புது உடன்படிக்கையின் ராஜரிக ஆசாரியத்துவம்.
அவர் மூலமாகப் புதிய உடன்படிக்கையில் இணைந்திருக்கும் விசுவாசிகள் யாவரும்—ஜாதி, மத, இன வேறுபாடின்றி—"ராஜரீக ஆசாரியக்கூட்டமாக" மாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள் (1 பேதுரு 2:9). புதிய உடன்படிக்கையின் கீழ் ஒரு ஆசாரியன் என்பது ஒரு பதவியல்ல, அது ஒரு வாழ்க்கை முறை. பழைய ஏற்பாட்டு ஆசாரியர்கள் ஊமையான மிருகங்களைப் பலியிட்டார்கள்; ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டு ஆசாரியர்களாகிய நாம், நம்முடைய துதி, நற்கிரியை, ஜெபம் மற்றும் நம்முடைய சரீரத்தையே ஆவிக்குரிய பலிகளாகச் செலுத்த அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
தேவனுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையே ஒரு பாலமாக நின்று, தேவனை ஆராதிக்கவும், உலகிற்கு அவருடைய அன்பை அறிவிக்கவும் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள இந்த உன்னதமான பொறுப்புகளை வசன ஆதாரங்களுடன் விரிவாகக் காண்போம்.
1). ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்துதல்:
பழைய ஏற்பாட்டில் மிருகங்களைப் பலியிட்டது போலல்லாமல், புதிய ஏற்பாட்டு ஆசாரியர்கள் தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்த வேண்டும்.
வசனம்: "இயேசுகிறிஸ்து மூலமாய்த் தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்தும்படிக்குப் பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாயிருக்கிறீர்கள்."
(1 பேதுரு 2:5)
துதிப்பலி
(Sacrifice of Praise):
வாயின் வார்த்தைகளால் தேவனுடைய நாமத்தை அறிக்கை செய்வதும், அவருக்கு நன்றி செலுத்துவதும் ஒரு பலியாகக் கருதப்படுகிறது.
வசனம்:
"ஆகவே, நாம் அவர் மூலமாய்த் துதிப்பலியாகிய உதடுகளின் கனியைத் தேவனுக்கு எப்போதும் செலுத்தக் கடவோம்."
(எபிரெயர் 13:15)
ஜீவபலி (Living Sacrifice):
நம்முடைய சரீரத்தைப் பாவத்திற்கு விலக்கி, தேவனுக்குப் பரிசுத்தமாக ஒப்புக்கொடுப்பது மிக முக்கியமான ஆவிக்குரிய பலியாகும்.
வசனம்:
"உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டுமென்று... வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்."
(ரோமர் 12:1)
நன்மை செய்தல் மற்றும் பகிர்தல் (Sacrifice of Doing Good & Sharing): மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வதும், தர்மம் செய்வதும் தேவனுக்கு உகந்த பலிகள் என்று எபிரெயர் புஸ்தகம் கூறுகிறது.
வசனம்:
"அன்றியும் நன்மைசெய்யவும், தர்மம்பண்ணவும் மறவாதிருங்கள்; இப்படிப்பட்ட பலிகளில் தேவன் பிரியமாயிருக்கிறார்." (எபிரெயர் 13:16)
விசுவாசத்தின் பலி (Sacrifice of Faith): கஷ்டமான சூழ்நிலைகளிலும் தேவனை நம்பி, நம்முடைய விசுவாசத்தைச் செயலில் காட்டுவது ஒரு பலியாகும்.
வசனம்:
"உங்கள் விசுவாசமாகிய பலியின்மேலும் ஊழியத்தின்மேலும் நான் வார்க்கப்பட்டுப் போனாலும்..."(பிலிப்பியர் 2:17)
ஆத்துமாக்களை ஆதாயப்படுத்துதல் (Offering of Souls): சுவிசேஷத்தின் மூலம் மக்களைக் கிறிஸ்துவிடம் வழிநடத்துவதை பவுல் ஒரு பலியாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
வசனம்: "புறஜாதிகளாகிய அந்தப் பலி பரிசுத்த ஆவியினாலே பரிசுத்தமாக்கப்பட்டு, தேவனுக்குப் பிரியமானதாகும்படிக்கு..."
(ரோமர் 15:16)
ஜெபம் (Sacrifice of Prayer): பரிசுத்தவான்களின் ஜெபங்கள் தேவனுக்கு முன்பாகத் தூபவர்க்கமாக (incense) அல்லது சுகந்த வாசனையாகச் செல்கின்றன.
வசனம்: "பரிசுத்தவான்களுடைய ஜெபங்களாகிய தூபவர்க்கத்தினால் நிறைந்த பொற்கலசங்களையும்..."
(வெளிப் 5:8)
பொருளுதவி (Sacrifice of Gifts):
தேவனுடைய ஊழியத்திற்காக நாம் கொடுக்கும் பணமும் பொருட்களும் தேவனுக்கு உகந்த சுகந்த வாசனையுள்ள பலியாகக் கருதப்படுகிறது.
வசனம்: "...தேவனுக்குப் பிரியமான சுகந்த வாசனையும் ஏற்புடைய பலியுமாகிய நீங்கள் அனுப்பினவைகளை இப்பொழுது பெற்றுக்கொண்டேன்." (பிலிப்பியர் 4:18)
இந்த பலிகள் அனைத்தும் நம்முடைய பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாகவே தேவனுக்கு ஏற்புடையதாக மாறுகின்றன.
2). தங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்த பலியாக ஒப்புக்கொடுத்தல்:
தங்கள் வாழ்க்கையையே ஒரு உயிருள்ள பலியாகத் தேவனுக்கு அர்ப்பணிப்பது ஆசாரியத்துவத்தின் முக்கிய வேலையாகும்.
வசனம்:
"நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டுமென்று... வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ள ஆராதனை."
(ரோமர் 12:1)
1. இது ஒரு 'ஜீவபலி' (Living Sacrifice):
பழைய ஏற்பாட்டில் பலியிடப்பட்ட மிருகங்கள் கொல்லப்பட்டன. ஆனால், புதிய ஏற்பாட்டு ஆசாரியர்களாகிய நாம் உயிரோடு இருக்கும்போதே நம்முடைய இச்சைகளையும், சுய விருப்பங்களையும் சிலுவையில் அறைந்துவிட்டு, தேவனுடைய விருப்பத்தின்படி வாழ வேண்டும்.
வசனம்:
"நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டுமென்று... வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்." (ரோமர் 12:1)
2. சரீரத்தை அவயவங்களாக ஒப்புக்கொடுத்தல்:
நம்முடைய கண்கள், கைகள், கால்கள் மற்றும் சிந்தனைகளைப் பாவத்திற்குப் பயன்படுத்தாமல், நீதியின் கருவிகளாகத் தேவனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
வசனம்:
"உங்கள் அவயவங்களை அநீதியின் ஆயுதங்களாகப் பாவத்திற்கு ஒப்புக்கொடாமல்... உங்கள் அவயவங்களை நீதியின் ஆயுதங்களாகத் தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுங்கள்." (ரோமர் 6:13)
3. சரீரம் தேவனுடைய ஆலயம்:
நம்முடைய சரீரம் நமக்குச் சொந்தமானது அல்ல, அது பரிசுத்த ஆவியானவர் தங்கும் ஆலயம். எனவே, அதை அசுசிப்படுத்தாமல் பாதுகாப்பதே ஒரு ஆசாரிய ஊழியம்.
வசனம்:
"உங்கள் சரீரமானது... தேவனாலே உங்களுக்குத் தந்தருளப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஆலயமாயிருக்கிறதென்றும், நீங்கள் உங்களுடையவர்களல்லவென்றும் அறியீர்களா?"
(1 கொரி 6:19)
4. புத்தியுள்ள ஆராதனை (Reasonable Service):
பாடல்கள் பாடுவதும் ஜெபிப்பதும் மட்டும் ஆராதனை அல்ல; நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையை (சரீரத்தை) தேவனுக்குப் பயந்து தூய்மையாக நடத்துவதே நாம் செய்ய வேண்டிய "புத்தியுள்ள ஆராதனை" ஆகும்.
