இராஜாக்கள் தேவனால் ஏற்படுத்தப்பட்டவர்களா அல்லது ஜனங்களால்

தேவனுடைய இறையாண்மையும் மனிதனின் சுதந்திர தெரிவும்.
உலக வரலாற்றில் அரசாங்கங்களும், தலைவர்களும், அரசர்களும் தோன்றுவதற்கும் மறைவதற்கும் பின்னால் இருக்கும் அதிகாரம் எது என்ற கேள்வி என்றும் விவாதத்திற்குரிய ஒன்றாகவே இருந்து வருகிறது. பரிசுத்த வேதாகமம் இந்த வரலாற்று நிகழ்வுகளை வெறுமனே மனிதர்களின் அரசியல் நகர்வுகளாக மட்டும் பார்க்காமல், அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் ஒரு தெய்வீக ஒழுங்கையும், மனிதனின் பொறுப்பையும் இணைத்தே விளக்குகிறது.
வேதாகமத்தின்படி, உலக ஆளுகை மற்றும் அதிகாரங்கள் குறித்த போதனையில் இரண்டு முக்கிய தூண்கள் உள்ளன:

தேவனுடைய பரமாதிகாரம் (Divine Sovereignty): பிரபஞ்சத்தின் இறுதி அதிபதியாகிய தேவனே வரலாற்றை வழிநடத்துகிறார், அவரே அரசர்களை ஏற்படுத்துகிறார் மற்றும் தள்ளுகிறார்.

மனிதனின் சுதந்திர விருப்பம் (Human Agency / Free Will): தேவன் மனிதர்களுக்கு வழங்கியுள்ள சுதந்திரத்தின்படி, ஜனங்கள் தங்களுடைய கோரிக்கைகள், அங்கீகாரங்கள், தேர்தல்கள் அல்லது புரட்சிகள் மூலமாக தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.
எனவே, "கர்த்தர் மட்டும்தான் ராஜாக்களைக் கொண்டு வருகிறாரா அல்லது ஜனங்களும் கொண்டு வருகிறார்களா?" என்ற கேள்விக்கு, "இருவருமே இணைந்து செயல்படுகிறார்கள்" என்பதே வேதாகமம் தரும் துல்லியமான பதிலாகும். தேவன் மனித வரலாற்றில் நேரடியாகத் தலையிட்டுத் தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்த சந்தர்ப்பங்களும் உண்டு; மனிதர்கள் தங்களின் சுய விருப்பத்தின்படி அல்லது கிளர்ச்சிகள் மூலம் புதிய அரசுகளை அமைத்தபோது, தேவன் அதைத் தனது உலகளாவிய திட்டத்திற்குள் அனுமதித்த சந்தர்ப்பங்களும் உண்டு.
இந்த தெய்வீக ஆளுகையும் மனிதர்களின் பங்களிப்பும் எவ்வாறு இணைந்து செயல்பட்டன என்பதை வேதாகமத்தின் வரலாற்று மற்றும் தீர்க்கதரிசன வசன ஆதாரங்களோடு விரிவாகக் காண்போம்.

1). தேவனே அரசர்களை ஏற்படுத்துகிறார் மற்றும் மாற்றுகிறார்
உலக அதிகாரங்கள் அனைத்தின் மீதும் தேவனுக்கே இறுதி அதிகாரம் உள்ளது. அவர் தம்முடைய சித்தத்தின்படி தலைவர்களை உயர்த்தவும் தாழ்த்தவும் செய்கிறார்.
வசன ஆதாரம்: "அவர் காலங்களையும் சமயங்களையும் மாற்றுகிறவர்; ராஜாக்களைத் தள்ளி, ராஜாக்களை ஏற்படுத்துகிறவர்..." (தானியேல் 2:21).
வேதாகமத்தின்படி, பூமியில் உள்ள எல்லா அதிகாரங்களுக்கும் மேலாக தேவனே மிக உயர்ந்த பரமாதிகாரம் (Sovereignty) கொண்டவர்.
"தேவனே அரசர்களை ஏற்படுத்துகிறார்" என்ற இந்த ஆன்மீக உண்மைக்கு சான்றாக விளங்கும் மேலும் சில முக்கிய வேத வசனங்கள்.
தானியேல் 4:17 – "...உன்னதமானவர் மனுஷருடைய ராஜ்யத்தில் ஆளுகைசெய்து, தமக்குச் சித்தமாயிருக்கிறவனுக்கு அதைக்கொடுத்து, மனுஷரில் தாழ்ந்தவனையும் அதின்மேல் ஸ்தாபிக்கிறார்..."
நீதிமொழிகள் 8:15 – "என்னாலே ராஜாக்கள் அரசாளுகிறார்கள்; பிரபுக்கள் நீதியை நியமிக்கிறார்கள்."
யோவான் 19:11 – (பிலாத்து இயேசுவிடம் பேசியபோது)
இயேசு பிரதியுத்தரமாக: "பரத்திலிருந்து உமக்குக் கொடுக்கப்படாதிருந்தால், என்மேல் உமக்கு ஒரு அதிகாரமும் இராது..." என்றார்.
சங்கீதம் 75:7 – "தேவனே நியாயாதிபதி; ஒருவனைத் தாழ்த்தி, ஒருவனை உயர்த்துகிறார்."
இதன் மூலம், மனிதர்கள் தங்களின் தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், அதற்குப் பின்னால் தேவனுடைய அனுமதி மற்றும் அவருடைய உலகளாவிய திட்டம் செயல்படுகிறது என்பது தெளிவாகிறது.

