அரசியல் களத்தில் உள்ள இந்த யதார்த்தம்,

முதல்வர்.ஜோசப் விஜய் அவர்கள் கட்சியில் நின்றவர்களைப் பார்த்து மக்கள் ஓட்டு போடவில்லை, விஜயைப் பார்த்து ஓட்டு போட்டார்கள். அரசியல் களத்தில் உள்ள இந்த யதார்த்தம், ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்கும் ஒரு மிக முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

உலகப் பிரகாரமான அமைப்புகளில் முதன்மைத் தலைவரின் முகமும் ஆளுமையும் எப்படி தொண்டர்களுக்கும் வேட்பாளர்களுக்கும் அங்கீகாரத்தைத் தருகிறதோ, அதேபோல ஆவிக்குரிய ஊழியத்திலேயும் தலைவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை முன்னிறுத்தியே ஊழியர்கள் அங்கீகரிக்கப்படுகிறார்கள்.

(1). தலைவரைக் கண்டு பின்பற்றுதல்

இயேசுவே நமது விசுவாசத்தின் தொடக்கமும் முடிவருமானவர். ஊழியர்களை விட, அவர்களின் போதனைகளில் வெளிப்படும் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியே முதன்மையானது.

"விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமான இயேசுவை நோக்கி..." (எபிரெயர் 12:2).

தலைவரை நோக்கிப் பார்ப்பதற்கான 4 முக்கிய ஆன்மீக உண்மைகள்:

1. உண்மையான மாதிரி இயேசு மட்டுமே

மனிதர்கள் தவறிப்போகலாம், ஆனால் இயேசு கிறிஸ்து ஒருபோதும் மாறுவதில்லை. அவரே விசுவாசிகளுக்கு முழுமையான முன்மாதிரி.

"கிறிஸ்துவும் உங்களுக்காகப் பாடுபட்டு, நீங்கள் தம்முடைய அடிச்சுவடுகளைத் தொடர்ந்து வரும்படி உங்களுக்கு மாதிரியைப் பின்வைத்துப்போனார்." (1 பேதுரு 2:21)

2. விசுவாசத்தின் இலக்கு

ஊழியர்கள் விசுவாசப் பாதையைக் காண்பிக்கும் வழிகாட்டிகள் மட்டுமே. ஆனால், நம் விசுவாசத்தின் இலக்கும் அதை முழுமையாக்குபவரும் இயேசு மட்டுமே.

"விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமான இயேசுவை நோக்கி, நமக்கு நியமித்திருக்கிற ஓட்டத்தில் பொறுமையோடே ஓடக்கடவோம்." (எபிரெயர் 12:2)

3. மனிதர்களை விட தேவனே பெரியவர்

ஊழியம் செய்யும் மனிதர்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதை விட, அவர்களை அனுப்பிய தலைவருக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும். மனித பெருமைகளை வேதம் மறுக்கிறது.

"இப்படியிருக்க, நடுகிறவனாலும் ஒன்றுமில்லை, நீர் பாய்ச்சுகிறவனாலும் ஒன்றுமில்லை, விளையச்செய்கிற தேவனாலேயே எல்லாமே ஆகும்." 

(1கொரிந்தியர் 3:7)

4. ஜீவனுள்ள வழி

இயேசுவே பிதாவினிடத்திற்குச் செல்லும் ஒரே வழியாயிருக்கிறார். தலைவராகிய அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் இருளில் நடப்பதில்லை.

"இயேசு: நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னாலேயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில் வரான்." 

(யோவான் 14:6)

(2). ஊழியர்களின் பிரசங்கம் கிறிஸ்துவை மையப்படுத்துதல்

அப்போஸ்தலர்கள் தங்களை முன்னிறுத்தவில்லை; மாறாக, இயேசு கிறிஸ்துவை மட்டுமே வெளிப்படுத்தினார்கள். ஊழியர்களை அங்கீகரிப்பதும் அவர்களின் மூலம் இயேசுவை அறிந்துகொள்வதும் ஒன்றுதான்.

"நாங்கள் எங்களைப் பிரசங்கிக்காமல், கிறிஸ்து இயேசுவை கர்த்தராகவும், எங்களை உங்கள் ஊழியக்காரராகவும் பிரசங்கிக்கிறோம்" 

(2கொரி 4:5).

