மற்றவர்களை கைவிடமாட்டார் போதிக்கிற உங்களை கைவிடுவாரா ?

கிறிஸ்தவ ஆன்மீக வாழ்வில் "தேவன் ஒருபோதும் கைவிடமாட்டார்" என்ற போதனை விசுவாசத்தின் மிக வலுவான அடித்தளமாக விளங்குகிறது. சபையில் உள்ள விசுவாசிகள் சோதனைகளிலும், துன்பங்களிலும் சிக்கித் தவிக்கும் போது, அவர்களுக்கு நம்பிக்கையூட்டி வழிநடத்த வேண்டிய முக்கிய பொறுப்பு போதகர்களுக்கு உள்ளது. அவர்கள் மேடைகளில் முழங்கும் விசுவாச வார்த்தைகள் பலருடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்கு ஊக்கமளிப்பதாக அமைகின்றன.

இருப்பினும், மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கும் அதே போதகர், தன் சொந்த வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத சோதனைகளையோ அல்லது தனிப்பட்ட வீழ்ச்சிகளையோ சந்திக்கும் போது, சில வேளைகளில் தேவன் தம்மைக் கைவிட்டுவிட்டார் என்ற விரக்திக்கு ஆளாவதுண்டு. பிறருக்கு விசுவாசத்தை வாரி வழங்கிய ஒரு தலைவரே விசுவாசக் குறைபாட்டுடன் காணப்படும் போது, அது விவிலியத்தின் பார்வையில் கடுமையான சுயபரிசோதனைக்கும் விமர்சனத்திற்கும் உள்ளாகிறது.

இந்தத் தொகுப்பு, "கர்த்தர் கைவிடமாட்டார்" என்ற போதனையின் விவிலிய முக்கியத்துவத்தையும், அதே வேளையில் ஒரு போதகர் சோதனைக் காலங்களில் தடுமாறும் போது வேதம் காட்டும் விமர்சனக் குறிப்புகள், மனிதர்களைச் சார்ந்திருக்கும் பலவீனம், கர்த்தரைக் குறைகூறும் மனநிலை மற்றும் விசுவாசக் குறைபாடு ஆகியவற்றை வசன ஆதாரங்களுடன் விரிவாக ஆராய்கிறது. இறுதியாக, இத்தகைய சூழல்களில் வேதம் வழங்கும் எச்சரிக்கையையும், அதே நேரத்தில் தவறை உணர்ந்து திரும்புவோருக்கு அது அளிக்கும் மாறாத ஆறுதலையும் ஆழமாக விளக்குகிறது.

1). கர்த்தர் கைவிடமாட்டார் என்ற போதகரின் போதனை

"கர்த்தர் உன்னை ஒருபோதும் கைவிடவும் மாட்டார்" (எபிரெயர் 13:5)

"உம்மைத் தேடுகிறவர்களை நீர் கைவிடுகிறதில்லை" (சங்கீதம் 9:10) 

"கர்த்தர் உன்னைக் கைவிடமாட்டார்" என்ற போதனை விவிலியத்தின் மிக முக்கியமான, ஆறுதல் அளிக்கும் போதனையாகும். 

ஒரு போதகர் இந்த உண்மையை மக்களுக்குப் பிரசங்கிக்கும்போது, அதற்கு அடிப்படையாக அமையும் முக்கிய வசனங்கள் :

1. பழைய ஏற்பாட்டு வாக்குத்தத்தங்கள்

உபாகமம் 31:6 – "நீங்கள் பலங்கொண்டு திடமனதாயிருங்கள்... உன் தேவனாகிய கர்த்தர்தாமே உன்னோடுேகூட வருகிறார்; அவர் உன்னை விட்டு விலகவும் மாட்டார், உன்னைக் கைவிடவும் மாட்டார்."

யோசுவா 1:5 – "நான் மோசேயோடே இருந்ததுபோல, உன்னோடும் இருப்பேன்; நான் உன்னைவிட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை."

ஏசாயா 41:10 – "நீ பயப்படாதே, நான் உன்னுடனே இருக்கிறேன்; திகைக்காதே, நான் உன் தேவன்; நான் உன்னைப் பலப்படுத்தி உனக்குச் சகாயம்பண்ணுவேன்." 

