துர்க்குணத்தில் உருவானேன்.

தாவீது, "இதோ, நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன்; என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்தரித்தாள்" (சங்கீதம் 51:5) என்று கூறுவது வேத வசனத்தின்படி 

சரிதான். 

இது மனிதகுலம் பிறப்பிலேயே 

பாவம் மற்றும் அக்கிரமத்தோடு (Original Sin) தொடர்புடையது என்பதையும், கர்த்தரின் கிருபைக்காக மனிதன் முழுமையாக சார்ந்திருக்க வேண்டிய அவசியத்தையும் குறிக்கிறது. 

இதன் முக்கிய விளக்கங்கள்:

பிறப்பிலேயே பாவம்: 

இந்த வசனம் தாவீது தான் பிறக்கும் முன்பே பாவம் செய்யக்கூடிய சுபாவத்தோடு (Sinful Nature) இருந்ததை ஒப்புக்கொள்கிறார்.

**பாவ மன்னிப்பு: ** தாவீது தன் பாவம் எவ்வளவு ஆழமானது என்பதை உணர்ந்து, அதை மறைக்காமல் தேவனிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறார்.

பிறவிப் பாவம் (Original Sin):

 இது மனிதன் பிறக்கும்போதே பாவ இயல்புடன் பிறக்கிறான் என்பதைக் குறிக்கிறது 

ஆதாம் செய்த பாவத்தினால் முழு மனிதகுலமும் கடவுளை விட்டுப் பிரிந்து, பாவத்தில் விழும் தன்மையுடனேயே உருவாகிறது என்பதை இது உணர்த்துகிறது 

தன்னிலை விளக்கம்: 

தாவீது தான் செய்த குறிப்பிட்ட பாவத்திற்காக (பத்சேபாளுடனான உறவு) வருந்தும்போது, தான் பிறப்பிலிருந்தே பாவியாக இருப்பதால்தான் இத்தகைய செயல்கள் என்னிடம் வெளிப்படுகின்றன என்று ஒப்புக்கொள்கிறார் 

தாயின் பாவம் அல்ல: 

இது தாவீதின் தாய் பாவம் செய்தவர் என்றோ அல்லது அவர் ஒரு முறையற்ற உறவில் பிறந்தவர் என்றோ பொருள் தராது மாறாக, மனுக்குலத்தின் பொதுவான பாவ சுபாவத்தையே இது சுட்டிக்காட்டுகிறது 

ஆதாமின் பாவம்: 

ஆதாமின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, மனிதர்கள் அனைவரும் பாவம் செய்யக்கூடிய சுபாவத்தோடே பிறக்கிறார்கள் என்பதை இந்த வசனம் உறுதிப்படுத்துகிறது. 

எனவே, இந்த வசனம் ஒருவருடைய தனிப்பட்ட பாவத்தை மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்தின் பாவம் சார்ந்த நிலையையும் விளக்கும் ஒரு அடிப்படை சத்தியமாகும். 

தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட திருமண உறவுவோ அல்லது குழந்தை பிறப்போ பாவமா ?

சங்கீதம் 51:5-ன் படி திருமண உறவோ அல்லது குழந்தை பிறப்போ பாவம் அல்ல. பரிசுத்த வேதாகமத்தின் மற்ற பகுதிகள் இவற்றை ஆசீர்வாதமாகவே கருதுகின்றன.

இதற்கான விளக்கங்கள்:

திருமணம் கர்த்தரின் ஏற்பாடு: 

ஆதியாகமத்திலேயே தேவன் ஆணும் பெண்ணும் இணைந்து "பல்கிப் பெருகி பூமியை நிரப்புங்கள்" என்று கட்டளையிட்டார். எனவே, தம்பதியினரின் உறவு பரிசுத்தமானது.

குழந்தைகள் ஒரு பரிசு: 

"பிள்ளைகள் கர்த்தரால் வரும் சுதந்தரம், கர்ப்பத்தின் கனி அவரால் கிடைக்கும் பலன்" (சங்கீதம் 127:3) என்று வேதம் கூறுகிறது.

தாவீது சொல்வது என்ன?: 

தாவீது தன் தாயின் செயலையோ அல்லது தன் பிறப்பையோ பாவமென்று சொல்லவில்லை. ஒரு குழந்தை கருவில் உருவாகும் அந்த நொடியிலிருந்தே, ஆதாம் வழியாக வந்த "பாவ இயல்பு" (Sinful Nature)  மனிதனுக்குள் ஒட்டிக்கொள்கிறது என்பதையே அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

அதாவது, நாம் பாவம் செய்வதால் பாவியாகவில்லை, பாவியாகப் பிறந்திருப்பதாலேயே பாவம் செய்கிறோம் என்ற தத்துவத்தையே இந்த வசனம் விளக்குகிறது.

அதே நேரத்தில் அனைத்து மனிதர்களும் பாவ இயல்புடன் பிறக்கும்போது, இயேசு மட்டும் எப்படி "பாவமில்லாதவராக" பிறந்தார் என்பதை இது விளக்குகிறது. 

இயேசுவின் பிறப்பிற்கும், சங்கீதம் 51:5-க்கும் உள்ள முக்கிய தொடர்புகள்:

கன்னிப்பிறப்பின் அவசியம்: 

சங்கீதம் 51:5-ன் படி, இயற்கையான முறையில் பிறக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் பாவ இயல்பைச் (Sinful Nature) சுமந்தே பிறக்கிறான். இயேசு இந்த பாவ இயல்பைப் பெறாமல் இருக்க, அவர் இயற்கையான தந்தை வழியாகப் பிறக்காமல், பரிசுத்த ஆவியானவரால் 

கன்னி மரியாளின் வயிற்றில் உருவானார்.