1. இயேசு மட்டுமே இரட்சிப்பின் மையம் 

மனிதர்களுக்குப் பாவ மன்னிப்பையும் நித்திய ஜீவனையும் தரக்கூடிய ஒரே பெயர் இயேசு கிறிஸ்து மட்டுமே. எனவே பிரசங்கத்தின் நோக்கம் கிறிஸ்துவை அறிவிப்பதாக இருக்க வேண்டும்.

"அவராலேயன்றி மற்றெவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை; நாம் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு வானத்தின் கீழெங்கும் மனுஷர்களுக்குள்ளே அவருடைய நாமமேயல்லாமல் வேறொரு நாமம் கட்டளையிடப்படவும் இல்லை." 

(அப் 4:12)

2. சிலுவையின் செய்திக்கு முக்கியத்துவம்

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தனது ஞானத்தையோ அல்லது உலக அறிவையோ பிரசங்கிக்கவில்லை; மாறாக, கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்தையே மையமாக வைத்தார். 

"இயேசு கிறிஸ்துவை, சிலுவையில் அறையப்பட்ட அவரையேயன்றி, வேறொன்றையும் உங்களுக்குள்ளே அறியாதிருக்கத் தீர்மானித்திருந்தேன்." (1 கொரிந்தியர் 2:2)

3. மனிதப் புகழைத் தவிர்த்தல்

உண்மையான ஊழியர்கள் தங்களுக்கு மகிமை தேட மாட்டார்கள். பிரசங்கத்தின் மூலம் மக்களின் கவனம் முழுவதும் இயேசுவின் மீது மட்டுமே திரும்ப வேண்டும் என்பதில் உறுதியாய் இருப்பார்கள்.

"நாங்கள் எங்களைப் பிரசங்கிக்காமல், கிறிஸ்து இயேசுவைக் கர்த்தராகவும், எங்களை இயேசுவினிமித்தம் உங்கள் ஊழியக்காரராகவும் பிரசங்கிக்கிறோம்." 

(2 கொரிந் 4:5)

4. இயேசுவை உயர்த்துவதே ஊழியத்தின் நோக்கம்

யோவான் ஸ்நானகன் இயேசுவை மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியபோது, தன்னைத் தாழ்த்தி இயேசுவை உயர்த்தினார். பிரசங்கங்கள் எப்போதும் கிறிஸ்துவை வளரச் செய்ய வேண்டும்.

"அவர் பெருகவும் நான் சிறுகவும் வேண்டும்." (யோவான் 3:30)

(3). நற்கிரியைகளைக் கண்டு தேவனை மகிமைப்படுத்துதல்

ஊழியர்களின் நற்பணிகள் மற்றும் நற்செய்தி ஊழியம் மூலமாக மக்கள் தேவனுடைய அன்பை உணர்ந்து, தலைவராகிய இயேசுவை மட்டுமே மகிமைப்படுத்த வேண்டும்.

"மனுஷர் உங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தும்படி, உங்கள் வெளிச்சம் அவர்கள் முன்பாகப் பிரகாசிக்கக்கடவது" (மத்தேயு 5:16).

1. நற்செயல்களின் மூலம் வெளிச்சமாய் இருத்தல்

கிறிஸ்தவர்களின் நற்கிரியைகள் இருண்ட உலகில் தேவனுடைய அன்பைக் காட்டும் வெளிச்சமாகச் செயல்பட வேண்டும். அது மக்களை தேவனிடம் ஈர்க்கும்.

"மனுஷர் உங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தும்படி, உங்கள் வெளிச்சம் அவர்கள் முன்பாகப் பிரகாசிக்கக்கடவது." (மத்தேயு 5:16)

2.நற்கிரியைகளுக்கென்றே சிருஷ்டிக்கப்பட்டவர்கள்

நாம் இரட்சிக்கப்பட்டது நமது சொந்த கிரியைகளினால் அல்ல; ஆனால், இரட்சிக்கப்பட்ட நாம் நற்கிரியைகளைச் செய்துகொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பது தேவனுடைய திட்டமாகும். 

"ஏனெனில், நற்கிரியைகளைச் செய்கிறதற்கு நாம் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய செய்கையாயிருக்கிறோம்." 