2). மக்களின் கோரிக்கைக்கு இணங்கி தேவன் அரசனைத் தந்தார்
இஸ்ரவேல் மக்கள் தங்களுக்கு ஒரு ராஜா வேண்டும் என்று பலமாக வற்புறுத்திக் கேட்டபோது, தேவன் சாமுவேல் தீர்க்கதரிசி மூலம் சவுலை அவர்களுக்கு அரசராக அபிஷேகம் பண்ணினார். இங்கே மக்களின் விருப்பமும் தேவனுடைய அனுமதியும் இணைந்து செயல்பட்டது.
வசன ஆதாரம்: "...இப்பொழுதோ எங்களை நியாயம் விசாரிக்கிறதற்கு, சகல ஜாதிகளுக்குள்ளும் இருக்கிறதுபோல, ஒரு ராஜாவை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்றார்கள்."
(1சாமுவேல் 8:5).
மக்களின் கோரிக்கைக்கு இணங்கி தேவன் சவுலை அரசராகத் தந்த வரலாறு வேதாகமத்தில் மிக முக்கியமானது
(1 Samuel 8,9,10).
இதன் பின்னணியில் உள்ள முக்கிய உண்மைகள் மற்றும் வேத வசனங்கள்:

1. மக்களின் தவறான நோக்கம்
சுற்றியிருந்த புறஜாதிகளைப் போல தங்களுக்கும் ஒரு மனித ராஜா வேண்டும் என்று மக்கள் விரும்பினார்கள். அதுவரை தங்களை வழிநடத்திய தேவனை அவர்கள் தங்களுக்கு ராஜாவாக இருக்க வேண்டாம் என்று புறக்கணித்தனர்.
வசன ஆதாரம்: "...அவர்கள் உன்னைத் தள்ளவில்லை, நான் அவர்களை ஆளாதபடிக்கு என்னைத்தான் தள்ளினார்கள்"
(1சாமுவேல் 8:7).

2. தேவன் தந்த எச்சரிப்பு
ஒரு மனித ராஜா ஆட்சிக்கு வந்தால், அவன் மக்களின் பிள்ளைகளையும், சொத்துக்களையும், விளைச்சலையும் தன் சொந்த வேலைக்காக எடுத்துக் கொள்வான் என்று சாமுவேல் தீர்க்கதரிசி மூலம் தேவன் எச்சரித்தார்.
வசன ஆதாரம்: "...அவன் உங்கள் குமாரரை எடுத்து, தன் ரதங்களுக்கு முன்னேயும் குதிரைகளுக்கு முன்னேயும் ஓடும்படி வைப்பான்..." (1 சாமுவேல் 8:11-17).

3. மக்களின் பிடிவாதம்
தேவனுடைய எச்சரிப்பையும் மீறி, மக்கள் தங்கள் முடிவில் பிடிவாதமாக இருந்தனர். புறஜாதிகளைப் போல போரிட ஒரு ராஜா வேண்டும் என்று கத்தினார்கள்.
வசன ஆதாரம்: "ஜனங்களோ சாமுவேலின் சொல்லைக் கேட்கமாட்டோம் என்று மறுத்து: அப்படியல்ல, எங்கள்மேல் ஒரு ராஜா இருக்கவேண்டும்"
(1சாமுவேல் 8:19).

4. மக்களின் கோரிக்கையை தேவன் நிறைவேற்றினார்
இறுதியாக, தேவன் சாமுவேலிடம் மக்களின் வார்த்தைக்குச் செவிகொடுத்து, அவர்களுக்கு ஒரு ராஜாவை ஏற்படுத்துமாறு கட்டளையிட்டார். அதன் விளைவாக சவுல் இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவானார்.
வசன ஆதாரம்: "கர்த்தர் சாமுவேலை நோக்கி: நீ அவர்கள் சொல்லைக் கேட்டு, அவர்களுக்கு ஒரு ராஜாவை ஏற்படுத்து என்றார்..."
(1சாமுவேல் 8:22).
தேவன் மக்களின் சுதந்திரமான விருப்பத்திற்கு (Free will) மதிப்பளித்து இந்த ராஜாவைத் தந்தாலும், அது பிற்காலத்தில் இஸ்ரவேலர்களுக்குப் பெரிய பாடமாக அமைந்தது.

