நீரோவுக்கு அடுத்து கிறிஸ்தவர்களை எரித்தவர்கள்.

ரோமப் பேரரசில் நீரோ மன்னனுக்குப் பிறகும், பல ரோம சாம்ராஜ்ய மன்னர்கள் (ராஜாக்கள்) கிறிஸ்தவர்களை உயிரோடு தீயிட்டுக் கொளுத்துவதையும், நெருப்பில் வதக்குவதையும் ஒரு கொடூரமான தண்டனை முறையாகப் பயன்படுத்தினர். 

ரோம வரலாற்றிலும் திருச்சபை வரலாற்றிலும் பதிவாகியுள்ள, கிறிஸ்தவர்களை உயிரோடு எரித்துக் கொன்ற மற்ற முக்கிய ராஜாக்களை வரிசைப்படுத்தியுள்ளேன்.

1). டோமிடியன் மன்னன் (Emperor Domitian | கி.பி. 81–96)

நீரோவுக்குப் பிறகு கிறிஸ்தவர்களைக் கொடூரமாகத் துன்புறுத்திய மற்றொரு பைத்தியக்கார ராஜா இவன். இவன் தன்னை "ஆண்டவரும் கடவுளும்" (Lord and God) என்று அழைக்க வேண்டும் என கட்டளையிட்டான். 

வெண்கலக் காளை (The Brazen Bull) தண்டனை: 

இவன் காலத்தில், விவிலியத்தில் வெளிப்படுத்துதல் 2:13-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அந்திப்பா (Antipas) என்ற கிறிஸ்தவப் போதகர் உயிரோடு எரிக்கப்பட்டார். ஒரு வெண்கலத்திலான வெற்று காளை சிலைக்குள் அவரைப் பூட்டி, அதன் அடியில் தீ மூட்டி அவரை உயிரோடு சுட்டெரித்துக் கொன்றனர்.

2). மார்கஸ் அரேலியஸ் (Emperor Marcus Aurelius | கி.பி. 161–180)

இவன் ஒரு தத்துவஞானி என்று பெயரெடுத்தாலும், கிறிஸ்தவர்கள் விஷயத்தில் மிகுந்த கொடூரக்காரனாக இருந்தான். இவன் கிறிஸ்தவர்களை வதக்குவதற்கென்றே புதிய சித்திரவதை முறைகளை உருவாக்கினான். 

இரும்பு நாற்காலி எரியூட்டல்: கிறிஸ்தவர்களை பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பு நாற்காலிகளில் (Burning on hot metal plates) அமரவைத்தும், நெருப்புத் தணலில் சுட்டும் இவன் காலத்தில் இருந்த கிறிஸ்தவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். பிரான்ஸ் தேசத்தின் லியோன்ஸ் (Lyons) நகரில் வாழ்ந்த புனித பிளான்டினா (Blandina) என்ற இளம் பெண், இவன் ஆட்சியில் இரும்பு நாற்காலியில் வைத்து உயிரோடு சுட்டெரிக்கப்பட்டார்.

3. டெசியஸ் மன்னன் (Emperor Decius | கி.பி. 249–251)

ரோம சாம்ராஜ்யம் முழுவதும் உள்ள அனைத்துக் குடிமக்களும் ரோமக் கடவுள்களுக்குப் பலியிட்டு, அதற்கான சான்றிதழைப் பெற வேண்டும் என்று முதல்முறையாக சட்டம் கொண்டுவந்தவன் இவன். 

விசுவாசத்தை மறுதலித்து ரோம விக்கிரகங்களுக்குத் தூபம் காட்ட மறுத்த ஆயிரக்கணக்கான கிறிஸ்தவர்களை இவனது படைகள் ஒட்டுமொத்தமாகக் கூட்டிச் சேர்த்து தீயிட்டுக் கொளுத்தினான்.

4). டயக்ளீஷியன் மற்றும் கேலரியஸ் (Emperor Diocletian & Galerius | கி.பி. 303–311)

கிறிஸ்தவ வரலாற்றிலேயே மிகக் கொடூரமான, இரத்தம் சிந்திய காலம் இவர்களுடையதுதான். இது "மகா உபத்திரவக் காலம்" (The Great Persecution) என்று அழைக்கப்படுகிறது. 

திருச்சபை வரலாற்றாசிரியர் யூசிபியஸ் (Eusebius) இவர்களது காலத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது: "அந்தியோகியா மற்றும் மெசபடோமியா பகுதிகளில் கிறிஸ்தவர்கள் கைகளையும் கால்களையும் கட்டப்பட்டு, எரியும் நெருப்பிற்கு மேல் தொங்கவிடப்பட்டு, புகையினால் மூச்சுத்திணறடிக்கப்பட்டும், தணல் நெருப்பில் மெதுவாகப் பொரிக்கப்பட்டும் (Roasted on grates) கொல்லப்பட்டனர்" என்று எழுதியுள்ளார். 

புனித அகப்பே, சிடோனியா, ஐரின் (Agape, Chionia, and Irene): 

விவிலியப் புத்தகங்களை ஒளித்து வைத்திருந்ததற்காகவும், விக்கிரகப் படைப்பை உண்ண மறுத்ததற்காகவும் இந்த மூன்று சகோதரிகள் இவன் காலத்தில் உயிரோடு தீயிட்டு எரிக்கப்பட்டனர்.

இவன் காலத்தில் வாழ்ந்த புனித லாரன்ஸ் (St. Lawrence) என்ற தேவ ஊழியர், ஒரு பெரிய இரும்புத் தட்டில் (Gridiron) படுக்க வைக்கப்பட்டு, உயிருடன் நெருப்பில் வதக்கிக் கொல்லப்பட்டார். 

ஏன் நெருப்பால் எரித்தார்கள்?

ரோம சட்டத்தின்படி (Roman Law), ரோம் நகருக்குத் துரோகம் செய்தவர்களுக்கும்,

 தீ வைப்பு (Arson) போன்ற குற்றங்களைச் செய்தவர்களுக்கும் விதிக்கப்படும் மிக உயரிய தண்டனை "உயிரோடு எரிப்பது" (Cremation/Burning Alive) ஆகும். கிறிஸ்தவர்கள் ரோமக் கடவுள்களையும், ராஜாவையும் வழிபட மறுத்ததால், அவர்கள் தேசத்துரோகிகளாகக் கருதப்பட்டு இந்த கொடூரமான நெருப்புத் தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர். 

தொடர்ந்து நாம் இதை அறிந்து கொள்ள உயர்ந்த முத்துக்கள் பதிவை வாசிப்போம் கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பார் 

கிறிஸ்துவின் பணியில் 

சகோதரன் சிலுவை ராஜா 9841711591.