(எபேசியர் 2:10)

3. புறஜாதிகள் மத்தியில் நற்சாட்சி

சுற்றியுள்ள மக்கள் விசுவாசிகளைப் புறங்கூறினாலும், ஊழியர்களின் மற்றும் விசுவாசிகளின் உன்னதமான நற்செயல்கள் தேவனைப் புகழச் செய்யும்.

"புறஜாதிகள் உங்களைத் தீமைசெய்கிறவர்களென்று தூஷிக்கிற விஷயத்தில், அவர்கள் உங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, அதினிமித்தம் சந்திப்பின் நாளிலே தேவனை மகிமைப்படுத்தும்படி அவர்களுக்குள்ளே நீங்கள் நல்நடக்கையுள்ளவர்களாய் நடந்துகொள்ளுங்கள்." (1 பேதுரு 2:12)

4. தேவனையே கனப்படுத்துதல்

நாம் செய்கிற எல்லா நன்மைகளும் தேவனால் நமக்கு அருளப்பட்டவை. எனவே, கிரியைகளின் மூலம் வரும் பாராட்டுக்கள் அனைத்தும் அவருக்கே சேர வேண்டும்.

"தேவன் எல்லாவற்றிலேயும் இயேசு கிறிஸ்துவினால் மகிமைப்படும்படிக்கு, ஒருவன் ஊழியம் செய்தால் தேவன் அருளும் பெலத்தின்படி செய்யக்கடவன்; அவருக்கே மகிமையும் வல்லமையும் சதாகாலங்களிலும் உண்டாயிருப்பதாக." (1 பேதுரு 4:11)

(4). கிறிஸ்துவின் சாயலைத் தரித்தவர்கள்

ஊழியர்கள் கிறிஸ்துவின் தூதுவர்களாகச் செயல்படுகிறார்கள். எனவே, ஊழியர்களை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது அவர்களை அனுப்பிய இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்வதற்குச் சமமாகும்.

"உங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்கிறான், என்னை ஏற்றுக்கொள்கிறவன் என்னை அனுப்பினவரை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" (மத்தேயு 10:40).

1. தேவனின் முதன்மைத் திட்டம் 

தேவன் மனிதனை சிருஷ்டித்தபோதே தமது சாயலில் உருவாக்கினார். நாம் இரட்சிக்கப்பட்டதன் நோக்கமே இயேசுவின் சாயலுக்கு ஒப்பாய் மாறுவதுதான்.

"தம்முடைய குமாரன் அநேக சகோதரருக்குள்ளே முதற்பேறானவராயிருக்கும்படி, தேவன் எவர்களை முன்னறிந்தாரோ அவர்களைத் தம்முடைய குமாரனுடைய சாயலுக்கு ஒப்பாயிருப்பதற்கு முன்குறித்திருக்கிறார்." (ரோமர் 8:29)

2. கிறிஸ்துவின் தூதுவர்கள்

ஊழியர்கள் உலக அரங்கில் தங்களைப் பிரதிபலிக்காமல், கிறிஸ்துவின் தூதுவர்களாக நின்று பேசுகிறார்கள். அவர்களின் வார்த்தைகளில் கிறிஸ்துவின் அன்பு வெளிப்பட வேண்டும்.

"நாங்கள் கிறிஸ்துவினிமித்தம் தூதுவர்களாய் இருக்கிறோம்; தேவன் எங்களைக்கொண்டு புத்திசொல்லுகிறதுபோல, நீங்கள் தேவனோடு ஒப்புரவாகுங்கள் என்று, கிறிஸ்துவினிமித்தம் உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறோம்." 

(2 கொரிந் 5:20)

3. மறுரூபமாகும் விசுவாச வாழ்க்கை

நாம் கர்த்தரை நோக்கிப் பார்த்து அவரோடு உறவாடும்போது, பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்மைப் படிப்படியாக கிறிஸ்துவின் சாயலாக மாற்றுகிறார்.

"நாமெல்லாரும் திறந்த முகமாய்க் கர்த்தருடைய மகிமையைக் கண்ணாடியிலே காண்கிறதுபோலக் கண்டு, ஆவியாயிருக்கிற கர்த்தரால் அந்தச் சாயலாகவே மகிமையின்மேல் மகிமையடைந்து, மறுரூபப்படுகிறோம்." (2 கொரிந் 3:18)

4. கிறிஸ்துவின் சிந்தையைத் தரித்தல்

கிறிஸ்துவின் சாயலைத் தரிப்பது என்பது அவருடைய தாழ்மையையும் அன்பையும் நம் சிந்தையில் கொண்டிருப்பதாகும்.

"கிறிஸ்து இயேசுவிலிருந்த சிந்தையே உங்களிலும் இருக்கக்கடவது." (பிலிப்பியர் 2:5)

(5). ஊழியர்களைப் பின்பற்றுவதில் உள்ள நிபந்தனை

ஊழியர்களைப் பின்பற்றுவது சரியானதுதான், ஆனால் அவர்கள் இயேசுவின் வழியைப் பின்பற்றி நடக்கும் வரையிலும், அவருடைய சத்தியத்தை அறிவிக்கும் வரையிலும் மட்டுமே அவர்களை அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

"நான் கிறிஸ்துவின் மாதிரியைப் பின்பற்றுகிறதுபோல, நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றுங்கள்" 

(1 கொரிந் 11:1).

1. கிறிஸ்துவின் மாதிரியைப் பின்பற்றுதல்

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தன்னை மக்கள் பின்பற்றலாம் என்று தைரியமாகக் கூறுகிறார், ஆனால் அதற்கு அவர் வைக்கும் ஒரே நிபந்தனை தான் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறேன் என்பது மட்டும்தான்.

"நான் கிறிஸ்துவின் மாதிரியைப் பின்பற்றுகிறதுபோல, நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றுங்கள்." 

(1கொரிந் 11:1)

2. நல்நடத்தையையும் விசுவாசத்தையும் கவனித்தல்

தலைவர்களுடைய போதனைகளை மட்டும் கேட்காமல், அவர்களுடைய வாழ்க்கையின் முடிவையும், விசுவாசத்தையும் உற்றுநோக்கியே அவர்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று வேதம் எச்சரிக்கிறது.

"தேவவசனத்தை உங்களுக்குப் போதித்து உங்களை நடத்தினவர்களை நீங்கள் நினைத்து, அவர்களுடைய நல்நடத்தையின் முடிவைச் சிந்தித்து, அவர்களுடைய விசுவாசத்தைப் பின்பற்றுங்கள்." (எபிரெயர் 13:7)

3. மனிதர்களை விட தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிதல்

ஊழியர்களின் கட்டளைகளோ அல்லது வழிநடத்துதலோ தேவனுடைய வார்த்தைக்கு மாறாக இருக்கும்போது, மனிதர்களுக்கு அல்ல, தேவனுக்கே முதலிடம் கொடுக்க வேண்டும்.

"மனுஷருக்குக் கீழ்ப்படிகிறதைப்பார்க்கிலும் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிகிறதே 합당மாய் (தகுதியாய்) இருக்கிறது." 

(அப் 5:29)

4. மாற்றுப் போதனைகளுக்கு எச்சரிக்கை

ஒரு ஊழியர் எவ்வளவு பெரியவராக இருந்தாலும், அவர் வேதாகம சத்தியத்திற்குப் புறம்பாகப் பிரசங்கித்தால் அவரைப் பின்பற்றக் கூடாது என்பதில் பவுல் மிக உறுதியாக இருந்தார்.

"நாங்களாவது, வானத்திலிருந்து வந்த ஒரு தூதனாவது, நாங்கள் உங்களுக்குப் பிரசங்கித்த நற்செய்தியையல்லாமல் வேறொரு நற்செய்தியை உங்களுக்குப் பிரசங்கித்தால், அவன் சபிக்கப்பட்டவனாயிருக்கக்கடவன்." (கலாத்தியர் 1:8)

(6). மனிதர்களை அல்ல, கர்த்தரையே சார்ந்து கொள்ளுதல்

ஊழியர்கள் வெறும் கருவிகளே (பவுல், அப்பொல்லோ போன்றவர்கள்). ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியைக் கொடுப்பவர் இயேசு கிறிஸ்து மட்டுமே. எனவே, ஊழியர்களைப் பார்த்து விசுவாசித்தாலும், அவர்களை அங்கீகரிப்பது கர்த்தரையே சார்ந்துள்ளது.

"பவுல் யார்? அப்பொல்லோ யார்? கர்த்தர் அவனவனுக்கு அருள்செய்தபடியே, நீங்கள் விசுவாசிக்க ஏதுவாயிருந்த ஊழியக்காரர்தானே" (1 கொரிந்தியர் 3:5).

1. மனிதர்களை நம்புவது சாபம், கர்த்தரை நம்புவது ஆசீர்வாதம்

மனித பலத்தையோ அல்லது மனிதர்களின் தகுதிகளையோ சார்ந்து வாழ்பவர்களை வேதம் எச்சரிக்கிறது. கர்த்தரை நம்புகிறவனே பாக்கியவான்.

"மனுஷன்மேல் நம்பிக்கைவைத்து, மாம்சத்தை தன் புயமாகப் பண்ணிக்கொண்டு, கர்த்தரைவிட்டு விலகுகிற இருதயமுள்ள மனிதன் சபிக்கப்பட்டவன். ...கர்த்தர்மேல் நம்பிக்கைவைத்து, கர்த்தரைத் தன் நம்பிக்கையாகக் கொண்டிருக்கிற மனிதன் பாக்கியவான்." (எரேமியா 17:5, 7)

2. ஊழியர்கள் வெறும் கருவிகளே

சபையில் பவுல் பெரியவரா, அப்பொல்லோ பெரியவரா என்ற வாக்குவாதம் வந்தபோது, பவுல் அதைத் திருத்தி, வளர்ச்சி தருகிற தேவனை மட்டுமே சார்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று போதித்தார்.

"இப்படியிருக்க, நடுகிறவனாலும் ஒன்றுமில்லை, நீர் பாய்ச்சுகிறவனாலும் ஒன்றுமில்லை, விளையச்செய்கிற தேவனாலேயே எல்லாமே ஆகும்." 

(1 கொரிந் 3:7)

3. மனிதப் புகழ்ச்சியைத் தவிர்த்தல்

உலகத் தலைவர்களைப் போல ஊழியர்களை மிக உயர்வாக எண்ணி அவர்களைச் சார்ந்துகொள்ளக் கூடாது. சங்கீதக்காரன் இதை மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறார்.

"பிரபுக்களை நம்பவேண்டாம்; இரட்சிக்கத்திரணியாத மனுபுத்திரனையும் நம்பவேண்டாம். யாக்கோபின் தேவனைத் தன் துணையாகக் கொண்டிருந்து, தன் தேவனாகிய கர்த்தர்மேல் தன் நம்பிக்கையை வைக்கிறவன் பாக்கியவான்." (சங்கீதம் 146:3, 5)

4. கர்த்தரே நமது கண்மலை

மனிதர்கள் மாறலாம், அவர்களின் சூழ்நிலைகள் மாறலாம். ஆனால் மாறாத கர்த்தரைச் சார்ந்துகொள்ளும் போது விசுவாசம் அசைக்கப்படுவதில்லை.

"கர்த்தரை என்றென்றைக்கும் நம்புங்கள்; கர்த்தராகிய யேகோவா நித்திய கண்மலையாயிருக்கிறார்." (ஏசாயா 26:4)

(7). வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிதல் (ஆயிரக்கணக்கானோர் இரட்சிப்பு)

இயேசுவை நோக்கிப் பார்ப்பது போல, ஊழியர்களின் மூலமாக வெளிப்படும் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு மக்கள் தங்கள் முழுமனதுடன் கீழ்ப்படிய வேண்டும்.

"வசனத்தைக் கேட்டவர்களில் அநேகர் விசுவாசித்தார்கள்" (அப் 4:4).

1. ஒரே நாளில் மூவாயிரம் பேர் இரட்சிப்பு

பேதுரு தற்காப்பு வாதம் செய்யாமல், தேவனுடைய வார்த்தையை வல்லமையோடு பிரசங்கித்தார். மக்கள் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, இருதயத்தில் குத்தப்பட்டு கீழ்ப்படிந்ததால் ஒரே நாளில் பெருந்திரளான மக்கள் இரட்சிக்கப்பட்டனர்.

"அவனுடைய வார்த்தையைச் சந்தோஷமாய் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள். அன்றையத்தினம் ஏறக்குறைய மூவாயிரம்பேர் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டார்கள்." (அப் 2:41)

2. வார்த்தையின் பெருக்கம் மற்றும் சீஷர்களின் வளர்ச்சி

ஆரம்பகால சபையில், விசுவாசிகள் ஊழியர்களின் வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து வாழ்ந்ததால், தேவனுடைய வார்த்தை எங்கும் பரவியது. திரளான மக்கள் விசுவாசத்திற்கு உட்பட்டனர்.

"தேவவசனம் விருத்தியடைந்தது; சீஷர்களின் தொகை எருசலேமில் மிகவும் பெருகிற்று; ஆசாரியர்களில் அநேகரும் விசுவாசத்துக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள்." (அப் 6:7)

3. மனித வார்த்தையாக அல்ல, தேவ வார்த்தையாக ஏற்றல்

தெசலோனிக்கேய சபையார் பவுல் போன்ற ஊழியர்களைப் பார்க்காமல், அவர்கள் மூலமாக வந்த போதனைகளை நேரடியாகத் தேவன் கொடுத்த வார்த்தையாக ஏற்றுக்கொண்டு கீழ்ப்படிந்தார்கள்.

"நீங்கள் தேவனைப்பற்றிய திருவசனத்தை எங்களால் கேள்விப்பட்டு ஏற்றுக்கொண்டபோது, அதை மனுஷருடைய வார்த்தையாக எண்ணாமல், தேவனுடைய வார்த்தையாகவே ஏற்றுக்கொண்டீர்கள்; அது விசுவாசிக்கிற உங்களுக்குள்ளே தன் பெலனைச் செய்கிறது." 

(1தெசலோ 2:13)

4. வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிதலே இரட்சிப்பின் அஸ்திவாரம்

இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அதன்படி செய்கிறவனே தன் வீட்டைப் கண்மலையின் மேல் கட்டிய புத்தியுள்ள மனிதன். வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிவதே ஒருவரை நித்திய இரட்சிப்பிற்குள் வழிநடத்தும்.

"ஆகையினால், நான் சொல்லிய இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, இவைகளின்படி செய்கிறவன் எவனோ, அவனைக் கன்மலையின்மேல் தன் வீட்டைக் கட்டிய புத்தியுள்ள மனுஷனுக்கு ஒப்பிடுவேன்." (மத்தேயு 7:24)

முடிவுரைக் குறிப்புகள் (Takeaway Points):

கிறிஸ்துவே மையம்: 

சபை, ஊழியம், பிரசங்கம் என அனைத்தின் மையப்புள்ளியும் இயேசு கிறிஸ்துவாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும். மனிதர்களை உயர்த்தும் போது வீழ்ச்சி உண்டாகிறது; கிறிஸ்துவை உயர்த்தும் போது எழுச்சி உண்டாகிறது.

மாதிரியாக வாழ்தல்: ஊழியர்களும் விசுவாசிகளும் அரசியல் வேட்பாளர்களைப் போல, தங்கள் தலைவரின் (இயேசுவின்) நற்பெயருக்குக் களங்கம் வராதபடி, அவருடைய கொள்கைகளாகிய அன்பு, பரிசுத்தம், தாழ்மை ஆகியவற்றைப் பிரதிபலித்து வாழ வேண்டும்.

வார்த்தைக்கு முன்னுரிமை: 

மனித பலவீனங்களைக் கடந்து, ஊழியர்கள் மூலம் அறிவிக்கப்படும் தேவனுடைய ஜீவனுள்ள வார்த்தைக்கு மக்கள் கீழ்ப்படியும் போது, இன்றும் சபைகளில் ஆயிரக்கணக்கானோரின் இரட்சிப்பும் ஆவிக்குரிய அறுவடையும் சாத்தியமாகும்.

"இப்படியிருக்க, நடுகிறவனாலும் ஒன்றுமில்லை, நீர் பாய்ச்சுகிறவனாலும் ஒன்றுமில்லை, விளையச்செய்கிற தேவனாலேயே எல்லாமே ஆகும்." 

(1கொரிந்தியர் 3:7)

எனவே, நாம் மனிதர்களைச் சார்ந்து நிற்காமல், விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமான இயேசுவை மட்டுமே நோக்கிப் பார்ப்போம். அவரே நம்மை வழிநடத்தும் நித்திய கன்மலை.

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா. 

தொடர்புக்கு 

9841711591.