வசனம்:
"...இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ள ஆராதனை."
(ரோமர் 12:1)
5. உலகத்திற்கு ஒத்த வேஷம் தரிக்காதிருத்தல்:
சரீரத்தைப் பலியாக ஒப்புக்கொடுப்பதின் அடுத்த படி, உலகத்தின் பழக்கவழக்கங்களைப் பின்பற்றாமல், தேவனுடைய சித்தத்தின்படி நம் மனதைப் புதிதாக்குவதாகும்.
வசனம்:
"நீங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷந்தரியாமல், தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக, உங்கள் மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாகுங்கள்." (ரோமர் 12:2)
பழைய ஏற்பாட்டு ஆசாரியன் பலிபீடத்தில் மிருகத்தை வைத்தான்; புதிய ஏற்பாட்டு ஆசாரியனாகிய நீங்கள் உங்களையே பலிபீடத்தில் (தேவ சமூகத்தில்) அர்ப்பணிக்கிறீர்கள்.
3). ஸ்தோத்திர பலி மற்றும் துதி பலி செலுத்துதல்:
தேவனுடைய நாமத்தைத் துதிப்பதும், அவருக்கு நன்றி செலுத்துவதும் ஒரு ஆசாரிய கடமையாகும்.
வசனம்:
"ஆகவே, நாம் அவர் மூலமாய்த் துதிப்பலியாகிய உதடுகளின் கனியைத் தேவனுக்கு எப்போதும் செலுத்தக்கடவோம்." (எபிரெயர் 13:15)
1. உதடுகளின் கனி (Fruit of our Lips):
பழைய ஏற்பாட்டில் ஆட்டுக்கடாக்களையும் காளைகளையும் பலியிட்டார்கள். ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டில், தேவன் நம்மிடமிருந்து எதிர்பார்ப்பது அவருடைய நாமத்தைத் துதிக்கும் நம்முடைய உதடுகளின் கனியைத்தான்.
வசனம்:
"ஆகவே, நாம் அவர் மூலமாய்த் துதிப்பலியாகிய உதடுகளின் கனியைத் தேவனுக்கு எப்போதும் செலுத்தக் கடவோம்." (எபிரெயர் 13:15)
2. ஸ்தோத்திரமே பலி:
தேவன் செய்த நன்மைகளை நினைத்து அவருக்கு நன்றி செலுத்துவதையே அவர் ஒரு பலியாக ஏற்றுக்கொள்கிறார். இது மற்ற எல்லா மிருக பலிகளை விடவும் அவருக்குப் பிரியமானது.
வசனம்:
"நான் தேவனுடைய நாமத்தைப் பாட்டினால் துதித்து, அவரை ஸ்தோத்திரத்தினால் மகிமைப்படுத்துவேன். கொம்பும் குளம்பும் உள்ள எருது அல்லது காளையைவிட, இதுவே கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருக்கும்." (சங்கீதம் 69:30-31)
3. எல்லாச் சமயத்திலும் துதித்தல்:
துதிப்பலி என்பது நமக்கு நல்லது நடக்கும்போது மட்டும் செலுத்துவதல்ல, எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் (எப்போதும்) செலுத்தப்பட வேண்டியது. இது ஒரு ஆசாரியக் கடமை.
வசனம்:
"கர்த்தரை நான் எக்காலத்திலும் ஸ்தோத்திரிப்பேன்; அவர் துதி எப்போதும் என் வாயிலிருக்கும்." (சங்கீதம் 34:1)
4. ஸ்தோத்திரத்தினால் மகிமைப்படுத்துதல்:
யார் ஒருவர் தேவனுக்கு ஸ்தோத்திர பலி செலுத்துகிறாரோ, அவர் தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறார். இதுவே தேவனுக்குப் பிரியமான வழி.
