை மறக்கக்கூடாது.

பரிசுத்தக் குறைவு மற்றும் தற்பெருமை:

தங்கள் அந்தஸ்திற்குச் சிறிய சபை ஏற்றதல்ல என்ற தற்பெருமை (Pride) ஊழியர்களுக்குள் நுழைந்தால், அது வீழ்ச்சிக்கு ஏதுவாகும் [நீதிமொ 16:18]. தேவன் "மேட்டிமையானவர்களுக்கு எதிர்த்து நிற்கிறார், தாழ்மையுள்ளவர்களுக்கோ கிருபை அளிக்கிறார்" [யாக்கோபு 4:6].

சிறுமையை அலட்சியப்படுத்துதல்:

"அற்பமான ஆரம்பத்தின் நாளை யார் அசட்டை பண்ணுவான்?" என்று வேதம் கேட்கிறது [சகரியா 4:10]. சிறிய சபைகளே வருங்காலத்தின் பெரிய ஊழியங்களுக்கு விதைகளாக இருக்கின்றன. இதை உணரத் தவறுவது ஒரு ஆன்மீகத் தடையாகும்.

சரியான அழைப்பு இல்லாமை:

சில நேரங்களில் ஊழியர்கள் தங்கள் சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் இடங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு ஊழியன், பரிசுத்த ஆவியானவர் எங்குச் செல்லச் சொல்கிறாரோ அங்குச் செல்லக் கடமைப்பட்டவன். பவுல் அநேக இடங்களுக்குச் செல்ல முயன்றபோது ஆவியானவர் அவரைத் தடுத்ததும், மக்கெதோனியாவுக்கு அழைத்ததும் இதற்குச் சான்று 

[அப்போ 16:6-10]. 

முடிவு:

 பிரபலமான ஊழியர்கள் சிறிய சபைகளுக்கு வராதது அந்தச் சபையின் குறையல்ல, மாறாக அது ஊழியர்களின் அழைப்பு அல்லது மனப்பக்குவம் சார்ந்த விஷயமாக இருக்கலாம். எனினும், சிறிய சபைகள் சோர்ந்து போகாமல், "இரண்டு பேராவது மூன்று பேராவது என் நாமத்தினாலே எங்கே கூடியிருக்கிறார்களோ, அங்கே அவர்கள் நடுவிலே இருக்கிறேன்" [மத்தேயு 18:20] என்ற ஆண்டவரின் வாக்குறுதியில் நிலைத்திருக்க வேண்டும். என நமக்கு மிகப்பெரிய உற்சாகத்தை அளிக்கிறது. 

கர்த்தர் தாமே ஆசீர்வதிப்பாராக ஆமென். 

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா.