சுயநல அரசியலில்

கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளும் அதன் ஊழியர்களும் சமூகத்தின் நீதிக்காகவும், மக்களின் நல்வாழ்விற்காகவும் குரல் கொடுப்பது விவிலியத்தின்படி அவசியமான ஒன்றாகும். இருப்பினும், தற்காலத்தில் சில (அரசியல்) கிறிஸ்துவ அமைப்புகளும் இயக்கங்களும் தங்களின் சுயநல அரசியல் ஆதாயங்களுக்காகவும், வாக்கு வங்கி அரசியலுக்காகவும் கிறிஸ்தவ ஊழியர்களைப் பயன்படுத்துவதாகப் பரவலான விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளன.

வேதாகமத்தின்படி, ஒரு கிறிஸ்தவ ஊழியர் என்பவர் உலக அதிகாரத் தேடல்களுக்கு அப்பாற்பட்டு, தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவரது நீதியையும் மட்டுமே அறிவிக்க அழைக்கப்பட்டவர் ஆவார். ஆன்மீகப் பொறுப்பில் உள்ளவர்கள் அரசியல் லாபங்களுக்காகக் கருவியாக்கப்படும் போது, அது நற்செய்தியின் தூய்மையைக் கெடுத்து, விசுவாசிகளிடையே பிரிவினையை உருவாக்குகிறது. உலக அரசியல் தந்திரங்களுக்கும், வேதம் போதிக்கும் ஆவிக்குரிய ஊழியத்திற்கும் இடையே உள்ள தெளிவான வேறுபாட்டையும், இத்தகைய அரசியல் பயன்பாடுகள் ஏன் வேதாகமக் கோட்பாடுகளுக்கு முரணானவை என்பதையும் விவிலிய ஆதாரங்களுடன் விரிவாகக் காண்போம்.

1. ஊழியத்தின் உண்மையான நோக்கம் 

(மத்தேயு 28:19):

இயேசு கிறிஸ்து தனது சீடர்களுக்கு அளித்த கட்டளை, "சகல ஜாதியாரையும் சீடராக்குங்கள்" என்பதேயாகும். ஒரு ஊழியர் அரசியல் கட்சிகள் அல்லது அமைப்புகளின் கொள்கைகளைப் பரப்புவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டால், அது ஆத்துமாக்களை மீட்கும் ஊழியத்தின் நோக்கத்தை திசை திருப்பிவிடும்.

2. ராஜ்யங்களின் வேறுபாடு (யோவான் 18:36):

இயேசு பிலாத்துவிற்கு அளித்த பதிலில், "என் ராஜ்யம் இந்த உலகத்தினுடையது அல்ல" என்று தெளிவுபடுத்தினார். உலக அரசியல் ஆதாயங்களுக்காக ஊழியம் செய்யப்படுவது, கிறிஸ்துவின் ஆவிக்குரிய ராஜ்யத்தை உலக அரசியலோடு சமரசம் செய்வதாகும். 

3. பிரிவினையைத் தவிர்த்தல் (1 கொரிந்தியர் 1:10):

திருச்சபையில் அரசியல் சித்தாந்தங்கள் நுழையும் போது, விசுவாசிகளுக்கு இடையே பிரிவினைகள் உருவாகின்றன. ஊழியர்கள் எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சிக்கும் ஆதரவாகச் செயல்படும் போது, கிறிஸ்துவின் சரீரமாகிய திருச்சபையில் பிளவு ஏற்படும். 

4. சுயநல ஆதாயமின்மை 

(1 பேதுரு 5:2):

தேவனுடைய மந்தையை மேய்ப்பவர்கள் "அநியாயமான ஆதாயத்தை இச்சியாமல், மனப்பூர்வமாய்" மேய்க்க வேண்டும் என்று வேதம் கூறுகிறது. அரசியல் அமைப்புகள் ஊழியர்களைத் தங்கள் வாக்கு வங்கிக்காகவோ, மேடைப் பிரச்சாரத்திற்காகவோ பயன்படுத்தும் போது அங்கு சுயநல ஆதாயம் முன்னிறுத்தப்படுகிறது.

5. உலகிற்குரிய அன்பின் முரண்பாடு (1 யோவான் 2:15):

"உலகத்திலிருக்கிறவைகளில் எவைகளில் அன்புகூருகிறானோ அவனில் பிதாவின் அன்பில்லை" என்று வேதம் எச்சரிக்கிறது. உலக அரசியலின் பின்னால் இருக்கும் அதிகாரம், புகழ், மற்றும் பொருளாதார ஆதாயங்களை ஒரு ஊழியர் நாடக் கூடாது. 

6. ஊழியத்தின் பிரதான கவனம் (ரோமர் 1:16):

பவுல் கூறியது போல, நற்செய்தியே "இரட்சிப்பு உண்டாவதற்கு தேவ வல்லமையாய்" இருக்கிறது. உலக அரசியல் தலைவர்களோ அல்லது அமைப்புகளோ மனிதனின் பாவ வாழ்க்கையை மாற்றவோ, நித்திய ஜீவனைத் தரவோ முடியாது. அரசியல் சார்புநிலை, நற்செய்தியின் வல்லமையைக் குறைத்து மதிப்பிடச் செய்துவிடும். 

7. அரசும் திருச்சபையும் (மத்தேயு 22:21):

"சீசருக்குரியதைச் சீசனுக்கும், தேவனுக்குரியதை தேவனுக்கும் செலுத்துங்கள்" என்று இயேசு கூறினார். தேவன் ஊழியர்களுக்கு வழங்கிய ஆவிக்குரிய பொறுப்புகளை உலக அரசாங்கங்களின் அல்லது அரசியல் அமைப்புகளின் நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்துவது வேத ஒழுங்குமுறைக்கு எதிரானது. 

கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தின் முதன்மைப் பிரிவுகள் மற்றும் வேதாகமக் கோட்பாடுகளின்படி, ஊழியர்கள் (பதவியில் இருக்கும்) அரசியல்வாதிகளுக்கு ஜெபம் செய்ய வேண்டும், ஆனால் அமைப்புகளின் அரசியல் ஆதாயத்திற்காகத் தங்கள் ஊழியத்தைப் பயன்படுத்த இடமளிக்கக் கூடாது. 

 என பரிசுத்த ஆவியானவர் எச்சரிக்கிறார் .

கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக ஆமென். 

கிறிஸ்துவின் பணிகள் சகோதரன் சிலுவை ராஜா 

9841711591.