வசனம்:
"ஸ்தோத்திர பலியிடுகிறவன் என்னை மகிமைப்படுத்துகிறான்; தன் நடையைச் செவ்வைப்படுத்துகிறவனுக்குத் தேவனுடைய இரட்சிப்பை வெளிப்படுத்துவேன் என்று சொல்லுகிறார்." (சங்கீதம் 50:23)
5. பலிபீடத்தில் எரியும் நெருப்பு போல:
ஆசாரியர்கள் பலிபீடத்தில் நெருப்பை எப்போதும் எரியவிட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். அதேபோல, ஒரு விசுவாசியின் இதயத்தில் துதி என்ற நெருப்பு எப்போதும் எரிந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும்.
வசனம்:
"எப்பொழுதும் சந்தோஷமாயிருங்கள். இடைவிடாமல் ஜெபம்பண்ணுங்கள். எல்லாவற்றிலேயும் ஸ்தோத்திரஞ்செய்யுங்கள்; அப்படிச் செய்வதே கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் உங்களைக்குறித்துத் தேவனுடைய சித்தமாயிருக்கிறது." (1 தெசலோ5:16-18)
துதி என்பது வெறும் பாடல் மட்டுமல்ல, அது தேவனுடைய ஆளுமையையும் கிரியைகளையும் அங்கீகரிக்கும் ஒரு ஆவிக்குரிய ஆசாரியப் பணி.
4). நன்மை செய்தல் மற்றும் தர்மம் செய்தல்:
மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வதும், தர்மம் செய்வதும் தேவனுக்கு உகந்த பலிகளாகக் கருதப்படுகிறது.
வசனம்:
"அன்றியும் நன்மைசெய்யவும், தர்மம்பண்ணவும் மறவாதிருங்கள்; இப்படிப்பட்ட பலிகளில் தேவன் பிரியமாயிருக்கிறார்." (எபிரெயர் 13:16)
1. தேவனுக்குப் பிரியமான பலி:
மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வதும், நம்மிடம் உள்ளதைப் பகிர்ந்து கொடுப்பதும் (தர்மம்) ஒரு பலி என்று வேதாகமம் நேரடியாகக் கூறுகிறது.
வசனம்:
"அன்றியும் நன்மைசெய்யவும், தர்மம்பண்ணவும் மறவாதிருங்கள்; இப்படிப்பட்ட பலிகளில் தேவன் பிரியமாயிருக்கிறார்." (எபிரெயர் 13:16)
2. கிறிஸ்துவுக்குச் செய்யும் பணி:
எளியவர்களுக்கு நாம் செய்யும் நன்மை, நேரிடையாக இயேசு கிறிஸ்துவுக்கே செய்யப்படுவதாகக் கருதப்படுகிறது.
வசனம்:
"மிகவும் எளியவராகிய என் சகோதரரான இவர்களில் ஒருவனுக்கு நீங்கள் எதைச் செய்தீர்களோ, அதை எனக்கே செய்தீர்கள் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." (மத்தேயு 25:40)
3. விசுவாசத்தின் கிரியை:
நன்மை செய்யாமல் இருப்பது ஒரு ஆசாரியனுக்கு அழகல்ல. தர்மம் செய்யாத விசுவாசம் உயிர் இல்லாதது.
வசனம்:
"ஒரு சகோதரனாவது சகோதரியாவது வஸ்திரமில்லாமலும் அனுதின ஆகாரமில்லாமலும் இருக்கும்போது... அவர்களுக்கு வேண்டியவைகளைக் கொடுக்காவிட்டால் அதினால் பிரயோஜனம் என்ன? அப்படியே கிரியைகளில்லாத விசுவாசமும் தன்னிலேதானே செத்ததாயிருக்கும்." (யாக்கோபு 2:15-17)
4. தர்மம் தேவனுக்குச் செய்யும் கடன்:
ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பதை தேவன் தமக்குச் செய்த கடனாகக் கருதி, அதைத் திரும்பத் தருகிறார்.