3). ஜனங்கள் கூடி அரசனை அங்கீகரித்து முடிசூட்டினார்கள்
தேவன் ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், மக்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, அவரைத் தங்கள் ராஜாவாக ஏற்றுக்கொண்டு பிரகடனம் செய்தனர். சவுல் மற்றும் தாவீதின் விஷயத்தில் இது நடந்தது.
வசன ஆதாரம்: "அப்பொழுது ஜனங்களெல்லாரும் கில்காலுக்குப் போய், அங்கே கில்காலில் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் சவுலை ராஜாவாக்கி..."
(1சாமுவேல் 11:15).
தேவன் ஒரு தலைவரைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், மக்களின் அங்கீகாரமும் அவர்கள் கூடி முடிசூட்டுவதும் வேதாகம வரலாற்றில் மிக முக்கியமான கட்டங்களாக இருந்தன. தேவன் மறைமுகமாகச் செய்த தேர்வை, மக்கள் பகிரங்கமாக ஏற்றுக்கொண்ட நிகழ்வுகள் இவை.
இதற்கான 3 முக்கிய வரலாற்றுச் சான்றுகள் மற்றும் வசன ஆதாரங்கள்:

1. சவுல் ராஜாவை மக்கள் அங்கீகரித்துக் கொண்டாடியது
தேவன் சவுலைத் தேர்ந்தெடுத்து, சாமுவேல் மூலம் சீட்டுப் போட்டு அவனைக் காண்பித்தார். ஆனால், மக்கள் அனைவரும் கில்காலில் கூடி, ஒருமனதாக சவுலைத் தங்கள் ராஜாவாக ஏற்றுக்கொண்டு பலியிட்டுப் பண்டிகை கொண்டாடினார்கள்.
வசன ஆதாரம்: "அப்பொழுது ஜனங்களெல்லாரும் கில்காலுக்குப் போய், அங்கே கில்காலில் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் சவுலை ராஜாவாக்கி... அங்கே சவுலும் இஸ்ரவேல் மனுஷரெல்லாரும் மிகவும் சந்தோஷப்பட்டார்கள்." (1 சாமுவேல் 11:15).

2. தாவீது ராஜாவை மக்கள் ஒன்று கூடி முடிசூட்டியது
தேவன் தாவீதை சிறு வயதிலேயே அபிஷேகம் செய்திருந்தார். ஆனாலும், சவுலின் மரணத்திற்குப் பிறகு இஸ்ரவேலின் மூப்பர்களும் சகல கோத்திரத்தாரும் எப்ரோனில் கூடி, அவனுடன் உடன்படிக்கை செய்து, அவனைத் தங்களின் அதிகாரப்பூர்வ ராஜாவாக முடிசூட்டினர்.
வசன ஆதாரம்: "இஸ்ரவேலின் மூப்பரெல்லாரும் எப்ரோனிலே ராஜாவினிடத்தில் வந்தார்கள்... தாவீதை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணினார்கள்."
(2சாமுவேல் 5:3).

3. யோவாஸ் ராஜாவை ஜனங்கள் கூடி முடிசூட்டி மகிழ்ந்தது
அத்தாலியாள் என்னும் அரசியின் ஆட்சியிலிருந்து தப்பிக்க, சிறுவனான யோவாஸ் ஆலயத்தில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தான். பின்பு ஆசாரியனாகிய யோய்தா ஜனங்களையும் அதிபதிகளையும் கூட்டி, அவனுக்கு கிரீடம் சூட்டி ராஜாவாக்கினான். மக்கள் அனைவரும் கைகளைத் தட்டி மகிழ்ந்தனர்.
வசன ஆதாரம்: "அப்பொழுது ராஜகுமாரனை வெளியே கொண்டுவந்து, அவன்மேல் கிரீடத்தைவைத்து, சாட்சிப்புஸ்தகத்தை அவன் கையில் கொடுத்து, அவனை ராஜாவாக்கினார்கள்; அவனை அபிஷேகம்பண்ணி, கைகொட்டி: ராஜா வாழ்க என்றார்கள்." (2 இராஜாக்கள் 11:12).
இதன் மூலம், தேவனுடைய நியமனம் மக்களின் பகிரங்கமான அங்கீகாரம், உடன்படிக்கை மற்றும் கொண்டாட்டம் மூலமாகவே பூமியில் நிறைவேறியது என்பது தெளிவாகிறது.

