தேவன் முதல்வரை ஏற்படுத்தும் போது நீ ஏன் தூசிக்கிறாய் ?

உலகெங்கிலும் உள்ள கிறிஸ்தவ விசுவாசிகள் தங்களுக்குரிய சிவில் கடமைகளை ஆற்றும்போதும், நாட்டின் அரசியல் மாற்றங்களைக் கவனிக்கும்போதும் பைபிளின் போதனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டே செயல்பட அழைக்கப்படுகிறார்கள். குறிப்பாக, ஜனநாயக நாடுகளில் தேர்தல் காலங்களில் கிறிஸ்தவர்கள் எடுக்கும் ஆன்மீக மற்றும் தார்மீக நிலைப்பாடுகள் மிகவும் முக்கியமானவை.

வேதாகமத்தின் தீர்க்கதரிசனப் புத்தகமான தானியேல் 2:21-ல், "அவரே காலங்களையும் சமயங்களையும் மாற்றுகிறார்; ராஜாக்களைத் தள்ளி, ராஜாக்களை ஏற்படுத்துகிறார்" என்று தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், உலக அதிகாரங்கள் அனைத்தும் மனிதர்களின் பலத்தினால் மட்டும் உருவாவதில்லை, மாறாக தேவனின் இறையாண்மை மிக்க அனுமதியோடுதான் நடக்கிறது என்பதை கிறிஸ்தவர்கள் ஆழமாக விசுவாசிக்கிறார்கள்.

இருப்பினும், நடைமுறை வாழ்வில் ஒரு முரண்பாடான சூழல் எழுவதைக் காண முடிகிறது. தேர்தல் சமயங்களில் "தேவனுடைய சித்தமே நடக்க வேண்டும்" என்று ஒருமனப்பட்டு ஜெபிக்கும் விசுவாசிகள், தேர்தல் முடிவுகள் தங்களுக்குப் பிடித்தமானதாக இல்லாதபோது, அதிகாரத்திற்கு வந்த தலைவர்களைத் தீவிரமாக விமர்சிப்பதும், தூற்றுவதும் உண்டு. இந்த அணுகுமுறை விவிலியக் கண்ணோட்டத்தில் சரியானதுதானா? தேர்தல் முடிவுகளுக்குப் பின் ஒரு கிறிஸ்தவனின் நாவு மற்றும் பேச்சு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும்? 

என்பது குறித்த ஒரு ஆழமான, வேதாகம ரீதியிலான ஆய்வு மற்றும் வழிகாட்டுதலை இந்தத் தொகுப்பு விவரிக்கிறது.

1. தலைவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிதலும் மரியாதையும்

ஒரு நாட்டின் அதிகாரம் கடவுளால் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறது என்று பைபிள் தெளிவாகக் கூறுகிறது.

(ரோமர் 13:1-2): 

"மேலான அதிகாரமுள்ளவர்களுக்கு எந்த மனுஷனும் கீழ்ப்படியக்கடவன்; ஏனென்றால், தேவனால் அன்றி ஒரு அதிகாரமுமில்லை... ஆதலால் அதிகாரத்திற்கு எதிர்த்து நிற்கிறவன் தேவனுடைய நியமிப்பிற்கு எதிர்த்து நிற்கிறான்."

விளக்கம்: தலைவர்கள் நல்லவர்களோ அல்லது கெட்டவர்களோ, அவர்கள் அந்த நிலைக்கு வர தேவன் அனுமதித்துள்ளார். எனவே, அவர்களை எதிர்ப்பதும் தொடர்ந்து நிந்திப்பதும் மறைமுகமாகத் தேவனுடைய திட்டத்தை எதிர்ப்பதற்குச் சமம். 

2. ஜெபிப்பதே முதன்மையான கடமை (விமர்சிப்பது அல்ல)

ஆட்சியாளர்களைக் குறை கூறுவதை விட, அவர்களுக்காக ஜெபிப்பதே கிறிஸ்தவர்களின் கடமை என வேதம் வலியுறுத்துகிறது. 

(1 தீமோத் 2:1-2): 

"நாம் எல்லாப் பக்தியோடும் நல்லொழுக்கத்தோடும் அமைதலுள்ள ஜீவனம்பண்ணும்படிக்கு, ராஜாக்களுக்காகவும், அதிகாரமுள்ள யாவருக்காகவும்... ஜெபங்களையும் பண்ணவேண்டும்."