2. புதிய ஏற்பாட்டு வாக்குத்தத்தங்கள்

எபிரெயர் 13:5 – "நான் உன்னைவிட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை என்று அவர் சொல்லியிருக்கிறாரே."

மத்தேயு 28:20 – "இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன்."

3. போதனையின் ஆழமான நோக்கம்

நம்பிக்கை அளித்தல்: சோதனையான காலங்களில் மனிதர்கள் சோர்ந்து போகாமல் இருக்க இந்த வசனங்கள் உதவுகின்றன.

தேவனுடைய விசுவாசம்: 

மனிதர்கள் மாறினாலும், தேவன் மாறாதவர் மற்றும் வாக்கு மாறாதவர் என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.

விவிலியத்தின்படி, சூழ்நிலைகள் கடினமாக இருந்தாலும் கடவுள் தம் பிள்ளைகளை எப்போதும் கைவிடுவதில்லை என்ற விசுவாசமே இப்போதனையின் மையப்பொருள் ஆகும்.

2). போதகர் கைவிடப்படும்போது வேதம் தரும் விமரிசனக் குறிப்புகள்

வார்த்தையும் செயலும் முரண்படும்போது (பாசாங்குத்தனம்):

வேதம், பிறருக்கு போதித்துவிட்டு தானாக அதன்படி வாழாதவர்களை கடுமையாகக் கண்டிக்கிறது. இத்தகைய போதகரின் செயல் வெளியில் பக்தி போல் தோன்றினாலும், உண்மையில் அது தேவனை கேலி செய்வதற்குச் சமமாகும். 

"ஆகையால், மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கிற நீ உனக்கே போதிக்கவில்லையா? ... வேதத்தை மீறி நடப்பதால் தேவனை அவதூறாகப் பேசுகிறாயே" 

(ரோமர் 2:21, 23).

மற்றவர்களுக்கு உபதேசம் செய்துவிட்டு, தனக்கு ஒரு சோதனை வரும்போது தடுமாறும் போதகர்களை வேதம் நேரடியாகவும், உவமைகள் மூலமாகவும் கடுமையாக விமரிசிக்கிறது. 

இது போன்ற சூழல்களில் வேதம் தரும் விமரிசனக் குறிப்புகள் :

1. "வெளிவேஷம்" (பரிசேயத்தனம்) பற்றிய விமரிசனம்

மேடையில் பெரிய விசுவாச வார்த்தைகளைப் பேசிவிட்டு, சொந்த வாழ்க்கையில் விசுவாசமின்றி நடப்பதை வேதம் 'வெளிவேஷம்' என்று சாடுகிறது.

மத்தேயு 23:3, 4 - "அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள், செய்கிறதில்லையே. சுமப்பதற்கரிதான பாரமான சுமைகளைக் கட்டி மனிதர் தோள்களின்மேல் சுமத்துகிறார்கள்; தாங்களோ ஒரு விரலினாலும் அவைகளைத் தொட மனதாயிருக்கிறார்கள்."

லூக்கா 6:42 - "வெளிவேஷக்காரனே! முன்பு உன் கண்ணிலிருக்கிற உத்திரத்தைப் பிடுங்கிப்போடு; பின்பு உன் சகோதரன் கண்ணிலிருக்கிற துரும்பைப்பிடுங்க விழிப்பாய் இருப்பாய்." 

2. சுயவிசாரணை இல்லாத போதனை.

பிறருக்கு வழிகாட்டும் போதகர், தன் சொந்த ஆவிக்குரிய நிலையைச் சோதித்துப் பார்க்காமல் போதிப்பதைக் குறிக்கும் வசனங்கள்:

ரோமர் 2:21 - "மற்றவனுக்குப் போதிக்கிற நீ உனக்கே போதிக்கலாமா? களவுசெய்யலாகாதென்று பிரசங்கிக்கிற நீ களவுசெய்யலாமா?"