4). தேவனுடைய ஆலோசனையின்றி ஜனங்கள் தாங்களாகவே அரசர்களை ஏற்படுத்தினர்
சில சமயங்களில், மக்கள் தேவனுடைய சித்தத்தைக் கேளாமல், தங்களுக்குப் பிடித்தமானவர்களை அரசர்களாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். இதை தேவன் கண்டித்துள்ளார்.
வசன ஆதாரம்: "அவர்கள் ராஜாக்களை ஏற்படுத்தினார்கள், என் உத்தரவில்லாமல் செய்தார்கள்; அவர்கள் பிரபுக்களை ஏற்படுத்தினார்கள், நான் அவர்களை அறியேன்..."
(ஓசியா 8:4).
வேதாகமத்தில் ஜனங்கள் தேவனுடைய சித்தத்தையோ, ஆலோசனையையோ கேட்காமல், தங்கள் சுய விருப்பத்தின்படி தலைவர்களையும் அரசர்களையும் ஏற்படுத்திய சம்பவங்கள் பல உண்டு. இதை தேவன் கடுமையாகக் கண்டித்துள்ளார்.
இதற்கான முக்கிய வரலாற்றுச் சான்றுகளும் வசன ஆதாரங்களும்:

1. தேவனுடைய கட்டளையை மீறி ஜனங்கள் செய்த தேர்வு
இஸ்ரவேல் மக்கள் தேவனைத் தள்ளிவிட்டு, தங்கள் இஷ்டப்படி அரசர்களையும் பிரபுக்களையும் ஏற்படுத்திக் கொண்டனர். அவர்களின் பாவ வழிகளுக்குத் துணைபோகும் தலைவர்களையே அவர்கள் விரும்பினர்.
வசன ஆதாரம்: "அவர்கள் ராஜாக்களை ஏற்படுத்தினார்கள், என் உத்தரவில்லாமல் செய்தார்கள்; அவர்கள் பிரபுக்களை ஏற்படுத்தினார்கள், நான் அவர்களை அறியேன்..."
(ஓசியா 8:4).

2. அபிமெலேக்கை ராஜாவாக்கிய சீகேம் பட்டணத்தார்
கிதியோன் நியாயாதிபதியாக இருந்தபோது, மக்கள் அவனது மகனான அபிமெலேக்கின் பேச்சைக்கேட்டு, கர்த்தரிடம் எந்த ஆலோசனையும் கேட்காமல், அவனைக் கூட்டுச் சேர்ந்து ராஜாவாக்கினார்கள். இந்த சுயநலத் தேர்வு பிற்காலத்தில் பெரும் அழிவில் முடிந்தது.
வசன ஆதாரம்: "சீகேமின் குடிமக்கள் எல்லாரும் மில்லோ வீட்டாரனைவரும் கூடிவந்து, சீகேமிலுள்ள வாசஸ்தலத்தின் கம்பீரமான மரத்தண்டையிலே அபிமெலேக்கை ராஜாவாக்கினார்கள்." (நியாயாதி 9:6).

3. அதோனியா தானாகவே ராஜாவாக முயன்றது
தாவீது ராஜா முதிர்வயதானபோது, தேவனுடைய சித்தத்தின்படி சாலொமோன் ராஜாவாக வேண்டும் என்ற திட்டம் இருந்தது. ஆனால், தாவீதின் மூத்த மகனான அதோனியா தேவனுடைய ஆலோசனையின்றி, சில அதிகாரிகளைச் சேர்த்துக்கொண்டு தன்னைத்தானே ராஜாவாக உயர்த்தினான்.
வசன ஆதாரம்: "அப்பொழுது ஆகீத்தின் குமாரனாகிய அதோனியா என்பவன்: நான் ராஜா ஆவேன் என்று தன்னை உயர்த்தி, தனக்கு ரதங்களையும் குதிரைவீரரையும்... சம்பாதித்தான்." (1 இராஜாக்கள் 1:5).

4. கர்த்தரை விட்டு அந்நிய தெய்வங்களை வணங்கும் அரசர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தது
இஸ்ரவேல் மற்றும் யூதாவின் வரலாற்றுப் புத்தகங்களில், பல அரசர்கள் தேவனுடைய வழிகாட்டுதலின்றி, மக்களின் சுயலாபத்திற்காகவும், அரசியல் கூட்டணிக்காகவும் மட்டுமே சிம்மாசனத்தில் அமர்த்தப்பட்டனர்.
வசன ஆதாரம்: "...அவர்கள் கர்த்தருடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளாமல், தங்கள் சுய வழிகளில் நடந்தார்கள்..." (2 இராஜாக்கள் 17:21).
தேவனுடைய ஆலோசனையின்றி ஜனங்கள் தேர்ந்தெடுத்த அரசர்கள் அனைவரும் மக்களைப் பாவத்திற்குள்ளும், அடிமைத்தனத்திற்குள்ளுமே நடத்தினார்கள் என்பதை வேதாகம வரலாறு நமக்குக் காட்டுகிறது.