வசனம்:
"ஏழைக்கு இரங்குகிறவன் கர்த்தருக்குக் கடன் கொடுக்கிறான்; அவன் கொடுத்ததை அவர் அவனுக்குத் திரும்பக் கொடுப்பார்." (நீதிமொ 19:17)
5. பலனைக் கருதாமல் நன்மை செய்தல்:
ஆசாரியர்கள் பிரதிபலன் எதிர்பாராமல் நன்மை செய்ய வேண்டும். இதுவே கிறிஸ்துவின் சுபாவம்.
வசனம்:
"நன்மை செய்யும்படி உனக்குத் திராணியிருக்கும்போது, அதற்கு உரியவர்களுக்குச் செய்யாமல் இராதே." (நீதிமொ 3:27)
6. சுகந்த வாசனையான காணிக்கை:
தேவனுடைய ஊழியத்திற்கும் ஏழைகளுக்கும் கொடுக்கும் பொருள் உதவி, ஒரு ஆசாரியன் பலிபீடத்தில் செலுத்தும் சுகந்த வாசனையான பலிக்கு ஒப்பானது.
வசனம்: "...தேவனுக்குப் பிரியமான சுகந்த வாசனையும் ஏற்புடைய பலியுமாகிய நீங்கள் அனுப்பினவைகளை இப்பொழுது பெற்றுக்கொண்டேன்." (பிலிப்பியர் 4:18)
புதிய ஏற்பாட்டு ஆசாரியன் என்பவன் ஆலயத்திற்குள் மட்டும் ஜெபிப்பவன் அல்ல, சமூகத்தில் கஷ்டப்படுபவர்களுக்குக் கிறிஸ்துவின் அன்பைக் காட்டி நன்மை செய்கிறவனாகவும் இருக்க வேண்டும்.
5). தேவனுடைய புண்ணியங்களை அறிவித்தல் (சுவிசேஷம் சொல்லுதல்):
இருளிலிருந்து ஒளியினிடத்திற்கு நம்மை அழைத்தவருடைய நற்குணங்களை உலகிற்கு அறிவிப்பது ஆசாரியர்களின் பொறுப்பு.
வசனம்:
"உங்களை அந்தகாரத்தினின்று தம்முடைய ஆச்சரியமான ஒளியினிடத்திற்கு வரவழைத்தவருடைய புண்ணியங்களை அறிவிக்கும்படிக்கு, நீங்கள்... ராஜரீக ஆசாரியக்கூட்டமுமாயிருக்கிறீர்கள்."
(1 பேதுரு 2:9)
1. ராஜரீக ஆசாரியக்கூட்டத்தின் நோக்கம்:
நாம் ஏன் ஆசாரியர்களாகத் தெரிந்து கொள்ளப்பட்டோம் என்பதற்கான காரணமே தேவனுடைய புண்ணியங்களை (நற்குணங்களை) அறிவிக்கத்தான்.
வசனம்:
"நீங்களோ, உங்களை அந்தகாரத்தினின்று தம்முடைய ஆச்சரியமான ஒளியினிடத்திற்கு வரவழைத்தவருடைய புண்ணியங்களை அறிவிக்கும்படிக்குத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட சந்ததியாயும், ராஜரீக ஆசாரியக்கூட்டமாயும்... இருக்கிறீர்கள்."
(1 பேதுரு 2:9)
2. சுவிசேஷ ஊழியம் ஒரு ஆசாரியப் பணி:
அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தான் சுவிசேஷத்தைச் சொல்வதை ஒரு ஆசாரிய ஊழியமாகவே
(Priestly duty) கருதுகிறார்.
வசனம்: "புறஜாதிகளாகிய அந்தப் பலி பரிசுத்த ஆவியினாலே பரிசுத்தமாக்கப்பட்டு, தேவனுக்குப் பிரியமானதாகும்படிக்கு, நான் புறஜாதிகளுக்கு இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய ஊழியக்காரனாகி, தேவனுடைய சுவிசேஷத்தை ஆசாரிய ஊழியமாய் நடப்பிக்கும்படி இந்த அருளை எனக்குத் தந்தார்."