விளக்கம்: 

நமக்கு விருப்பமில்லாத ஒரு ஆட்சி அமைந்தால், விசுவாசிகள் செய்ய வேண்டியது விமர்சனம் அல்ல; அந்தத் தலைவருக்குத் தேவன் நல்ல ஞானத்தைத் தந்து, மக்களைச் சரியாக வழிநடத்த வேண்டும் என்று ஜெபிப்பது மட்டுமே. 

3. தலைவர்களைத் தூற்றக் கூடாது

பைபிள் ஆட்சியாளர்களைப் பற்றி அவதூறாகப் பேசுவதைக் கண்டிப்புடன் தடை செய்கிறது. 

(யாத்தி 22:28): 

"தேவனைத் தூஷியாமலும், உன் ஜனத்தின் அதிபதியைச் சபியாமலும் இருப்பாயாக."

(அப்போ 23:5): 

"உன் ஜனத்தின் அதிபதியைப்பற்றித் தீமையாய்ப் பேசாயாக என்று எழுதியிருக்கிறதே" 

என்று பவுல் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார்.

விளக்கம்: 

அரசியல் மேடைகளைப் போல தலைவர்களைக் கேலி செய்வதும், சாபமிடுவதும் விவிலிய ஒழுக்கத்திற்கு எதிரானது. 

4. தேவன் ஏன் நமக்குத் தேவையில்லாத தலைவர்களை அனுமதிக்கிறார்?

நமக்குத் பிடிக்காத ஒரு அரசு அமையும் போது, கிறிஸ்தவர்கள் அதன் பின்னணியில் உள்ள இறை நோக்கத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்:

மக்களின் தகுதிக்கு ஏற்ப: 

இஸ்ரவேல் மக்கள் தேவனை விடுத்து ஒரு மனித ராஜா வேண்டும் என்று கேட்டபோது, தேவன் அவர்களுக்குச் சவுலைக் கொடுத்தார்; ஆனால் அது அவர்களுக்கு வேதனையாக முடிந்தது 

(1 சாமுவேல் 8).

 சில நேரங்களில் மக்களின் ஆன்மீக நிலைக்குப் பாடமாக தேவன் கடினமான ஆட்சியாளர்களை அனுமதிக்கிறார்.

நியாயத்தீர்ப்பு மற்றும் திருத்துதல்: நேபுகாத்நேச்சார் போன்ற பிற மதத்து அரசர்களைக் கூட தேவன் "என் ஊழியக்காரன்" (எரேமியா 25:9) 

என்று அழைத்து, தன் ஜனங்களைத் திருத்தப் பயன்படுத்தினார்.

5. ஒரு கிறிஸ்தவர் எப்படிப் பேச வேண்டும்? 

(சரியான அணுகுமுறை)

தேர்தலுக்குப் பின்பு கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் பேச்சுக்களில் பின்வரும் ஒழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்:

அமைதியும் அடக்கமும்: 

அரசியல் விவாதங்களில் கோபப்பட்டு, கசப்பான வார்த்தைகளைப் பேசக் கூடாது. (கொலோ 4:6 - "உங்கள் பேச்சு எப்பொழுதும் கிருபைபொருந்தினதாயும் உப்பால் சாரமேறினதாயுமிருக்கட்டும்"). 

விமர்சனத்தின் எல்லை: 

அரசின் தவறான கொள்கைகளை (அது விவிலிய போதனைக்கு எதிராக இருக்கும் போது) சுட்டிக்காட்டலாம். ஆனால், அதைத் தலைவர்களின் மீதான தனிநபர் வெறுப்பாகவோ, அவதூறாகவோ மாற்றக் கூடாது. 

தேவனுடைய இறையாண்மையின் மீது விசுவாசம்: 

மனித அரசாங்கங்கள் தற்காலிகமானவை. இறுதியில் தேவனுடைய ராஜ்யமே நிலைத்திருக்கும் என்பதை உணர்ந்து, தேர்தல் முடிவுகளால் சோர்ந்து போகாமல் விசுவாச அறிக்கையோடு பேச வேண்டும் 

(தானியேல் 2:44). 

சுருக்கமாக: 

'ராஜாக்களை ஏற்படுத்துகிறவர் தேவன்' என்று சொல்லிவிட்டு, பின்பு நமக்குத் பிடிக்காதவர்கள் வரும்போது விமர்சிப்பது 

நாவடக்கம் இல்லாத ஆன்மீக வேஷமே ஆகும். தேர்தல் முடியும் வரை ஜெபிப்பதும், முடிந்த பின் முடிவை ஏற்றுக்கொண்டு, அந்தத் தலைவர்களுக்காகத் தொடர்ந்து வேண்டுதல் செய்வதே ஒரு உண்மையான கிறிஸ்தவனின் அடையாளமாகும்.

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா 

9841711591.