5). கோத்திரத்தார் ஒன்று சேர்ந்து தாவீதை ராஜாவாக்கினர்
சவுலின் மரணத்திற்குப் பிறகு, யூதா வம்சத்தாரும், பின்னர் இஸ்ரவேலின் அனைத்துக் கோத்திரத்தாரும் எப்ரோனில் கூடி, தாவீதை தங்களுக்கு ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்தனர்.
வசன ஆதாரம்: "இஸ்ரவேலின் மூப்பரெல்லாரும் எப்ரோனிலே ராஜாவினிடத்தில் வந்தார்கள்... தாவீதை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணினார்கள்."
(2சாமுவேல் 5:3).
சவுல் ராஜாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு இஸ்ரவேலின் கோத்திரத்தார் அனைவரும் ஒன்று கூடி, தாவீதை தங்களது ஒரே ராஜாவாக ஏற்றுக் கொண்ட நிகழ்வு வேதாகம வரலாற்றில் மிக முக்கியமான திருப்பமாகும்.
இதன் பின்னணி, உடன்படிக்கை மற்றும் வசன ஆதாரங்கள்:

1. யூதா கோத்திரத்தார் முதலில் ராஜாவாக்கினர்
சவுல் மரித்தவுடன், தாவீது கர்த்தரிடம் ஆலோசனை கேட்டு எப்ரோன் பட்டணத்திற்குச் சென்றார். அங்கு யூதா வம்சத்தார் மட்டும் கூடி, தாவீதை தங்கள் கோத்திரத்திற்கு ராஜாவாக முதலில் அபிஷேகம் செய்தனர்.
வசன ஆதாரம்: "அப்பொழுது யூதா மனுஷர் வந்து, அங்கே தாவீதை யூதா வம்சத்தாரின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணினார்கள்..." (2 சாமுவேல் 2:4).

2. சகல இஸ்ரவேல் கோத்திரத்தாரும் எப்ரோனில் கூடினர்
அதன்பின் சில ஆண்டுகள் கழித்து, இஸ்ரவேலின் மற்ற அனைத்துக் கோத்திரத்தாரும் எப்ரோனில் இருந்த தாவீதிடம் வந்தனர். "நாங்கள் உம்முடைய எலும்பும் உம்முடைய மாம்சமுமாய் இருக்கிறோம்" என்று கூறி தங்களை ஆள வேண்டினர்.
வசன ஆதாரம்: "அப்பொழுது இஸ்ரவேல் கோத்திரங்களெல்லாம் எப்ரோனில் இருக்கிற தாவீதினிடத்தில் வந்து: இதோ, நாங்கள் உம்முடைய எலும்பும் உம்முடைய மாம்சமுமாய் இருக்கிறோம்." (2 சாமுவேல் 5:1).

3. மூப்பர்கள் உடன்படிக்கை செய்து முடிசூட்டினர்
இஸ்ரவேலின் தலைவர்களும் மூப்பர்களும் தாவீதோடு கர்த்தருக்கு முன்பாக உடன்படிக்கை செய்தனர். தேவன் சாமுவேல் மூலம் ஏற்கனவே கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தின்படியே, ஜனங்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து தாவீதை ஒட்டுமொத்த இஸ்ரவேலின் மேல் ராஜாவாக்கினர்.
வசன ஆதாரம்: "இஸ்ரவேலின் மூப்பரெல்லாரும் எப்ரோனிலே ராஜாவினிடத்தில் வந்தார்கள்; தாவீது ராஜா எப்ரோனிலே கர்த்தருக்கு முன்பாக அவர்களோடே உடன்படிக்கை பண்ணின பின்பு, தாவீதை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணினார்கள்." (2 சாமுவேல் 5:3).

4. லட்சக்கணக்கான யுத்த வீரர்கள் திரண்டு வந்தனர்
நாளாகமப் புஸ்தகத்தின்படி, இஸ்ரவேலின் பல்வேறு கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த லட்சக்கணக்கான ஆயுதம் தரித்த வீரர்கள் தாவீதை ராஜாவாக்குவதற்காகவே முழு மனதோடு எப்ரோனுக்குத் திரண்டு வந்து, அவரோடு விருந்துண்டு கொண்டாடினார்கள்.
வசன ஆதாரம்: "தாவீதை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக்க, இவர்களெல்லாரும் யுத்தவரிசையாய் உத்தம இருதயத்தோடே எப்ரோனுக்கு வந்தார்கள்; இஸ்ரவேலில் மற்ற யாவரும் தாவீதை ராஜாவாக்க ஒருமனப்பட்டிருந்தார்கள்." (1 நாளாகமம் 12:38).
தேவனுடைய முந்தைய தேர்வை, ஜனங்கள் அனைவரும் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தங்களின் முழு மனதான சம்மதத்தோடு அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரித்ததை இந்தச் சமபவம் காட்டுகிறது.