(ரோமர் 15:16)
3. சமாதானத்தின் சுவிசேஷம்:
ஆசாரியர்கள் தேவனையும் மனிதனையும் இணைக்கும் பாலமாக இருக்கிறார்கள். கிறிஸ்து செய்த ஒப்புரவாக்குதலை (Reconciliation) மற்றவர்களுக்குச் சொல்வதே நம் வேலை.
வசனம்:
"தேவன் கிறிஸ்துவைக் கொண்டு நம்மைத் தம்மோடு ஒப்புரவாக்கி, ஒப்புரவாக்குதலின் ஊழியத்தை எங்களுக்குத் தந்தார்."
(2 கொரி 5:18)
4. கிறிஸ்துவுக்காகத் தூது செல்லுதல்:
ஒரு ஆசாரியன் தேவனுடைய பிரதிநிதியாக ஜனங்களிடம் பேசுகிறான். நாம் கிறிஸ்துவுக்காக உலகத்திடம் பேசும் தூதுவர்களாக இருக்கிறோம்.
வசனம்:
"தேவன் எங்களைக்கொண்டு புத்திசொல்லுகிறதுபோல, நாங்கள் கிறிஸ்துவுக்காகத் தூதுசெலுத்துகிறவர்களாயிருந்து: நீங்கள் தேவனோடு ஒப்புரவாகுங்கள் என்று கிறிஸ்துவினிமித்தம் உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறோம்."
(2 கொரி 5:20)
5. சாட்சிகளாய் இருத்தல்:
உபதேசம் செய்வது மட்டுமல்ல, நம்முடைய வாழ்வின் மூலமாக கிறிஸ்துவின் வல்லமையைச் சாட்சியாகக் காண்பிப்பதும் ஆசாரிய வேலையே.
வசனம்:
"...பூமியின் கடைசிபரியந்தமும் எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள் என்றார்."
(அப்போ 1:8)
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இருளில் இருக்கும் மக்களுக்கு கிறிஸ்துவின் அன்பையும், மன்னிப்பையும், அவருடைய அதிசயமான ஒளியையும் கொண்டு செல்வதே ஒரு புதிய ஏற்பாட்டு ஆசாரியனின் முதன்மையான 'வேலை' ஆகும்.
6).மற்றவர்களுக்காகப் பரிந்து பேசுதல் (ஜெபம்):
பழைய ஏற்பாட்டு ஆசாரியர்கள் ஜனங்களுக்காகப் பரிந்து பேசியது போல, புதிய ஏற்பாட்டு ஆசாரியர்கள் எல்லா மனுஷருக்காகவும் ஜெபிக்க வேண்டும்.
வசனம்:
"நான் பிரதானமாய்ச் சொல்லுகிற புத்தியென்னவெனில், எல்லா மனுஷருக்காகவும்... விண்ணப்பங்களையும் ஜெபங்களையும் வேண்டுதல்களையும் ஸ்தோத்திரங்களையும் செய்யவேண்டும்."
(1 தீமோத் 2:1)
1. ஆசாரியனின் முதல் கடமை ஜெபம்:
எல்லா மனிதர்களுக்காகவும், குறிப்பாகத் தலைவர்களுக்காகவும் வேண்டுதல் செய்வதும், பரிந்து பேசுவதும் நாம் செய்ய வேண்டிய முதல் வேலை என்று வேதாகமம் கூறுகிறது.
வசனம்:
"நான் பிரதானமாய்ச் சொல்லுகிற புத்தியென்னவெனில், எல்லா மனுஷருக்காகவும்... விண்ணப்பங்களையும் ஜெபங்களையும் வேண்டுதல்களையும் ஸ்தோத்திரங்களையும் செய்யவேண்டும்."
(1 தீமோ 2:1)
2. மற்றவர்களுக்காக மன்றாடுதல் (Intercession):
ஒருவர் பாவம் செய்யும்போது அல்லது கஷ்டப்படும்போது, அவருக்காக நாம் தேவனிடம் மன்னிப்பும் உதவியும் கேட்டுப் பரிந்து பேச வேண்டும்.