1 கொரிந்தியர் 9:27 - "மற்றவர்களுக்குப் பிரசங்கம்பண்ணுகிற நான்தானே ஆகாதவனாய்ப் போகாதபடிக்கு, என் சரீரத்தை ஒடுக்கிக் கீழ்ப்படுத்துகிறேன்." (பவுல் தரும் எச்சரிக்கை). 

3. மணல் மேல் கட்டப்பட்ட வீடு (ஆழமற்ற விசுவாசம்)

சோதனை வரும்போது ஒரு போதகர் விசுவாசத்தை இழந்து கைவிடப்பட்டதாக உணர்ந்தால், அவருடைய ஆவிக்குரிய அடித்தளம் பலவீனமானது என்பதை வேதம் விளக்குகிறது.

மத்தேயு 7:26, 27 - "நான் சொல்லிய இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, இவைகளின்படி செய்யாதிருக்கிறவன் எவனோ, அவன் தன் வீட்டை மணலின்மேல் கட்டின புத்தியில்லாத மனுஷனுக்கு ஒப்பிடப்படுவான். பெருமழை சொரிந்து, பெருவெள்ளம் வந்து, காற்று அடித்து, அந்த வீட்டின்மேல் மோதினபோது அது விழுந்தது; விழுந்து முற்றிலும் அழிந்தது."

4.மேய்ப்பர்களுக்குரிய கடுமையான நியாயத்தீர்ப்பு

மக்களை வழிநடத்தும் போதகர்களுக்கு சாதாரண மனிதர்களைக் காட்டிலும் பொறுப்பும், பொறுத்துக்கொள்ளும் கடமையும் அதிகம் என்பதால் விமரிசனமும் கடுமையாக இருக்கும்.

யாக்கோபு 3:1 - "என் சகோதரரே, அதிக ஆக்கினையை அடைவோம் என்று அறிந்து, உங்களில் அநேகர் போதகராகாதிருப்பீர்களாக."

இந்த விமரிசனங்கள் ஒரு போதகரைத் தனிப்பட்ட முறையில் காயப்படுத்துவதற்காக அல்ல; மாறாக, அவர்கள் தங்களின் போதனையையும் வாழ்க்கையையும் சுயபரிசோதனை செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே வேதம் கூறுகிறது.

3).மனிதர்களை நம்பி, தேவனைச் சந்தேகித்தல்:

மற்றவர்களுக்கு நம்பிக்கை அளிக்கும் போதகர், துன்பத்தின்போது உடைந்து போனால், அவர் கடவுளை விட மனிதர்களை அல்லது சூழ்நிலைகளை மட்டுமே சார்ந்திருந்தார் என்பது தெளிவாகிறது.

"மனுஷனை நம்பி, மாம்சத்தைத் தன் பலனாக்கிக்கொண்டு, தன் இருதயத்தைக் கர்த்தரைவிட்டு விலக்குகிற மனுஷன் சபிக்கப்பட்டவன்" (எரேமியா 17:5).

மற்றவர்களுக்குப் பெரிய அளவில் விசுவாசத்தைப் போதிக்கும் ஒரு போதகர், தனக்கு ஒரு பிரச்சனை வரும்போது தேவனை நம்பாமல் மனித உதவிக்காக ஏங்குவதும், தேவனுடைய வல்லமையைச் சந்தேகிப்பதும் ஆவிக்குரிய ரீதியில் ஒரு பெரிய வீழ்ச்சியாகும். இதனை வேதம் மிகக் கடுமையான வார்த்தைகளால் விமரிசிக்கிறது.:

1. மனிதனை நம்புவோருக்கு வரும் சாபம்

தேவனை விட்டு விலகி, மனிதர்களின் செல்வாக்கையும் பணத்தையும் அதிகாரத்தையும் நம்புகிறவர்களுக்கு வேதம் எச்சரிக்கை விடுக்கிறது.

எரேமியா 17:5 - "மனுஷனை நம்பி, மாம்சத்தைத் தன் புயமாக்கிக்கொண்டு, தன் இருதயத்தைக் கர்த்தரைவிட்டு விலக்குகிற மனுஷன் சபிக்கப்பட்டவன்."