6). ஜனங்களின் புரட்சியால் உருவான புதிய அரசு
சாலொமோனின் மகன் ரெகொபெயாம் மக்களின் பாரத்தைக் குறைக்க மறுத்தபோது, பத்து கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த ஜனங்கள் ஒன்றிணைந்து கிளர்ச்சி செய்து, யெரொபெயாம் என்பவனைத் தங்களுக்கு ராஜாவாக்கிக் கொண்டனர்.
வசன ஆதாரம்: "...அவனைச் சபை கூட்டிவரவழைத்து, அவனை இஸ்ரவேலனைத்தின்மேலும் ராஜாவாக்கினார்கள்..." (1 இராஜா 12:20).
சாலொமோன் ராஜாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவருடைய மகன் ரெகொபெயாமின் கொடூரமான முடிவால் இஸ்ரவேல் வரலாற்றில் ஒரு மிகப்பெரிய மக்கள் புரட்சி வெடித்தது. இந்த ஜனங்களின் புரட்சியால் இஸ்ரவேல் தேசம் இரண்டாகப் பிரிந்து, "யெரொபெயாம்" தலைமையில் ஒரு புதிய அரசு உருவானது.
இந்த வரலாற்று நிகழ்வின் முக்கிய கட்டங்கள் மற்றும் வசன ஆதாரங்கள்:

1. பாரத்தைக் குறைக்கக் கோரி ஜனங்கள் முறையிட்டனர்
சாலொமோன் ராஜா விதித்திருந்த கடுமையான வரிகளையும் வேலைப் பாரத்தையும் குறைக்கும்படி யெரொபெயாமும் இஸ்ரவேல் சபையாரும் புதிய ராஜாவான ரெகொபெயாமிடம் வந்து கோரிக்கை வைத்தனர்.
வசன ஆதாரம்: "உம்முடைய தகப்பன் எங்கள் நுகத்தைக் கடினமாக்கினார்; இப்போது நீர் உம்முடைய தகப்பன் சுமத்தின கடினமான வேலையையும்... லகுவாக்கும், அப்பொழுது உம்மைச் சேவிப்போம் என்றார்கள்." (1 இராஜாக்கள் 12:4).

2. மக்களின் கோரிக்கையை நிராகரித்த ராஜா
வயதான ஆலோசகர்களின் நல்லுரையைக் கேளாமல், வாலிபர்களின் பேச்சைக் கேட்ட ரெகொபெயாம், ஜனங்களின் பாரத்தை இன்னும் அதிகமாக்குவேன் என்று கொடூரமாகப் பதிலளித்தான்.
வசன ஆதாரம்: "...என் தகப்பன் உங்கள் நுகத்தைக் கடினமாக்கினார், நான் அதை இன்னும் அதிகமாக்குவேன்; என் தகப்பன் உங்களைச் சாவட்டிகளால் தண்டித்தார், நான் உங்களைத் தேள்களால் தண்டிப்பேன் என்றான்." (1 இராஜாக்கள் 12:14).

3. "கூடாரங்களுக்கு ஓடிப்போங்கள்" – வெடித்தது மக்கள் புரட்சி
ராஜாவின் பதிலைக்கேட்ட ஜனங்கள் கோபமடைந்து, தாவீதின் வம்சத்தோடு எங்களுக்குப் பங்கில்லை என்று முழக்கமிட்டு, அரசனுக்கு விரோதமாகப் புரட்சி செய்து தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பினர்.
வசன ஆதாரம்: "ராஜா தங்களுக்குச் செவிகொடாததை இஸ்ரவேலரெல்லாரும் கண்டபோது... தாவீதோடே எங்களுக்குப் பங்கு என்ன?... இஸ்ரவேலே, உன் கூடாரங்களுக்கு ஓடிப்போ... என்று சொல்லி, இஸ்ரவேலர் தங்கள் கூடாரங்களுக்குப் போய்விட்டார்கள்." (1 இராஜாக்கள் 12:16).

4. புதிய அரசை உருவாக்கி யெரொபெயாமை ராஜாவாக்கினர்
புரட்சி செய்த பத்து கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த ஜனங்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, யெரொபெயாமைத் தங்களுக்குத் தலைவனாக்கி, இஸ்ரவேலின் புதிய ராஜாவாக முடிசூட்டினர். யூதா மற்றும் பென்யமீன் கோத்திரங்கள் மட்டுமே பழைய ராஜாவோடு எஞ்சியிருந்தன.
வசன ஆதாரம்: "யெரொபெயாம் திரும்பிவந்ததை இஸ்ரவேலரெல்லாரும் கேட்டபோது, அவனைச் சபை கூட்டிவரவழைத்து, அவனை இஸ்ரவேலனைத்தின்மேலும் ராஜாவாக்கினார்கள்; யூதா கோத்திரந்தவிர தாவீதின் வம்சத்தைப் பின்பற்றினவர் ஒருவரும் இல்லை." (1 இராஜாக்கள் 12:20).
இந்த மக்கள் புரட்சிக்கு பின்னால் தேவனுடைய முந்தைய தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றமும் இருந்தது (1 இராஜாக்கள் 11:29-31). மனிதர்களின் அரசியல் கிளர்ச்சியாகத் தெரிந்தாலும், தேவன் தம் வார்த்தையின்படி வரலாற்றை வழிநடத்தினார்.