ஆதாமின் வழிவழியான பாவம் தடுத்தல்: 

வேதாகமத்தின் படி, பாவம் ஒரு தந்தையின் வழியாகவே சந்ததிகளுக்குக் கடத்தப்படுகிறது (ரோமர் 5:12). 

தந்தை வழியாக மட்டும் தான் பாவம் கடத்தப்படுகிறதா ?

வேதாகம கண்ணோட்டத்தில், பாவம் 

தந்தை வழியாகக் கடத்தப்படுகிறது 

என்று சொல்லப்படுவதற்கு ஒரு முக்கியமான இறையியல் காரணம் இருக்கிறது:

ஏவாள் முதலில் பழத்தைச் சாப்பிட்டிருந்தாலும், வேதம் ஆதாமையே முழு மனிதகுலத்தின் 

தலைவராக (Federal Head) கருதுகிறது. தேவனாகிய கர்த்தர் கட்டளையை ஆதாமிடமே கொடுத்தார், எனவே அந்த உடன்படிக்கையை மீறிய பொறுப்பும் அவன் மீதே விழுந்தது. இதனால்தான் "ஒரு மனுஷனாலே (ஆதாம்) பாவம் உலகத்திலே பிரவேசித்தது" 

(ரோமர் 5:12) என்று வேதம் கூறுகிறது.

பெண்ணின் பங்கு: 

பெண் (ஏவாள்) பாவத்தில் முதலில் விழுந்தாள் என்பது உண்மைதான். ஆனால், விவிலிய விளக்கத்தின்படி, பாவம் என்பது ஒரு "வித்தாக" (Seed) கருதப்படுகிறது. இந்த வித்து தந்தை வழியாகவே சந்ததிக்குக் கடத்தப்படுவதாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

மரியாளின் நிலை: 

இயேசு கன்னி மரியாளின் வயிற்றில் உருவானபோது, அவர் மரியாளின் இரத்தத்தையும் சதையையும் பகிர்ந்து கொண்டார். ஆனால், அவருக்கு ஒரு மானிட தந்தை இல்லாததால், ஆதாம் வழியாக வரும் அந்தப் பாவ வித்து (Sinful Seed) அவரைத் தீண்டவில்லை. பரிசுத்த ஆவியானவர் மரியாளை நிழலிட்டபோது, அந்த கருப்பையில் உருவான குழந்தை முழுப் பரிசுத்தமாக இருந்தது.

எனவே, பெண் பாவம் செய்யாதவர் என்று அர்த்தமல்ல; மாறாக, மனிதகுலத்தின் 

பாவ சுபாவத்திற்கு 

ஆதாமே பிரதிநிதியாக

 இருப்பதால், தந்தை வழியாகவே பாவம் கடத்தப்படுவதாக வேதம் நிறுவுகிறது.

இயேசுவுக்கு ஒரு மானிட தந்தை இல்லாததால், ஆதாம் வழியாக வரும் அந்த "பிறவிப் பாவம்" அவரைத் தொடவில்லை.

பரிசுத்தமான பலி: 

ஒரு பாவி மற்றொரு பாவியின் பாவத்திற்காகப் பலியாக முடியாது. சங்கீதம் 51:5-ல் சொல்லப்பட்டுள்ள பொதுவான பாவ நிலையிலிருந்து இயேசு விடுபட்டுப் பிறந்ததால் மட்டுமே, அவர் உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்து தீர்க்கும் "மாசற்ற ஆட்டுக்குட்டியாக" 

இருக்க முடிந்தது.

புதிய சிருஷ்டியின் தலைவன்: 

முதல் மனிதனாகிய ஆதாம் பாவத்தைத் தொடங்கி வைத்தான். ஆனால், இயேசு "இரண்டாம் ஆதாம்" என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் பாவமில்லாமல் பிறந்ததன் மூலம், பாவத்தில் பிறந்த மனிதர்களுக்கு ஒரு புதிய பரிசுத்தமான வாழ்க்கையைத் தரும் தலைவராகத் திகழ்கிறார்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், சங்கீதம் 51:5 மனிதனின் தவிர்க்க முடியாத பாவ நிலையைக் காட்டுகிறது; இயேசுவின் கன்னிப்பிறப்பு அந்த நிலையிலிருந்து மனிதனை மீட்கும் கடவுளின் அற்புதமாக 

அமைகிறது. 

கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையின்படி, நாம் பாவ இயல்புடன் பிறந்தாலும், "மறுபடியும் பிறப்பதன்" (Born Again) மூலம் இந்தப் பாவ நிலையிலிருந்து விடுதலை பெற முடியும் என்று வேதம் சொல்கிறது.

 நீங்கள் மனந்திரும்பி, ஒவ்வொருவரும் பாவமன்னிப்புக்கென்று இயேசுகிறிஸ்துவின் நாமத்தினாலே ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்,(அப்போஸ் 2:38)

மேலும் அறிந்து கொள்ள வேதத்தை வாசியுங்கள் நம்முடைய கமெண்ட் பகுதியில் உங்கள் சந்தேகத்தை கேளுங்கள் கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பார் ஆமென். 

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா 

தொடர்புக்கு 

9841711591.