சங்கீதம் 118:8, 9 - "மனுஷனை நம்புவதைப்பார்க்கிலும், கர்த்தர்மேல் பற்றுதலாயிருப்பதே நலம். பிரபுக்களை நம்புவதைப்பார்க்கிலும், கர்த்தர்மேல் பற்றுதலாயிருப்பதே நலம்."

2. தேவனுடைய வல்லமையைச் சந்தேகித்தல்

இஸ்ரவேல் ஜனங்களை வழிநடத்திய மோசே, யோசுவா போன்ற தலைவர்கள்கூட சில நேரங்களில் சூழ்நிலையைப் பார்த்து சோர்ந்துபோன போது, தேவன் அவர்களின் விசுவாசக் குறைபாட்டைக் கடிந்துகொண்டார்.

எண்ணாகமம் 11:23 - மோசே ஜனங்களின் எண்ணிக்கையைப் பார்த்து, இவ்வளவு பேருக்கு இறைச்சி எப்படிக் கிடைக்கும் என்று சந்தேகித்தபோது, கர்த்தர் அவரிடம்: "கர்த்தருடைய கை குறுகியிருக்கிறதோ? என் வார்த்தையின்படி நடக்குமோ நடவாதோ என்று இப்பொழுது காண்பாய்" என்றார்.

ஏசாயா 51:12, 13 - "சாகப்போகிற மனுஷனுக்கும், புல்லுக்கொப்பாகிற மனுபுத்திரனுக்கும் பயப்படுகிறதற்கும்... உன்னை உண்டாக்கின கர்த்தரை மறக்கிறதற்கும் நீ யார்?"

3. அலைபாயும் இருதயம் (இருமனமுள்ள நிலை)

மேடையில் "தேவன் பெரியவர்" என்று கூறிவிட்டு, தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் சந்தேகப்படும் போதகர்களின் ஜெபத்தை தேவன் ஏற்பதில்லை என்று வேதம் கூறுகிறது.

யாக்கோபு 1:6, 7 - "அவன் எவ்வளவாகிலும் சந்தேகப்படாமல் விசுவாசத்தோடே கேட்கக்கடவன்; சந்தேகப்படுகிறவன் காற்றினால் அடிபட்டு அலைகிற கடலின் அலையைப்போலிருக்கிறான். அப்படிப்பட்ட மனுஷன் தான் கர்த்தரிடத்தில் எதையாகிலும் பெறலாமென்று நினையாதிருப்பானாக."

4. விசுவாசக் குறைபாட்டிற்கு இயேசுவின் கண்டனம்

அதிசயங்களையும் அடையாளங்களையும் பிறருக்குப் போதித்துவிட்டு, சிறு புயலைக் கண்டவுடன் பயந்த சீஷர்களை இயேசு கடிந்துகொண்டார்.

மத்தேயு 14:31 - பேதுரு கடலில் மூழ்கியபோது இயேசு அவனைக் கைலாகு கொடுத்து: "அற்பவிசுவாசியே, ஏன் சந்தேகப்பட்டாய்?" என்றார்.

இந்த வசனங்கள் அனைத்தும், ஒரு போதகரின் விசுவாசம் என்பது மனிதர்களின் மீதோ அல்லது உலக சூழ்நிலைகளின் மீதோ அல்ல, மாறாக தேவனுடைய மாறாத வார்த்தையின் மீது மட்டுமே அடித்தளமாக இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகின்றன.

4).கர்த்தரைக் குறைகூறும் மனநிலை (முறுமுறுத்தல்):

கைவிடப்பட்டதாக உணர்ந்து முறுமுறுக்கும்போது, அது தேவனுடைய கிருபையையும், இறை இறையாண்மையையும் கேள்வி கேட்பதாகும். யோனா போன்ற தீர்க்கதரிசிகளும் கூட தங்கள் சுயநலத்திற்காக தேவனை விமர்சித்ததுண்டு.

"அவர்கள் கர்த்தருக்கு விரோதமாகவும், தங்கள் தலைவருக்கு விரோதமாகவும் முறுமுறுத்தீர்கள்... அவர்கள் வனாந்தரத்தில் விழுந்துபோனார்கள்" (எண்ணா 14:2, 32).

மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கும் ஒரு போதகர், தனக்குச் சோதனைகள் வரும்போது கர்த்தரைக் குறைகூறத் தொடங்குவது அவருடைய ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியின்மையைக் காட்டுகிறது. வேதம் இத்தகைய 'முறுமுறுக்கும்' மனநிலையைக் கடுமையான பாவமாகக் கருதுகிறது.

இதற்கான விவிலிய ஆதாரங்களும், விமரிசனக் குறிப்புகளும்:

1. தப்புக்குக் காரணம் தேவன் எனப் பழிபோடுதல்

மனிதர்கள் தங்கள் சொந்தத் தவறுகளாலோ அல்லது உலகக் காரியங்களாலோ விசுவாசத்தில் வீழும்போது, பழியைத் தேவன் மீது போடுவது மதியீனம் என்று வேதம் கூறுகிறது.

நீதிமொழிகள் 19:3 - "மனுஷனுடைய மதியீனம் அவனுடைய வழியைக் கோணலாக்கும்; என்றாலும் அவன் இருதயம் கர்த்தருக்கு விரோதமாக முறுமுறுக்கும்."

யாக்கோபு 1:13 - "சோதிக்கப்படுகிற எவனும்: நான் தேவனால் சோதிக்கப்படுகிறேன் என்று சொல்லாதிருப்பானாக; தேவன் பொல்லாங்கினால் சோதிக்கப்படுகிறவரல்ல, அவர் ஒருவரையும் சோதிக்கிறவருமல்ல."

2. களிமண் குயவனைக் குறைகூறலாமா? (உவமை விமரிசனம்)

சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனிதன், தன்னை உருவாக்கின சிருஷ்டிகராகிய தேவனுடைய திட்டத்தைக் குறைகூறுவது எவ்வளவு அறியாமை என்பதை ஏசாயா தீர்க்கதரிசி விமரிசிக்கிறார்.

ஏசாயா 45:9 - "மண்பாண்ட ஓடுகளோடு மோதும் ஓடாயிருந்தும், தன்னை உருவாக்கினவரோடு வழக்காடுகிறவனுக்கு ஐயோ! களிமண் குயவனை நோக்கி: என்ன செய்கிறாய் என்று சொல்லலாமா?"

ரோமர் 9:20 - "அப்படியானால், மனுஷனே, தேவனை எதிர்த்து உத்திரவாதம் சொல்லுகிற நீ யார்? உருவாக்கப்பட்ட வஸ்து உருவாக்கினவனை நோக்கி: நீ என்னை ஏன் இப்படி உண்டாக்கினாய் என்று சொல்லலாமா?"

3. இஸ்ரவேல் தலைவர்களின் முறுமுறுப்பும் ஆக்கினையும்

மக்களை வழிநடத்திய தலைவர்களும் ஜனங்களும் வனாந்தரத்தில் கர்த்தரைக் குறைகூறியபோது, அவர்கள் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்குள் நுழைய முடியாமல் அழிந்தார்கள்.

1 கொரிந்தியர் 10:10 - "அவர்களில் சிலர் முறுமுறுத்து, சங்காரக்காரனால் அழிக்கப்பட்டார்கள்; நீங்களும் அவர்களைப்போல முறுமுறுக்காதேயுங்கள்."

எண்ணாகமம் 14:27 - "எனக்கு விரோதமாக முறுமுறுக்கிற இந்தப்பொல்லாத சபையார்மட்டும் நான் பொறுமையாயிருப்பேன்? இஸ்ரவேல் புத்திரர் எனக்கு விரோதமாக முறுமுறுக்கிறதைக்கேட்டேன்."

4. யோனாவின் சுயநலக் கோபம்

மக்களுக்குப் பிரசங்கித்த தீர்க்கதரிசியான யோனா, சூழ்நிலைகள் தன் விருப்பப்படி நடக்காதபோது கர்த்தரிடம் கோபித்துக்கொண்டார். அப்போது தேவன் அவரைத் தனிப்பட்ட முறையில் கடிந்துகொண்டார்.