7). பூமியின் அதிகாரிகள் தேவனால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்
புதிய ஏற்பாட்டில், உலகிலுள்ள அரசாங்கங்களும் தலைவர்களும் தேவனுடைய ஆளுகைக்கு உட்பட்டே அந்தப் பதவிகளுக்கு வருகிறார்கள் என்று பவுல் விளக்குகிறார். மக்கள் ஓட்டளித்து அல்லது தேர்ந்தெடுத்து தலைவர்கள் உருவானாலும், அதற்குப் பின்னால் தேவனுடைய அனுமதி இருக்கிறது.
வசன ஆதாரம்: "...ஏனென்றால், தேவனால் அன்றி ஒரு அதிகாரமுமில்லை; இருக்கிற அதிகாரங்கள் தேவனால் நியமிக்கப்பட்டிருக்கின்றன."
(ரோமர் 13:1).
புதிய ஏற்பாட்டில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் இந்த உண்மையை மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறார். உலக அளவில் நாடுகள், அரசாங்கங்கள் மற்றும் அதிகாரிகள் எந்த முறையில் (மக்களாட்சி, மன்னராட்சி அல்லது புரட்சி மூலம்) ஆட்சிக்கு வந்தாலும், ஆன்மீக ரீதியில் அவர்கள் தேவனுடைய அனுமதி மற்றும் நியமனத்தின் படியே பதவியில் இருக்கிறார்கள் என்பதே இதன் போதனையாகும்.
இதற்கான வசன ஆதாரங்கள் மற்றும் அதன் முக்கிய விளக்கங்கள் :

1. இருக்கிற அதிகாரங்கள் தேவனால் நியமிக்கப்பட்டவை
பூமியில் உள்ள எந்தவொரு அதிகார அமைப்பும் தேவனுடைய இறையாண்மைக்கு அப்பாற்பட்டது அல்ல. ஒவ்வொரு ஆட்சியாளரின் அதிகாரத்திற்கும் பின்னால் தேவனுடைய அனுமதி இருக்கிறது.
வசன ஆதாரம்:
"எந்த மனுஷனும் மேலான அதிகாரமுள்ளவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியக்கடவன்; ஏனென்றால், தேவனால் அன்றி ஒரு அதிகாரமுமில்லை; இருக்கிற அதிகாரங்கள் தேவனால் நியமிக்கப்பட்டிருக்கின்றன."
(ரோமர் 13:1).

2. அதிகாரிகளை எதிர்ப்பது தேவனுடைய நியமத்தை எதிர்ப்பதாகும்
அரசாங்கமும் சட்டதிட்டங்களும் சமூகத்தில் நீதியையும் ஒழுங்கையும் நிலைநாட்ட தேவன் ஏற்படுத்திய அமைப்புகள் ஆகும். எனவே, நியாயமான சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிவது விசுவாசிகளின் கடமை.
வசன ஆதாரம்: "ஆதலால் அதிகாரத்தை எதிர்க்கிறவன் தேவனுடைய நியமத்தை எதிர்க்கிறான்; அப்படி எதிர்க்கிறவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே ஆக்கினையை வரவழைத்துக்கொள்ளுகிறார்கள்."
(ரோமர் 13:2).

3. அதிகாரிகள் நன்மைக்காகச் செயல்படும் தேவ ஊழியர்கள்
அதிகாரிகள் தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே, தீமையைத் தடுத்து நன்மையைப் பெருக்குவதற்காக பூமிக்குரிய தளத்தில் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களாகச் (Servants of God) செயல்படுகிறார்கள்.
வசன ஆதாரம்: "உனக்கு நன்மை உண்டாகும்பொருட்டு அவன் தேவ ஊழியக்காரனாயிருக்கிறான்... அவன் சும்மா பட்டயத்தைத் தரித்திருக்கவில்லை; தீமைசெய்கிறவன் மேல் கோபாக்கினை வரப்பண்ணும்படி, அவன் நீதியைச் செலுத்துகிற தேவ ஊழியக்காரனாயிருக்கிறானே."
(ரோமர் 13:4).