வசனம்:
"நீங்கள் பிழைக்கும்படிக்கு, ஒருவருக்காக ஒருவர் ஜெபம்பண்ணுங்கள்; நீதிமான் செய்யும் ஊக்கமான வேண்டுதல் மிகுந்த பெலனுள்ளதாயிருக்கிறது."
(யாக்கோபு 5:16)
3.பரிசுத்தவான்களுடைய ஜெபம் தூபவர்க்கம்:
ஆலயத்தில் ஆசாரியர்கள் தூபம் காட்டுவது போல, நாம் செய்யும் ஜெபங்கள் தேவனுக்கு முன்பாக சுகந்த வாசனையாகச் செல்கின்றன.
வசனம்: "பரிசுத்தவான்களுடைய ஜெபங்களாகிய தூபவர்க்கத்தினால் நிறைந்த பொற்கலசங்களையும் பிடித்திருந்தார்கள்." (வெளிப் 5:8)
4. இயேசு கிறிஸ்துவின் மாதிரியைப் பின்பற்றுதல்:
நமது பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு கிறிஸ்து நமக்காக எப்போதும் பிதாவினிடத்தில் பரிந்து பேசுகிறார். நாமும் அவரைப் போலவே மற்றவர்களுக்காகப் பரிந்து பேச அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
வசனம்:
"அவர் (இயேசு) அவர்களுக்காகப் பரிந்து பேசும்படி எப்பொழுதும் உயிரோடிருக்கிறவராகையால்..."
(எபிரெயர் 7:25)
5.எதிரிகளுக்காகவும் ஜெபித்தல்:
ஆசாரிய சுபாவம் என்பது நம்மைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களுக்காகவும் தேவனிடம் பரிந்து பேசுவதாகும்.
வசனம்:
"உங்கள் சத்துருக்களைச் சிநேகியுங்கள்... உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களுக்காகவும் ஜெபம்பண்ணுங்கள்." (மத்தேயு 5:44)
சுருக்கமாக, ஆசாரியர்கள் என்பவர்கள் தேவனையும் மக்களையும் இணைக்கும் ஜெப வீரர்கள். நாம் மற்றவர்களின் தேவைகளை நம்முடைய தேவையாகக் கருதி தேவ சமூகத்தில் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.
கிறிஸ்துவின் மூலமாகத் தேவனை ஆராதிப்பதும், பரிசுத்த வாழ்க்கை வாழ்வதும், சுவிசேஷத்தைப் பரப்புவதுமே புதிய உடன்படிக்கை ஆசாரியர்களின் வேலை.
புதிய உடன்படிக்கையின் ஆசாரியத்துவம் என்பது ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட நபர்களுக்கு மட்டும் உரியது அல்ல; அது கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்ட ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் கொடுக்கப்பட்ட மேலான அழைப்பாகும். நாம் வெறும் சடங்குகளைச் செய்கிறவர்கள் அல்ல, மாறாக நம்முடைய அன்றாட வாழ்வின் மூலமாகவே ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்துகிறவர்களாக இருக்கிறோம்.
நம்முடைய சரீரத்தைப் பரிசுத்தமாகப் பேணுவதும், துதிப்பலிகளைச் செலுத்துவதும், பிறருக்கு நன்மை செய்வதும், மற்றவர்களுக்காகப் பரிந்து பேசி ஜெபிப்பதும், சுவிசேஷத்தை அறிவிப்பதும் ஒரு ஆசாரியனின் உண்மையான 'வேலை' ஆகும். இந்த ஊழியங்களை நாம் உண்மையோடு செய்யும்போது, நாம் உலகிற்கு ஒளியாகவும், தேவனுக்குப் பிரியமான சுகந்த வாசனையாகவும் மாறுகிறோம்.
ஆகவே, நம்முடைய பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, தேவன் நமக்குக் கொடுத்த இந்த ராஜரீகப் பொறுப்பைத் தகுதியுள்ளவர்களாய் நிறைவேற்ற நம்மை அர்ப்பணிப்போம். இதன் மூலமே பூமி முழுவதிலும் தேவனுடைய நாமம் மகிமைப்படும்.
ஆமென். கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா
9841711591.
Comments