யோனா 4:9 - "அப்பொழுது தேவன் யோனாவை நோக்கி: நீ ஆமணக்குச்செடியினிமித்தம் கோபமாயிருக்கிறது நல்லதோ என்றார். அதற்கு அவன்: நான் மரணபரியந்தமும் கோபமாயிருக்கிறது நல்லதுதான் என்றான்" (தேவனுடைய திட்டத்தைப் புரியாமல் ஒரு போதகர் குறைகூறும் நிலை).

தேவன் எல்லாவற்றையும் நன்மைக்கே செய்கிறார் என்ற விசுவாசம் குறையும்போதுதான் இந்தக் குறைகூறும் மனநிலை பிறக்கிறது.

5).விசுவாசக் குறைபாடு:

போதகரின் உபதேசம் வெறும் கொள்கை அளவில் மட்டுமே இருந்திருக்கிறது, ஆழமான விசுவாசத்தில் இல்லை என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

"அவர்: சிறுவிசுவாசிகளே, ஏன் பயப்படுகிறீர்கள் என்று சொல்லி, எழுந்து காற்றையும் கடலையும் அதட்டினார்; உடனே மிகுந்த அமைதியுண்டாயிற்று" 

(மத்தேயு 8:26).

மற்றவர்களுக்குப் பெரிய அளவில் விசுவாசத்தைப் போதிக்கும் ஒரு போதகர், சோதனைக் காலங்களில் விசுவாசக் குறைபாட்டுடன் காணப்படுவதை வேதம் ஆழமாக விமரிசிக்கிறது. இத்தகைய போதகர்களின் "உதட்டு விசுவாசத்திற்கும்" "இருதய விசுவாசத்திற்கும்" உள்ள இடைவெளியைச் சுட்டிக்காட்டும் வேத ஆதாரங்கள் :

1. கனி தராத காய்ந்த விசுவாசம்

மேடையில் விசுவாசத்தைப் பற்றிப் பேசுவது எளிது, ஆனால் கிரியைகளில் அதைக் காட்டாதபோது அந்த விசுவாசம் செத்ததாகக் கருதப்படுகிறது. 

யாக்கோபு 2:20 - "வீணான மனுஷனே, கிரியைகளில்லாத விசுவாசம் செத்தது என்று நீ அறியவேண்டுமோ?"

தீத்து 1:16 - "அவர்கள் தேவனை அறிந்திருக்கிறோமென்று அறிக்கைபண்ணுகிறார்கள், கிரியைகளினாலோ அவரை மறுதலிக்கிறார்கள்; அவர்கள் அருவருக்கப்படத்தக்கவர்களும், கீழ்ப்படியாதவர்களும், எந்த நற்கிரியையுஞ்செய்யப் புத்தியற்றவர்களுமாயிருக்கிறார்கள்." 

2. காற்றுக்கும் அலைக்கும் பயப்படும்           "அற்ப விசுவாசம்"

இயேசுவின் சீஷர்கள் படகில் இருந்தபோது, புயல் வீசியவுடன் தங்களைக் காக்க இயேசு கூடவே இருந்தும் பயந்தார்கள். பிறருக்குப் போதிக்கும் தலைவர்களிடமும் இந்த அற்ப விசுவாசம் காணப்படும்போது இயேசு அதைக் கடிந்துகொள்கிறார்.

மத்தேயு 8:26 - "அவர்: அற்பவிசுவாசிகளே, ஏன் பயப்படுகிறீர்கள் என்று சொல்லி, எழுந்து, காற்றையும் கடலையும் அதட்டினார்; உடனே மிகுந்த அமைதியுண்டாயிற்று."

மத்தேயு 16:8 - இயேசு அதை அறிந்து, அவர்களை நோக்கி: "அற்பவிசுவாசிகளே, உங்களிடத்தில் அப்பங்கள் இல்லாதபடியினால் நீங்கள் உங்களுக்குள்ளே தர்க்கம்பண்ணிக்கொள்கிறது என்ன?"

3. ஆவிக்குரிய குருட்டுத்தன்மை

பிரசங்கம் செய்யும் போதகர், விசுவாசக் குறைபாட்டினால் தேவனுடைய கடந்தகால அற்புதங்களை மறந்து தவிப்பது, ஆவிக்குரிய குருட்டுத்தனம் என்று வேதம் கூறுகிறது.