4. தலைவர்களுக்காக ஜெபிக்க வேண்டியதன் அவசியம்
அதிகாரிகள் தேவனால் நியமிக்கப்பட்டிருப்பதால், அவர்கள் நீதியோடும் அமைதியோடும் நாட்டை ஆள வேண்டும் என்பதற்காக விசுவாசிகள் அவர்களுக்காக ஜெபிக்க வேண்டும் என்று வேதம் கட்டளையிடுகிறது.
வசன ஆதாரம்:
"நாம் எல்லாப் பக்தியோடும் நல்லொழுக்கத்தோடும் கலகமில்லாமல் அமைதியுள்ள ஜீவனம்பண்ணும்படிக்கு, ராஜாக்களுக்காகவும், அதிகாரமுள்ள யாவருக்காகவும்... விண்ணப்பங்களையும் ஜெபங்களையும்... பண்ணவேண்டும்." (1 தீமோத்தேயு 2:1-2).

சுருக்கம் (Conclusion)
நீங்கள் கேட்ட 7 குறிப்புகளின்படி, வேதாகமம் நமக்குக் கற்றுத்தரும் ஒட்டுமொத்த பாடம் இதுதான்:

தேவனுடைய பரமாதிகாரம்:
உலக அரசுகளின் இறுதித் தீர்ப்பும் நியமனமும் தேவனுடைய கையில் உள்ளது
(Daniel 2:21, Romans 13:1).

மனிதர்களின் பொறுப்பு:
தேவன் மனிதர்களுக்குத் தந்துள்ள சுதந்திர விருப்பத்தின்படி (Free Will), ஜனங்கள் தங்கள் கோரிக்கைகள், தேர்தல்கள் அல்லது புரட்சிகள் மூலமாக தலைவர்களை ஏற்படுத்துகிறார்கள்
(1 Samuel 8:19, 1 Kings 12:20).
அதாவது, மனிதர்கள் தங்களின் தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், அந்தத் தெரிவை தேவன் தனது உலகளாவிய திட்டத்திற்குள் அனுமதித்து, அவர்களை அதிகாரத்தில் அமர்த்துகிறார்.

முடிவுரை:
மனிதனின் தெரிவும் தேவனுடைய இறுதித் திட்டமும்.
வேதாகமத்தின் வரலாற்றுப் பக்கங்களையும் தீர்க்கதரிசன வசனங்களையும் ஆராயும்போது, பூமிக்குரிய அரசுகளின் தோற்றத்தில் தேவனுடைய ஆளுகையும் மனிதர்களின் விருப்பமும் எவ்வாறு பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்பதை நாம் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.
சுருக்கமாக, இந்த விவாதத்திலிருந்து நாம் அறியும் முக்கிய உண்மைகள்:
ஒத்துப்போகும் ஆளுகை:
தேவன் மனிதர்களின் சுதந்திர விருப்பத்திற்கு (Free will) மதிப்பளிக்கிறார். ஜனங்கள் கோரிக்கை வைக்கும்போதும், புரட்சி செய்யும்போதும் அல்லது ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போதும் தேவன் அதை அனுமதிக்கிறார்
(1 Samuel 8:22, 1 Kings 12:20).

எச்சரிக்கையும் விளைவும்: தேவனுடைய ஆலோசனையின்றி ஜனங்கள் தங்களின் சுயநலத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுத்த தலைவர்கள், பெரும்பாலும் தேசத்தைச் சீரழிவிற்கும் பாவத்திற்குள்ளுமே நடத்தினார்கள்
(Hosea 8:4).

இறுதி அதிகாரம்: மனிதர்கள் எந்த வழியில் தலைவர்களைக் கொண்டு வந்தாலும், இறுதி அதிகாரம் எப்போதும் தேவனிடமே உள்ளது. அவர் ஒரு தலைவரின் அதிகாரத்தை அனுமதிக்கவும் முடியும், அவசியமானால் அதை மாற்றியமைக்கவும் முடியும்
(Daniel 2:21, Romans 13:1).
முடிவாக, மனிதர்கள் தங்கள் அரசியல் சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப ராஜாக்களை சிம்மாசனத்தில் அமர்த்தினாலும், அந்த சிம்மாசனங்களை ஆளுகை செய்யும் இறுதி அதிகாரம் பரலோகத்தின் தேவனிடமே இருக்கிறது. பூமியின் தலைவர்கள் தற்காலிகமானவர்கள்; ஆனால், கர்த்தராகிய தேவன் ஒருவரே என்றென்றைக்கும் அரசாளுபவர். விசுவாசிகளாகிய நாம், இந்த பூமியின் அதிகாரிகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவர்கள் நீதியோடு ஆள ஜெபிக்கும் அதே வேளையில், தேவனுடைய உன்னத ஆளுகையின் மேல் முழு நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும் என்பதே வேதம் நமக்குத் தரும் இறுதிப் பாடமாகும்.
கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக ஆமென்.
கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா.
9841711591.