2 பேதுரு 1:9 - "இவைகள் எவனிடத்தில் இல்லையோ, அவன் தன் முந்தின பாவங்கள் அறக்கழுவப்பட்டதை மறந்துபோய், தூரத்துக்குப் பார்க்கக்கூடாத குருடனாயிருக்கிறான்."

4. வெளித்தோற்ற பக்தி (வல்லமையற்ற விசுவாசம்)

விசுவாசத்தைப் பற்றிப் பேசுவதையே ஒரு தொழிலாகவோ அல்லது வெளித்தோற்றப் பக்தியாகவோ மாற்றி, அதன் உண்மையான வல்லமையைச் சொந்த வாழ்க்கையில் அனுபவிக்காத நிலை:

2 தீமோத்தேயு 3:5 - "தேவபக்தியின் வேஷத்தைத் தரித்து, அதின் பெலனை மறுதலிக்கிறவர்களாயிருப்பார்கள்; இப்படிப்பட்டவர்களை நீ விட்டு விலகு." 

ஒரு போதகரின் விசுவாசம் என்பது சோதனை என்னும் அக்கினியில் வேகாது நிலைத்திருக்க வேண்டும். விசுவாசக் குறைபாடு வரும்போது, அவர்கள் தங்களை முழுமையாகத் தேவனிடம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்பதையே வேதம் வலியுறுத்துகிறது.

6). வேதம் அளிக்கும் இறுதி ஆறுதல் மற்றும் எச்சரிக்கை

அதே வேளையில், வேதம் மனிதர்களின் பலவீனங்களை நன்றாகப் புரிந்து கொள்கிறது. இயேசு கிறிஸ்துவே சிலுவையில் தொங்கும்போது, "என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?" என்று வேதனையில் கதறினார். எனினும், கர்த்தர் உண்மையுள்ளவர். 

"கர்த்தர் தமது ஜனத்தைத் தள்ளிவிடுவதில்லை, தமது சுதந்தரத்தைக் கைவிடுவதுமில்லை" (சங்கீதம் 94:14).

மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கும் ஒரு போதகர் விசுவாசத்தில் தடுமாறி, கைவிடப்பட்டதாக உணரும் சூழ்நிலையில், வேதம் அவரை அப்படியே கைவிட்டுவிடுவதில்லை. அது ஒருபுறம் கடுமையான எச்சரிக்கையையும், மறுபுறம் அளவற்ற ஆறுதலையும் ஒருசேர அளிக்கிறது.

அவை பின்வருமாறு:

1. வேதம் தரும் இறுதி எச்சரிக்கை (The Warning)

போதகர்கள் மற்றும் தலைவர்கள் தங்களின் தவறை உணர்ந்து மனந்திரும்பாவிட்டால், சாதாரண மனிதர்களைக் காட்டிலும் அவர்களுக்குக் கடுமையான நியாயத்தீர்ப்பு உண்டு என்று வேதம் எச்சரிக்கிறது.

தவறான போதனைக்குரிய தண்டனை:

மேடையில் இறைவனின் வாக்குத்தத்தங்களை சுயநலத்திற்காகப் பயன்படுத்திவிட்டு, வாழ்வில் விசுவாசமில்லாமல் வாழ்வோரை இயேசு இறுதிநாளில் நிராகரிப்பார்.

"அந்நாளில் அநேகர் என்னை நோக்கி: கர்த்தாவே! கர்த்தாவே! உமது நாமத்தினாலே தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தோம்... உமது நாமத்தினாலே அநேக அற்புதங்களைச் செய்தோம் என்பார்கள். அப்பொழுது, நான் ஒருக்காலும் உங்களை அறியவில்லை; அக்கிரமச் செய்கைக்காரரே, என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள் என்று அவர்களுக்குப் பிரசங்கிப்பேன்." (மத்தேயு 7:22-23)

அதிகப் பொறுப்புக்கு அதிகக் கணக்கு:

அதிக ஆவிக்குரிய அறிவும், போதிக்கும் தகுதியும் பெற்றவர்கள் தவறும் போது, அவர்களிடம் அதிகம் கேட்கப்படும்.

"எவனிடத்தில் அதிகம் கொடுக்கப்படுகிறதோ அவனிடத்தில் அதிகம் கேட்கப்படும்; மனுஷர் எவனிடத்தில் அதிகம் ஒப்புவிக்கிறார்களோ அவனிடத்தில் அதிகமாய்க் கேட்பார்கள்." 

(லூக்கா 12:48)

2. வேதம் அளிக்கும் இறுதி ஆறுதல் (The Comfort)

அதே வேளையில், மனிதர்கள் பலவீனமானவர்கள் என்பதை இறைவன் அறிவார். போதகர் தன் தவறை உணர்ந்து, தாழ்மையோடு அவரிடம் திரும்பும்போது, தேவன் அவரைத் தூக்கி நிறுத்தக் காத்திருக்கிறார்.

நம் பலவீனங்களை அறிந்த தேவன்:

நம்மைக் காட்டிலும் நம்முடைய பலவீனங்களை நன்கு அறிந்த ஒரு பிரதான ஆசாரியராக இயேசு இருக்கிறார். அவரும் மனிதனாக வாழ்ந்து சோதிக்கப்பட்டதால், சோர்ந்துபோகும் போதகரை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

"நம்முடைய பலவீனங்களைக் குறித்துப் பரிதபிக்கக்கூடாத பிரதான ஆசாரியர் நமக்கிராமல், எல்லாவிதத்திலும் நம்மைப்போலச் சோதிக்கப்பட்டும், பாவமில்லாதவராயிருக்கிற பிரதான ஆசாரியரே நமக்கிருக்கிறார்." (எபிரெயர் 4:15)

தேவன் ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை:

மனிதர்களின் உணர்வுகள் மாறலாம், ஆனால் தேவனுடைய உடன்படிக்கையும் வாக்குத்தத்தமும் மாறுவதில்லை. நாம் உண்மையற்றவர்களாய் இருந்தாலும், அவர் உண்மையுள்ளவர்.

"நாம் உண்மையில்லாதவர்களாயிருந்தாலும், அவர் உண்மையுள்ளவராயிருக்கிறார்; அவர் தம்மைத்தாம் மறுதலிக்கமாட்டார்." (2 தீமோத்தேயு 2:13)

மறுபடி எழுப்பும் கிருபை:

விசுவாசத்தில் விழுந்துபோன நீதிமான் மீண்டும் எழுந்து நிற்க தேவன் கிருபை செய்கிறார்.

"நீதிமான் ஏழுவிசை விழுந்தாலும் திரும்பவும் எழுந்திருப்பான்; துன்மார்க்கரோ தீங்கில் இடறுண்டுபோவார்கள்." (நீதிமொழிகள் 24:16)

 வேதம் போதகர்களைத் தற்பெருமை மற்றும் வெளிவேஷத்திற்கு எதிராக எச்சரிக்கும் அதே வேளையில், அவர்கள் உடைந்துபோய் நிற்கும் போது தேற்றுகிற தாயைப் போல ஆறுதலும் அளிக்கிறது.

முடிவாக, 

இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் மனிதர்கள் கைவிடப்பட்டதாக உணர்ந்தாலும், பிதாவாகிய தேவன் ஒருபோதும் தன் பிள்ளைகளைக் கைவிடுவதில்லை. அந்தப் போதகர் தன் நிலையை உணர்ந்து, தேவனிடம் மன்னிப்புப் பெற்று, உண்மையான விசுவாசத்திற்குத் திரும்புவதே வேதத்தின் நோக்கமாகும். 

'நான் ஒருபோதும் உன்னைக் கைவிட ...

“'நான் ஒருபோதும் உன்னைவிட்டு விலக மாட்டேன், ஒருபோதும் உன்னைக் கைவிடவும் மாட்டேன்' என்று [கர்த்தர்] சொல்லியிருக்கிறார்.”—எபி. 13:5

கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக ஆமென். 

கிறிஸ்துவின் பணியில் சகோதரன் சிலுவை ராஜா. 

9841711591.